Wilhelm Dörpfeld
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f4/Wilhelm_D%C3%B6rpfeld.jpg/220px-Wilhelm_D%C3%B6rpfeld.jpg)
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d9/Lion_Gate_Mykene_with_Wilhelm_D%C3%B6rpfeld_1891.jpg/220px-Lion_Gate_Mykene_with_Wilhelm_D%C3%B6rpfeld_1891.jpg)
Ten artykuł od 2024-07 wymaga zweryfikowania podanych informacji. |
Wilhelm Dörpfeld (także spotyka się pisownię Doerpfeld; ur. 26 grudnia 1853 w Barmen w Niemczech, zm. 25 kwietnia 1940 w Leukas w Grecji) – archeolog niemiecki, znawca architektury starożytnej Grecji.
Był synem znanego niemieckiego pedagoga Friedricha Wilhelma Dörpfelda. W latach 1873–1876 studiował w Akademii Architektury w Berlinie pod kierunkiem Friedricha Adlera, którego córkę później poślubił.
W 1877 roku został wysłany przez Adlera do Grecji w celu wzięcia udziału w wykopaliskach w Olimpii. Tam opracował metodę datowania starożytnych stanowisk archeologicznych, opartą na analizie warstw, w których obiekty zostały odnalezione, i na typie materiałów budowlanych użytych do ich wzniesienia. W latach 1878–1886 brał udział w wykopaliskach w Pergamonie, przyczyniając się do odsłonięcia ruin starożytnego miasta oraz odkrycia Wielkiego Ołtarza Zeusa (pergamońskiego ołtarza).
Jedną z osób, które były pod wrażeniem jego metod pracy był Heinrich Schliemann, wówczas bardzo krytykowany przez środowisko naukowe za dyletantyzm metod swojej pracy. Schliemann zaprosił Dörpfelda do asystowania przy wykopaliskach w Troi. Dörpfeld rozpoczął tam pracę w 1882 roku, zajmując się identyfikacją warstw i ogólną organizacją wykopalisk. Skorygował jednocześnie wiele z wcześniejszych wniosków Schliemanna. Brał udział w wykopaliskach w Mykenach, a w 1884 roku wziął udział wykopaliskach Schliemanna w Tirynsie.
Od 1886 roku uczestniczył w wykopaliskach na Akropolu ateńskim. W latach 1887–1912 był dyrektorem ateńskiego oddziału Niemieckiego Instytutu Archeologicznego. W 1896 roku wydał dzieło Das griechische Theater, pierwszą pracę analizującą konstrukcję teatru greckiego. Pomimo przejścia na emeryturę poświęcał wiele czasu na polemiki i krytykę wizji innych archeologów. Jeszcze w połowie lat 30. XX wieku brał udział w debatach.
Zmarł na wyspie Leukas, która stała się jego domem i która, jak wierzył, była legendarną Itaką Homera.
Dzieła
[edytuj | edytuj kod]- Das griechische Theater, 1896,
- Troja und Ilion, 1902,
- Olympia in römischer Zeit, 1914 (Digitalisat),
- Alt-Olympia, 2 Bände, 1935,
- Alt-Athen und seine Agora, 2 Bände, 1937–39.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Biogram z www.dictionaryofarthistorians.org. dictionaryofarthistorians.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-06-09)]. (ang.) [dostęp 01.08.2008]
- ISNI: 0000000121464398
- VIAF: 106965312
- ULAN: 500288114
- LCCN: no2003088451
- GND: 118672169
- BnF: 10433194n
- SUDOC: 069835721
- NKC: kup19970000022583
- BNE: XX1151975, XX1252340
- NTA: 071857117
- BIBSYS: 1045915
- CiNii: DA09299662
- Open Library: OL149145A
- PLWABN: 9810644061405606
- NUKAT: n2007141149
- J9U: 987007286838005171
- PTBNP: 211734
- CANTIC: a20126347
- CONOR: 96976483
Ε Β Ε : 137729- LIH: LNB:C40r;=BP