prawdziwość
prawdziwość (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zgodność z prawdą, z rzeczywistością
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik prawdziwość dopełniacz prawdziwości celownik prawdziwości biernik prawdziwość narzędnik prawdziwością miejscownik prawdziwości wołacz prawdziwości
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) autentyczność
- antonimy:
- (1.1) fałszywość
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. postprawda ż, prawdziwek mzw, prawda ż
- przym. prawdziwy
- wykrz. prawda
- przysł. prawdziwie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) veracity, validity, authenticity
- baskijski: (1.1) egiatasun, egiazkotasun
- białoruski: (1.1) праўдзівасць ż
- bułgarski: (1.1) истинност ż
- esperanto: (1.1) vereco
- hiszpański: (1.1) veracidad ż
- kazachski: (1.1) шыншылдық
- niemiecki: (1.1) Echtheit ż, Authentizität ż
- rosyjski: (1.1) правдивость ż
- ukraiński: (1.1) правдивість ż
- źródła: