Tears for Fears
![]() Roland Orzabal (z lewej) oraz Curt Smith (z prawej) podczas występu w Hanowerze, 2008 | |
Pochodzenie | |
---|---|
Gatunek | |
Aktywność |
od 1981 |
Wydawnictwo | |
Powiązania | |
Skład | |
Roland Orzabal Curt Smith | |
Byli członkowie | |
Ian Stanley Manny Elias | |
Strona internetowa |
Tears for Fears – brytyjski duet muzyczny założony w 1981 r., w którego skład wchodzą Roland Orzabal i Curt Smith.
Historia
[edytuj | edytuj kod]![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cf/Tears_for_Fears_%281985_Polygram_publicity_photo%29_%28cropped_3-4%29.jpg/170px-Tears_for_Fears_%281985_Polygram_publicity_photo%29_%28cropped_3-4%29.jpg)
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/97/TearsFearsRAH271017-28_%2837982003406%29.jpg/240px-TearsFearsRAH271017-28_%2837982003406%29.jpg)
Zespół został utworzony w 1981 r. w angielskim Bath przez Rolanda Orzabala i Curta Smitha, młodych, ale doświadczonych muzyków. Obaj wcześniej wspólnie grali w zespołach Graduate i Neon. W Tears for Fears Orzabal i Smith zatrudniali dodatkowych muzyków, jednak oni dwaj byli frontmanami i „oficjalnymi twarzami” zespołu.
Debiutancka płyta, The Hurting, wydana dwa lata później (1983), utrzymana w rytmie synthpopowym, otworzyła muzykom drogę do sukcesu. Znalazł się na niej pierwszy duży przebój, Mad World.
Wydany w 1985 r. album Songs from the Big Chair osiągnął ogromny sukces komercyjny, dzięki takim utworom jak Everybody Wants to Rule the World oraz Shout. Płyta rozsławiła duet w Stanach Zjednoczonych, gdzie trafiła na pierwsze miejsce listy sprzedaży[1]. Jest to dziś najlepiej sprzedający się album zespołu. W 1989 r. artyści wydali kolejny album, The Seeds of Love, o psychodelicznym, jazzowo-rockowym brzmieniu. Wydawnictwo również osiągnęło sukces komercyjny. Promowano je przebojowymi singlami Sowing the Seeds of Love i Woman in Chains.
We wczesnych latach 90. Smith odszedł z zespołu, przeprowadził się do Stanów Zjednoczonych i wydał solowy album Soul on Board. W 1992 r. ukazała się kompilacja hitów Tears Roll Down, która się dobrze sprzedawała, a rok później wydany został krążek Elemental. Ostatecznie w 2004 r. Smith i Orzabal ponownie połączyli swoje siły, tworząc płytę Everybody Loves a Happy Ending.
Dyskografia
[edytuj | edytuj kod]Albumy studyjne
[edytuj | edytuj kod]- 1983: The Hurting
- 1985: Songs from the Big Chair
- 1989: The Seeds of Love
- 1993: Elemental
- 1995: Raoul and the Kings of Spain
- 2004: Everybody Loves a Happy Ending
- 2022: The Tipping Point
Albumy koncertowe
[edytuj | edytuj kod]- 2006: Secret World Live in Paris
- 2009: Live from Santa Barbara
- 2021: Live at Massey Hall Toronto, Canada / 1985
Kompilacje
[edytuj | edytuj kod]- 1992: Tears Roll Down (Greatest Hits 82–92)
- 1996: Saturnine Martial & Lunatic
- 2017: Rule the World: The Greatest Hits
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Tears for Fears | Awards | AllMusic [online], www.allmusic.com [dostęp 2017-11-27] (ang.).