nauczyciel
nauczyciel (język polski)
[edytuj]![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c3/Aur%C3%A9lien_Barrau_bei_einer_Vorlesung_am_IH%C3%89S_%28Paris%29.jpg/220px-Aur%C3%A9lien_Barrau_bei_einer_Vorlesung_am_IH%C3%89S_%28Paris%29.jpg)
- wymowa:
- IPA: [ˌnawuˈʧ̑ɨʨ̑ɛl], AS: [nau̯učyćel], zjawiska fonetyczne: zmięk.• epenteza ł • akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) osoba zajmująca się nauczaniem; zob. też nauczyciel w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik nauczyciel nauczyciele dopełniacz nauczyciela nauczycieli celownik nauczycielowi nauczycielom biernik nauczyciela nauczycieli narzędnik nauczycielem nauczycielami miejscownik nauczycielu nauczycielach wołacz nauczycielu nauczyciele
- przykłady:
- (1.1) Nauczyciele czuli się bardzo zmęczeni po wycieczce.
- (1.1) Nasi nauczyciele darzyli nas, mimo wszystko, ogromnym zaufaniem[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) nauczyciel matematyki / historii / języka polskiego
- hiponimy:
- (1.1) wychowawca, guwerner, korepetytor, katecheta, instruktor, profesor, wykładowca, wuefista, polonista, matematyk
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. nauczycielstwo n, nauczanie n, nauczenie n, nauka ż, uczeń m, uczenie n
- forma żeńska nauczycielka ż
- czas. nauczać ndk., nauczyć dk., uczyć ndk.
- przym. nauczycielski, wyuczalny
- przysł. nauczycielsko, uczenie
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- por. profesor
- zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) teacher
- arabski: (1.1) معلم m (mu‛állim), مدرس m (mudarris), مرشد m (muršid), marok. arab. أستاد m (ostâd)
- azerski: (1.1) müəllim
- baskijski: (1.1) irakasle
- bengalski: (1.1) শিক্ষক (shikkhôk)
- białoruski: (1.1) настаўнік m
- bułgarski: (1.1) учител m
- chiński standardowy: (1.1)
老 师 (lǎoshī),教 师 (jiàoshī) - chorwacki: (1.1) učitelj m
- czeski: (1.1) učitel m
- dolnołużycki: (1.1) wucabnik m, ceptaŕ m
- duński: (1.1) lærer w
- esperanto: (1.1) instruisto
- estoński: (1.1) õpetaja
- fiński: (1.1) opettaja
- francuski: (1.1) instituteur m, maître m, professeur m, enseignant m
- górnołużycki: (1.1) wučer
- grenlandzki: (1.1) ilinniartitsisoq
- gudźarati: (1.1) ગુરુ m (guru)
- hindi: (1.1) शिक्षक m (śikṣak)
- hiszpański: (1.1) maestro m, profesor m
- islandzki: (1.1) kennari m
- japoński: (1.1)
先生 (せんせい) (sensei),教師 (きょうし) (kyōshi) - jidysz: (1.1) לערער m (lerer), w chederze רבי m (rebe), מלמד m (melamed)
- joruba: (1.1) olùkọ́
- kaszubski: (1.1) szkólny m, naùczëcél m
- kataloński: (1.1) professor m, mestre m
- kazachski: (1.1) мұғалім, ұстаз
- koreański: (1.1) 선생 (seon.saeng)
- litewski: (1.1) mokytojas m
- łaciński: (1.1) magister m
- łotewski: (1.1) skolotājs
- macedoński: (1.1) учител m
- nahuatl: (1.1) temachtiani
- niderlandzki: (1.1) leraar
- niemiecki: (1.1) Lehrer m
- norweski (bokmål): (1.1) lærer m
- norweski (nynorsk): (1.1) lærar m
- nowogrecki: (1.1) δάσκαλος m, καθηγητής m
- ormiański: (1.1) ուսուցիչ (usucʿičʿ)
- pendżabski: (1.1) ਉਸਤਾਦ m (اُستاد, usatāda)
- polski język migowy: (w zapisie SignWriting)
- rosyjski: (1.1) учитель m
- rumuński: (1.1) dascăl[2]
- sanskryt: (1.1) आचार्य m (ācārya), गुरु m (guru), अध्यापक m (adhyāpaka)
- serbski: (1.1) наставник m
- słowacki: (1.1) učiteľ m
- słoweński: (1.1) učitelj m
- suahili: (1.1) mwalimu
- szkocki gaelicki: (1.1) tidsear m
- szwedzki: (1.1) lärare w
- turecki: (1.1) öğretmen, muallim
- tuvalu: (1.1) faiakoga
- ukraiński: (1.1) вчитель m
- uzbecki: (1.1) muallim
- walijski: (1.1) athro m
- węgierski: (1.1) tanár
- wietnamski: (1.1) giáo viên
- wilamowski: (1.1) siłer m
- włoski: (1.1) aio m, insegnante m, precettore m
- wolof: (1.1) jàngalekat, jangalekat
- źródła:
- ↑ Barbara Ziembicka, Najprostszą drogą. Rozmowy z artystami, 1998, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑ Tomasz Klimkowski, Dziedzictwo greckie w języku rumuńskim i arumuńskim, „Balcanica Posnaniensia. Acta et studia”, XIX, Poznań 2012, Wydawnictwo Instytutu Historii UAM, s. 21.