WWE Breaking Point
Motyw muzyczny |
„Still Unbroken” – Lynyrd Skynyrd[1] | |||
---|---|---|---|---|
Informacje | ||||
Promocja | ||||
Brandy | ||||
Sponsor | ||||
Data |
13 września 2009 | |||
Widownia |
12 000 | |||
Hala | ||||
Miejsce | ||||
Gale pay-per-view – chronologicznie | ||||
|
Breaking Point – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację World Wrestling Entertainment (WWE). Odbyła się 13 września 2009 w Bell Centre w Montrealu w prowincji Quebec. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Koncepcja gali opiera się na tym, że walkami wieczoru są pojedynki, które muszą być zakończone poprzez submission, przykładowo submission match, „I Quit” match czy też Submissions Count Anywhere match. Nazwę gali wybrali fani głosujący na stronie WWE. Innymi nazwami do wyboru były Submission Sunday, Total Submission i Submit & Quit[2][3].
Podczas gali odbyło się osiem walk, w tym jedna nietransmitowana w telewizji. Walką wieczoru był Submission match o World Heavyweight Championship, w którym CM Punk obronił mistrzostwo pokonując The Undertakera. Ponadto John Cena zdobył WWE Championship wygrywając „I Quit” match z Randym Ortonem, zaś The Legacy (Cody Rhodes i Ted DiBiase) pokonali D-Generation X (Triple H'a i Shawna Michaelsa) w Submissions Count Anywhere matchu.
Produkcja
[edytuj | edytuj kod]- Zobacz też:
Breaking Point oferowało walki profesjonalnego wrestlingu z udziałem różnych wrestlerów spośród istniejących oskryptowanych rywalizacji (storyline’ów). Kreowane były podczas cotygodniowych gal Raw, SmackDown oraz ECW. Wrestlerzy są przedstawieni jako heele (negatywni, źli zawodnicy i najczęściej wrogowie publiki) i face’owie (pozytywni, dobrzy i najczęściej ulubieńcy publiki), którzy rywalizują pomiędzy sobą w seriach walk mających budować napięcie. Kulminacją rywalizacji jest walka wrestlerska lub ich seria[4][5].
Rywalizacje
[edytuj | edytuj kod]![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2e/Randy_Orton_Raw_08.jpg/170px-Randy_Orton_Raw_08.jpg)
Walkę wieczoru zawodników brandu Raw ogłoszono noc po sierpniowej gali SummerSlam; był to rewanż pomiędzy Randym Ortonem i Johnem Ceną. Podczas tejże walki Orton specjalnie chciał się zdyskwalifikować, być odliczonym poza-ringowo, a na końcu nieczysto przypiął Cenę i obronił mistrzostwo. Właściciel WWE Vince McMahon ogłosił, że Cena otrzyma rewanż, a Ortonowi nikt nie będzie mógł pomóc, inaczej automatycznie utraci on tytuł. Dobrał również stypulację walki, którym był „I Quit” match[6].
Po zdobyciu World Heavyweight Championship na gali SummerSlam, CM Punk ponownie obronił tytuł pięć dni później podczas tygodniówki SmackDown przeciwko Jeffowi Hardy'emu. Zostało również ogłoszone, że zwycięzca tej walki będzie bronił tytułu przeciwko The Undertakerowi podczas gali Breaking Point w Submission matchu[7].
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b4/Jericho_with_the_tag_titles.jpg/170px-Jericho_with_the_tag_titles.jpg)
Gościem specjalnym tygodniówki Raw z 24 sierpnia był Floyd Mayweather Jr., który stoczył rok wcześniej walkę z Big Showem na WrestleManii XXIV. Ogłosił on, że Montel Vontavious Porter (MVP) i Mark Henry otrzymają walkę z posiadaczami Unified WWE Tag Team Championship Chrisem Jericho i Big Showem na gali Breaking Point, jeśli pokonają ich w walce na tygodniówce Raw. MVP i Henry pokonali Jericho i Showa z pomocą ze strony Mayweathera, który podrzucił MVP'emu kastet i ten uderzył przy pomocy niego Chrisa Jericho[6].
Podczas trwającego wyzwania wyłaniającego pretendenta do WWE Championship na galę SummerSlam, 27 lipca podczas tygodniówki Raw Triple H pokonał Cody'ego Rhodesa, lecz nie zdołał wygrać w mniejszym czasie niż 6:49 minut (wynik Marka Henry'ego) i nie został pretendentem. Po walce został zaatakowany przez Rhodesa i Teda DiBiasego, którzy wspólnie występowali jako The Legacy[8]. Doprowadziło to do powrotu Shawna Michaelsa i reformacji grupy D-Generation X, którzy wspólnie pokonali The Legacy na SummerSlam[9]. Z powodu kontynuowania rywalizacji, na stronie WWE.com zostało ogłoszone, że dwa zespoły zmierzą się podczas wrześniowej gali Breaking Point w Submissions Count Anywhere matchu.
Wyniki walk
[edytuj | edytuj kod]Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ "Still Unbroken" by Lynyrd Skynyrd is the official song for WWE Breaking Point. World Wrestling Entertainment, 2009-08-25. [dostęp 2009-08-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-25)].
- ↑ WWE issues survey on new PPV names. WrestleView. [dostęp 2009-06-29].
- ↑ WWE presents Breaking Point. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2009-06-29].
- ↑ Ed Grabianowski: How Pro Wrestling Works. [w:] HowStuffWorks, Inc. [on-line]. [dostęp 2012-03-05].
- ↑ Live & Televised Entertainment. WWE. [dostęp 2012-03-21].
- ↑ a b Greg Adkins: Three of kind?. World Wrestling Entertainment, 2009-08-24. [dostęp 2009-08-28].
- ↑ Michael Burdick: Extreme exodus. World Wrestling Entertainment, 2009-08-28. [dostęp 2009-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-09-01)].
- ↑ Greg Adkins: Shaq clocks in. World Wrestling Entertainment, 2009-07-27. [dostęp 2009-09-04].
- ↑ Aubrey Sitterson: How DX won the war. World Wrestling Entertainment, 2009-08-23. [dostęp 2009-09-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-04-10)].
- ↑ Bob Kapur: Bob Kapur's Twitterish WWE tour: Breaking Point. [w:] Slam! Sports [on-line]. Canadian Online Explorer, 2009-09-14. [dostęp 2009-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-28)].
- ↑ Michael Burdick: Results: Knockin' out gold. World Wrestling Entertainment, 2009-09-13. [dostęp 2009-09-13].
- ↑ Mitch Passero: Results: Actions prove louder than words. World Wrestling Entertainment, 2009-09-13. [dostęp 2009-09-13].
- ↑ Ryan Murphy: Results: Heartbreaking results. World Wrestling Entertainment, 2009-09-13. [dostęp 2009-09-01].
- ↑ Katie A. Raymond: Results: Singapore "Kane-ing". World Wrestling Entertainment, 2009-09-13. [dostęp 2009-09-13].
- ↑ Kara A. Medalis: Results: Christian retains ECW gold. World Wrestling Entertainment, 2009-09-13. [dostęp 2009-09-13].
- ↑ Aubrey Sitterson: Results: Quitting time. World Wrestling Entertainment, 2009-09-13. [dostęp 2009-08-24].
- ↑ Craig Tello: Results: Hell's Gate-crasher. World Wrestling Entertainment, 2009-09-13. [dostęp 2009-09-13].