Uredinium
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3d/Basi1006L.jpg/250px-Basi1006L.jpg)
Uredinium, uredium lub uredosorus – poduszeczkowatego kształtu skupisko urediniospor. Występuje u grzybów z rzędu rdzowców (Pucciniales) oraz głowniaków (Ustilaginomycetes). Zazwyczaj ma barwę żółtą, pomarańczową lub rudawą i powstaje na dolnej stronie liści[1].
U rdzy zbożowej (Puccinia graminis) uredinia rozwijają się na zbożach zarażonych przez zarodniki zwane ecjosporami. Z kiełkujących ecjospor powstaje grzybnia, która zbudowana jest z diploidalnych i dwujądrowych strzępek, przy czym jedno jądro jest (+), drugie (-). Uredinia wytwarzane są tylko w początkowym okresie wegetacji zbóż, później zamiast nich z ecjospor powstają telia i teliospory. Przez jakiś czas telia i uredinia występują równocześnie, później wytwarzane są już wyłącznie telia[2].
U rdzy zbożowej uredinia powstają pod skórką źdźbeł i liści. Powstające w nich uredinispory wydostają się przez pęknięcia skórki, które są widoczne jako pomarańczowe plamki lub kreski na powierzchni liści i źdźbeł[2]. Wytwarzane w nich teliospory mogą zarażać sąsiednie rośliny i zazwyczaj szybko w ciągu lata rozprzestrzeniają chorobę na całym polu. W jednym sezonie wegetacyjnym powstaje kilka generacji urediniospor i to one pełnią najważniejszą rolę w rozprzestrzenianiu się choroby[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Joanna Marcinkowska , Oznaczanie rodzajów grzybów sensu lato ważnych w fitopatologii, Warszawa: PWRiL, 2012, ISBN 978-83-09-01048-7 .
- ↑ a b Edmund Malinowski , Anatomia roślin, Warszawa: PWN, 1966 .