dźwięczny
dźwięczny (język polski)
[edytuj]- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik jakościowy
- (1.1) o mocnym, harmonijnym, czystym brzmieniu
przymiotnik relacyjny
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik dźwięczny dźwięczna dźwięczne dźwięczni dźwięczne dopełniacz dźwięcznego dźwięcznej dźwięcznego dźwięcznych celownik dźwięcznemu dźwięcznej dźwięcznemu dźwięcznym biernik dźwięcznego dźwięczny dźwięczną dźwięczne dźwięcznych dźwięczne narzędnik dźwięcznym dźwięczną dźwięcznym dźwięcznymi miejscownik dźwięcznym dźwięcznej dźwięcznym dźwięcznych wołacz dźwięczny dźwięczna dźwięczne dźwięczni dźwięczne stopień wyższy dźwięczniejszy przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik dźwięczniejszy dźwięczniejsza dźwięczniejsze dźwięczniejsi dźwięczniejsze dopełniacz dźwięczniejszego dźwięczniejszej dźwięczniejszego dźwięczniejszych celownik dźwięczniejszemu dźwięczniejszej dźwięczniejszemu dźwięczniejszym biernik dźwięczniejszego dźwięczniejszy dźwięczniejszą dźwięczniejsze dźwięczniejszych dźwięczniejsze narzędnik dźwięczniejszym dźwięczniejszą dźwięczniejszym dźwięczniejszymi miejscownik dźwięczniejszym dźwięczniejszej dźwięczniejszym dźwięczniejszych wołacz dźwięczniejszy dźwięczniejsza dźwięczniejsze dźwięczniejsi dźwięczniejsze stopień najwyższy najdźwięczniejszy przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik najdźwięczniejszy najdźwięczniejsza najdźwięczniejsze najdźwięczniejsi najdźwięczniejsze dopełniacz najdźwięczniejszego najdźwięczniejszej najdźwięczniejszego najdźwięczniejszych celownik najdźwięczniejszemu najdźwięczniejszej najdźwięczniejszemu najdźwięczniejszym biernik najdźwięczniejszego najdźwięczniejszy najdźwięczniejszą najdźwięczniejsze najdźwięczniejszych najdźwięczniejsze narzędnik najdźwięczniejszym najdźwięczniejszą najdźwięczniejszym najdźwięczniejszymi miejscownik najdźwięczniejszym najdźwięczniejszej najdźwięczniejszym najdźwięczniejszych wołacz najdźwięczniejszy najdźwięczniejsza najdźwięczniejsze najdźwięczniejsi najdźwięczniejsze - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik dźwięczny dźwięczna dźwięczne dźwięczni dźwięczne dopełniacz dźwięcznego dźwięcznej dźwięcznego dźwięcznych celownik dźwięcznemu dźwięcznej dźwięcznemu dźwięcznym biernik dźwięcznego dźwięczny dźwięczną dźwięczne dźwięcznych dźwięczne narzędnik dźwięcznym dźwięczną dźwięcznym dźwięcznymi miejscownik dźwięcznym dźwięcznej dźwięcznym dźwięcznych wołacz dźwięczny dźwięczna dźwięczne dźwięczni dźwięczne nie stopniuje się
- przykłady:
- składnia:
- antonimy:
- (1-2) bezdźwięczny
- hiponimy:
- (1.1) kryształowy, melodyjny, metaliczny, mosiężny, perlisty, spiżowy, srebrny[2]
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dźwięczność ż, dźwięk mrz, dźwiękowiec mos, dźwięczenie n, dźwięknięcie n
- czas. dźwięczeć ndk., dźwięknąć dk.
- przym. dźwiękowy, dźwiękliwy
- przysł. dźwięcznie, dźwiękowo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) resonant, ringing, sonorous, tinkly, vibrant, vocal; (2.1) sonant, voiced
- bułgarski: (1.1) звучен
- francuski: (1.1) sonore
- hiszpański: (1.1) sonoro
- jidysz: (2.1) שטימיק (sztimik)
- niemiecki: (1.1) wohlklingend, wohllautend, klangvoll, sonor; (2.1) stimmhaft
- portugalski: (1.1) sonoro
- rosyjski: (1.1) зво́нкий, зву́чный; (2.1) зво́нкий
- słowacki: (1.1) znelý; (2.1) znelý
- słoweński: (1.1) doneč
- włoski: (1.1) sonoro
- źródła:
- ↑
Hasło „dźwięczny” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.