egocentryk
egocentryk (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik egocentryk egocentrycy dopełniacz egocentryka egocentryków celownik egocentrykowi egocentrykom biernik egocentryka egocentryków narzędnik egocentrykiem egocentrykami miejscownik egocentryku egocentrykach wołacz egocentryku egocentrycy
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. egocentryzm m
- forma żeńska egocentryczka ż
- przym. egocentryczny
- przysł. egocentrycznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- ang. egocentric[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) egocentric
- białoruski: (1.1) эгацэнтрык m, эгацэнтрыст m
- bułgarski: (1.1) егоцентрик m
- duński: (1.1) egocentriker w
- francuski: (1.1) égocentrique
- hiszpański: (1.1) egocéntrico
- nowogrecki: (1.1) εγωκεντρικός
- rosyjski: (1.1) эгоцентрист m
- ukraiński: (1.1) егоцентрик m
- włoski: (1.1) egocentrico m
- źródła:
- ↑ Hasło „egocentryk” w: Wielki słownik języka polskiego PWN, red. Stanisław Dubisz, t. I, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2018, ISBN 978–83–01–19910–4, s. 827.