โนโซมิ โมโมอิ
โนะโซะมิ โมะโมะอิ Nozomi Momoi | |
---|---|
เกิด | 23 กันยายน 2521[1] กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น |
เสียชีวิต | 12 ตุลาคม 2545 (24 ปี 19 วัน) เมืองชิโอะจิริ จังหวัดนะงะโนะ ประเทศญี่ปุ่น |
สาเหตุเสียชีวิต | ถูกฆ่า |
อาชีพ | นักแสดงภาพยนตร์ลามกอนาจาร |
ปีปฏิบัติงาน | 2544-2545 |
ส่วนสูง | 1 m 48 cm |
โนะโซะมิ โมะโมะอิ (ญี่ปุ่น:
โนะโซะมิยังเป็นที่รู้จักกว้างขวาง เพราะเข้าสู่วงการภาพยนตร์ลามกอนาจารเมื่ออายุเพียงยี่สิบสามปี แต่หนึ่งปีให้หลัง ก็ถูกแทงแล้วเผาจนถึงแก่ความตาย โดยที่ปัจจุบันยังหาสาเหตุมิได้[2]
ประวัติ
ต้นชีวิต
โนะโซะมิเกิดที่กรุงโตเกียวเมื่อวันที่ 23 กันยายน 2521[1] เข้าเรียนโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นที่จังหวัดนะงะโนะ ณ ที่นั้น เธอมีเพื่อนซึ่งสนิทสนมกันเป็นอันมาก แม้สำเร็จการศึกษาแล้วก็ยังไปมาหาสู่กันเสมอ[2]
เมื่อสำเร็จมัธยมศึกษาแล้ว โนะโซะมิทำงานซึ่งเธอว่าเป็น "งานธรรมดาสามัญมาก" โดยพรรณนาชีวิตประจำวันของตนเองในเวลานั้นว่า "ฉันเคยตื่นตอนเช้าเวลา 5:30 เพื่อเตรียมตัวไปทำงาน และฉันไม่มีเวลากระทั่งแต่งหน้าที่ทำผม...แต่งานนั้นเป็นจำพวกที่ฉันต้องใช้เวลาส่วนมากอยู่ตัวคนเดียว ก็เลยไม่ค่อยเป็นปัญหาสำหรับฉันสักเท่าไร"[3] ทว่า เธอไม่ต้องการใช้ชีวิตเช่นนั้น เธอต้องการทรัพย์สินเงินทองมากขึ้น จึงคอยมองหางานใหม่เรื่อย ๆ แต่ก็ไม่พบ จนกระทั่งมีตัวแทนอุตสาหกรรมภาพยนตร์ลามกอนาจารซึ่งมีสำนักอยู่ในย่านชินจุกุมาพบเข้า ด้วยความที่มีใจจะหางานใหม่อยู่แล้ว เธอจึงตกลงรับเล่นภาพยนตร์ให้[3]
การปรากฏตัวครั้งแรกในวงการภาพยนตร์ลามกอนาจาร
ผลงานชิ้นแรกของโนะโซะมิเป็นของค่ายด็อกมา (Dogma) จำหน่ายเมื่อเดือนเมษายน 2544[4] เวลานั้น โทจิโระ (Tohjiro) ผู้กำกับภาพยนตร์ลามกอนาจาร ให้คำแนะนำแก่โนะโซะมิว่า "เธอควรบ้ากามกว่านี้หน่อย" และโนะโซะมิกล่าวว่า เธอจดจำคำแนะนำดังกล่าวได้จนขึ้นใจ เป็นคำแนะนำที่ช่วยให้เธอลดความกระดากอายทั้งในและนอกโลกภาพยนตร์ได้เป็นอย่างดี[3]
ต่อมาในเดือนธันวาคม 2544 โนะโซะมิได้แสดงในตอนที่สี่ของภาพยนตร์ชุดเชิงสารคดีซึ่งค่ายวีไอพี (VIP) ผลิตออกจำหน่ายเดือนละครั้ง[5] ครั้นเดือนมกราคม 2545 เธอก็ได้แสดงภาพยนตร์ของค่ายบาซูกา (Bazooka) ในเครือบริษัทมีเดียสเตชัน (Media Station) เรื่อง เวอร์ชวลบรอเธล (Virtual Brothel) รับบทเป็นหญิงโสเภณีวัยเยาว์ซึ่งเรียนรู้การค้าประเวณีจากรุ่นพี่ยุกะริ ซะกุระดะ (Yukari Sakurada) ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังเชื้อเชิญผู้ชมให้เปรียบเทียบกามปฏิบัติของยุกะริผู้เจนโลกกับของโนะโซะมิมือใหม่ด้วย[6]
ปรากฏว่า โนะโซะมิมีความสุขกับอาชีพใหม่นี้เป็นอันมาก เธอกล่าวถึงผลงานเรื่องแรก ๆ ของเธอว่า "ตอนแรก ๆ ฉันสนุกสนานมากเลยค่ะ ไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อยสักนิด"[3] นอกจากนี้ เธอยังต่างจากนักแสดงภาพยนตร์ลามกอนาจารคนอื่น ๆ ตรงที่พวกเขาใฝ่หาเวลาว่าง แต่เธอใฝ่หาโอกาสที่จะได้แสดงอยู่เรื่อย ๆ[7]
ในเดือนพฤษภาคม 2545 นั้น โนะโซะมิได้แสดงในตอนที่สามของภาพยนตร์ชุดเรื่อง ฟอร์ซฟูลเอกซ์ฮิบิชันนิสติกเพลย์แมนิแอกซ์ (Forceful Exhibitionistic-Play Maniax) ร่วมกับนักแสดงอีกสองคน ในภาพยนตร์นี้ ทั้งสามคนต้องกระทำอนาจารต่อหน้าธารกำนัลในสวนสาธารณะ อาคารสำนักงาน และบ่อนพนัน[8]
การทำงานในช่วงหลัง
หลังจากที่ได้แสดงบทบาทนักเรียนหญิงและบทบาทถูกข่มขืนกระทำชำเรามานักแล้ว โนะโซะมิก็เริ่มเบื่อหน่ายเนื้อเรื่องทำนองดังกล่าว แต่ชอบใจที่ตนเริ่มได้บทเด่นขึ้นในระยะหลัง ๆ เธอกล่าวว่า "ให้ผู้ชายเป็นฝ่ายรับฉันนี่เป็นเรื่องแนวใหม่เลยนะ ก็ดูสนุกน่าเล่นดี ฉันว่าแบบนี้ล่ะที่ฉันอยากทำมากกว่า"[3]
ในเดือนกรกฎาคม 25425 นั้น เธอจึงได้แสดงภาพยนตร์ที่มีเนื้อเรื่องเช่นนั้น ชื่อ ปอปูลาร์แอกเทรสเซสฟักกิงเวอร์จินบอยส์ (Popular Actresses Fucking Virgin Boys) เนื้อหาเป็นไปอย่างที่ชื่อเรื่องบอก คือ โนะโซะมิกับนักแสดงหญิงอีกสองคนร่วมประเวณีกับชายหลายคนซึ่งไม่เคยผ่านกิจกรรมทางเพศมาก่อน ในจำนวนนี้ เป็นทั้งนักศึกษามหาวิทยาลัยและชายวัยกลางคน[8] ต่อมาในเดือนสิงหาคม 2545 เธอได้เล่นเนื้อเรื่องทำนองเดียวกันอีกในภาพยนตร์แนวสารคดีชื่อ โฮมเดลิเวอรีคอลเกิร์ล (Home Delivery Call Girl) โดยที่เธอไปปรากฏตัวที่บ้านของฝ่ายชายและร่วมประเวณีกัน[9] อนึ่ง โนะโซะมิยังแสดงภาพยนตร์แนวหลงใหลในอวัยวะ (fetishism) ด้วย เพราะเรื่อง ลาวีอ็องโนส (La Vie En Nose) ซึ่งค่ายซีเนเมจิก (CineMagic) เผยแพร่เมื่อปี 2549 หลังจากที่เธอถึงแก่ความตายแล้ว มีเนื้อหาเกี่ยวกับความหลงใหลในจมูกจนกำหนัด[10]
สำหรับชีวิตส่วนตัวนั้น โนะโซะมิแสวงหาความสำราญใจจากกามกิจทั้งในและนอกการแสดง ครั้งหนึ่งเธอกล่าวว่า "เอากันทุกวันก็ไม่เห็นเป็นไร"[3] โนะโซะมินั้นได้รับความนิยมอย่างยิ่งยวด ถึงขนาดที่มีผลงานเดือนละสิบเรื่อง แต่ก็ทำให้เธอเหนื่อยล้า ถึงขนาดที่แสดงความอิดโรยทั้งในการให้สัมภาษณ์และในการสนทนาส่วนตัว เธอบอกผู้สัมภาษณ์ว่า "...ทีแรกก็สนุกมาก ๆ ล่ะ แต่เดี๋ยวนี้เหนื่อยมาก อันที่จริง ฉันว่าตอนนี้ฉันหักโหมเกินไปนะ ก็เลยอยากพักผ่อนให้ดีสักครั้ง มากกว่าอยากได้เงิน"[3] เธอกล่าวอีกว่า "ก็เหมือนที่เคยบอกค่ะ ฉันเพลิดเพลินในการถ่ายทำมาก บางทีฉันก็คิดว่า มันยากและเหนื่อยอยู่ แต่ความสนุกนี่มากกว่าโขเลย"[3]
ภายหลัง เพื่อนคนหนึ่งของโนะโซะมิกล่าวว่า โนะโซะมิเตรียมสมรส ออกจากอุตสาหกรรมภาพยนตร์ลามกอนาจาร แล้วประกอบอาชีพเป็นนักแสดงละครเวทีแทน[2] โนะโซะมิยังได้ตั้งวงดนตรีกับเพื่อนักแสดงคนอื่นและออกผลงานเพลงเป็นซีดีสองชุดเมื่อปี 2545 ด้วย[2]
การตาย
ในช่วงที่ชีวิตของโนะโซะมิกำลังรุ่งโรจน์อยู่นั้นเอง วันที่ 12 ตุลาคม 2545 มีผู้พบเธอนอนตายอยู่ริมแม่น้ำนะไร (Narai) ซึ่งไหลผ่านเมืองชิโอะจิริ จังหวัดนะงะโนะ ใกล้กันนั้นมีซากรถยนต์ถูกเผาจนดำเมี่ยม และในรถนั้นมีศพเพื่อนชายของเธอ ศพทั้งของโนะโซะมิและชายคนดังกล่าวถูกเผาจนเป็นตอตะโกเช่นกัน[2]
เจ้าพนักงานตำรวจชันสูตรแล้วพบว่า โนะโซะมิถูกแทงหกครั้ง ก่อนถูกน้ำมันรถราด และเผาทิ้งในบริเวณที่ห่างจากรถยนต์นั้นไปราวสิบเมตร[2] ศพทั้งสองไหม้เกรียมถึงขนาดที่ต้องใช้เวลาหลายชั่วโมงจึงตรวจพิสูจน์ได่ว่าใครเป็นใคร[2] เจ้าพนักงานยังเห็นว่า เป็นไปได้ว่าโนะโซะมิกับเพื่อนชายตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรมด้วยกัน โดยที่เพื่อนชายของเธอช่วยให้เธอถึงแก่ความตายก่อน แล้วเผาตัวเองตายในรถ[2]
ต่อมา มีรายงานว่า ชายคนดังกล่าวเป็นลูกจ้างบริษัทแห่งหนึ่งในจังหวัดนะงะโนะ[2] และหนังสือพิมพ์ ไมนิชิชิมบุง (Mainichi Shimbun) ลงข่าวว่า "ดูเหมือนว่า โนะโซะมิมีบางสิ่งบางอย่างที่ดาราหนังโป๊ญี่ปุ่นนับหมื่นนับแสนคนไม่มี และด้วยวัยเพียงยี่สิบสี่ เธอกำลังก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดแห่งโลกก่อนจะตกลงสู่จุดจบอันชวนอเนจอนาถใจ"[2]
หลายเดือนหลังจากมรณกรรมดังกล่าว บิดามารดาของชายผู้ตายแถลงคัดค้านข้อสรุปของเจ้าพนักงานตำรวจที่ว่า ผู้ตายทั้งสองตกลงทำอัตวินิบาตกรรมกัน และชี้ว่า มีพยานหลักฐานหลายอย่างไม่สอดคล้องกับข้อสรุปนี้ บิดามารดาของชายผู้ตายฟ้องเจ้าพนักงานตำรวจท้องถิ่นเป็นจำเลย แต่ถูกยกฟ้อง นอกจากนี้ เมื่อบริษัทประกันภัย เช่น บริษัทประกันชีวิตซุมิโตะโมะ (Sumitomo Life Insurance) บอกปัดไม่ใช้เงินจำนวนหนึ่งให้ เพราะถือว่าบุตรเสียชีวิตจากอัตวินิบาตกรรม บิดามารดาของชายผู้ตายก็ฟ้องบริษัทประกันภัยด้วย[11] ครั้นเดือนตุลาคม 2549 ศาลแพ่งจังหวัดนะงะโนะวินิจฉัยให้บิดามารดาของชายผู้ตายชนะคดี โดยศาลเห็นว่า ความตายของผู้ตายทั้งสองเป็นผลมาจากการกระทำของบุคคลภายนอก มิใช่พวกเขาทำตัวเอง แต่คดีอาญานั้นไม่มีความคืบหน้าเลย[12][13]
อนึ่ง เมื่อโนะโซะมิตายแล้ว มีการจำหน่ายภาพยนตร์จำหน่ายที่เธอแสดงหรือร่วมแสดง โดยที่ไม่ใช้ภาพเลือนปกปิดอวัยวะเพศด้วย[14]
อ้างอิง
- ↑ 1.0 1.1 Momoi's AV Idol profile and Web I-dic Profile both give 1980 as her year of birth, however Japanese Wikipedia and the Mainichi news article indicate that she may have been born in 1978.
- ↑ 2.00 2.01 2.02 2.03 2.04 2.05 2.06 2.07 2.08 2.09 2.10 "Porno starlet tied to bizarre murder-suicide pact". Mainichi Shimbun. October 24, 2002. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-01-09. สืบค้นเมื่อ 2007-10-10.
- ↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 3.6 3.7 3.8 "Momoi Nozomi Interview". www.jmate.com. สืบค้นเมื่อ 2007-03-21.
{{cite web}}
: แหล่งข้อมูลอื่นใน
(help) (contains nudity)|publisher=
- ↑ "2001" (ภาษาJapanese). AV
研究所 (AV Research Laboratory). สืบค้นเมื่อ 2007-07-21.{{cite web}}
: แหล่งข้อมูลอื่นใน
(help)CS1 maint: unrecognized language (ลิงก์)|publisher=
- ↑ "Monthly Nozomi Momoi". AV Idol Directory. สืบค้นเมื่อ 2011-01-21.
{{cite web}}
: แหล่งข้อมูลอื่นใน
(help)|publisher=
- ↑ "Virtual Brothel". AV Idol Directory. สืบค้นเมื่อ 2011-01-21.
{{cite web}}
: แหล่งข้อมูลอื่นใน
(help)|publisher=
- ↑ "Porno starlet tied to bizarre murder-suicide pact". Mainichi Shimbun. October 24, 2002. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-01-09. สืบค้นเมื่อ 2007-10-10.
...a porno industry source tells Asahi Geino... 'Nozomi was also keen on working. Where most other girls in this business are glad not to have work, she was well known for going around asking for her next job.'
- ↑ 8.0 8.1 "Forceful Exhibitionistic-Play Maniax 3". AV Idol Directory. สืบค้นเมื่อ 2011-01-21.
{{cite web}}
: แหล่งข้อมูลอื่นใน
(help)|publisher=
- ↑ "Home Delivery Call Girl". AV Idol Directory. สืบค้นเมื่อ 2010-10-13.
{{cite web}}
: แหล่งข้อมูลอื่นใน
(help)|publisher=
- ↑ "La Vie En Nose". AV Idol Directory. สืบค้นเมื่อ 2011-01-21.
{{cite web}}
: แหล่งข้อมูลอื่นใน
(help)|publisher=
- ↑ "
事件 発生 後 の ニュース記事 。 (News Stories of the case)" (ภาษาJapanese). tokyo.cool.ne.jp. สืบค้นเมื่อ 2010-07-26.{{cite web}}
: แหล่งข้อมูลอื่นใน
(help)CS1 maint: unrecognized language (ลิงก์)|publisher=
- ↑ "
桃井 望 さん心中 事件 ~裁判所 が他殺 と認定 !" (ภาษาJapanese). www.tanteifile.com. สืบค้นเมื่อ 2010-07-26.{{cite web}}
: แหล่งข้อมูลอื่นใน
(help)CS1 maint: unrecognized language (ลิงก์)|publisher=
- ↑ "
桃井 望 さん案件 " (ภาษาJapanese). www.tanteifile.com. สืบค้นเมื่อ 2010-07-26.{{cite web}}
: แหล่งข้อมูลอื่นใน
(help)CS1 maint: unrecognized language (ลิงก์)|publisher=
- ↑ "Nozomi Momoi". Urabon Navigator. สืบค้นเมื่อ 2010-06-14.
{{cite web}}
: แหล่งข้อมูลอื่นใน
(help)|publisher=
ประวัติ
- (อังกฤษ) Katz, Nathalie (2005). "Burusera 3 (DVD review)". Adult Video News. สืบค้นเมื่อ 2008-01-11.
{{cite web}}
: ไม่รู้จักพารามิเตอร์|month=
ถูกละเว้น (help) - (อังกฤษ) "Nozomi Momoi". AV Idol Directory. สืบค้นเมื่อ 2010-10-13.
{{cite web}}
: แหล่งข้อมูลอื่นใน
(help)|publisher=
- (อังกฤษ) "Momoi Nozomi Interview". www.jmate.com. สืบค้นเมื่อ 2007-03-21.
{{cite web}}
: แหล่งข้อมูลอื่นใน
(help)|publisher=
- (อังกฤษ) "Porno starlet tied to bizarre murder-suicide pact". Mainichi Shimbun. October 24, 2002. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-01-09. สืบค้นเมื่อ 2007-10-10.
- (ญี่ปุ่น) "
桃井 望 ] (Momoi Nozomi)" (ภาษาJapanese). Japanese Movie Database. สืบค้นเมื่อ 2007-06-21.{{cite web}}
: CS1 maint: unrecognized language (ลิงก์) - (ญี่ปุ่น) "
桃井 望 (Momoi Nozomi)" (ภาษาJapanese). 'Web I-dic' (Idol Dictionary). สืบค้นเมื่อ 2007-03-21.{{cite web}}
: แหล่งข้อมูลอื่นใน
(help)CS1 maint: unrecognized language (ลิงก์)|publisher=
[[วิกิพีเดีย:|ข้อมูลบุคคล]] | |
---|---|
ชื่อ | Momoi, Nozomi} |
ชื่ออื่น | |
รายละเอียดโดยย่อ | Japanese AV idol |
วันเกิด | September 23, 1978 |
สถานที่เกิด | Tokyo, Japan |
วันตาย | October 12, 2002 |
สถานที่ตาย | Shiojiri, Nagano Prefecture, Japan |