Szantung (półwysep)
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Rodzaj obiektu | |
Położenie na mapie Chin ![]() | |
37°N 121°E/37,000000 121,000000 | |
![]() |
Szantung[1] (chiń. upr.
Powierzchnia ok. 29 tys. km²[2], długość ok. 300 km, szerokość u nasady ok. 120 km[3]. Półwysep zbudowany ze skał granitowych i metamorficznych, częściowo pokryty cienką warstwą osadów z epoki holocenu[4]. Ukształtowanie powierzchni nizinno-pagórkowate, w południowo-zachodniej części masyw górski Lao Shan z kulminacją o wysokości 1158 m[3][5]. Linia brzegowa dobrze rozwinięta, wybrzeża przeważnie strome, skaliste. Klimat umiarkowany ciepły, monsunowy, ze średnimi temperaturami rocznymi 11-14 °C, i opadami 550-950 mm[6].
Jest to gęsto zaludniony region rolniczy, uprawy pszenicy, gaoliangu, orzeszków ziemnych i owoców, także hodowla jedwabników. Na wybrzeżu rozwinięte rybołówstwo. Wydobycie węgla kamiennego i ropy naftowej, obficie występują rudy żelaza, magnezytu i złota[7], także boksyty i talk[8], odzyskuje się także sól z wody morskiej. Główne miasta: Qingdao, Yantai i Weihai. Miejscowy dialekt języka mandaryńskiego jest znany jako Jiao Liao, używany jest również na półwyspie Liaotung.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ KSNG
- ↑ Portal Wiedzy WIEM. [dostęp 2008-04-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-10-24)].
- ↑ a b Szantuński, Półwysep, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2008-04-18] .
- ↑ Shandong Peninsula, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2022-10-05] (ang.).
- ↑ Inne źródła podają na ogół wysokość do 1130 m zob. [1],[2]
- ↑ [3] (PDF)
- ↑ www.encyclopedia.com
- ↑ Encyklopedia Internautica