เมนโรด
หน้าตา
เวมบลีย์ทางตอนเหนือ (The Wembley of the North)[1] | |
![]() Aerial view of Maine Road on 11 May 2003, the day of the final match | |
![]() | |
ที่ตั้ง | Moss Side, Manchester |
---|---|
พิกัด | 53°27′4″N 2°14′7″W / 53.45111°N 2.23528°W |
เจ้าของ | Manchester City F.C. |
ความจุ | 35,150 (at closing) 100,000 (maximum)[4] |
สถิติผู้ชม | 84,569 (1934 - remains record attendance in English football) |
การก่อสร้าง | |
ก่อสร้าง | 1923 |
เปิดใช้สนาม | 1923 |
ปรับปรุง | 1931,[2] 1957, 1970, 1994 |
ต่อเติม | 1935 |
ปิด | 2003 |
ทำลาย | 2004 |
งบประมาณในการก่อสร้าง | £100,000[3] |
สถาปนิก | Charles Swain |
วิศวกรโครงสร้าง | Sir Robert McAlpine |
การใช้งาน | |
แมนเชสเตอร์ซิตี (ค.ศ. 1923–2003)[5] Events 18 FA Cup semi-finals 1 Football League Cup Final 4 Charity Shield matches 11 Rugby League Championship finals |
เมนโรด (อังกฤษ: Maine Road) เป็นสนามกีฬาฟุตบอลในย่านมอสไซด์ เมืองแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ เคยเป็นสนามกีฬาเหย้าของแมนเชสเตอร์ซิตี ที่สโมสรได้ใช้ตั้งแต่ปี 1923 ถึง 2003 สนามเคยใช้เป็นสถานที่จัดการแข่งขันเอฟเอคัพ รอบก่อนรองชนะเลิศ ชาริตีชีลด์ นัดตัดสินลีกคัพและเพราะสนามมีความจุสนามมาก จึงได้รับฉายาอีกชื่อว่า เวมบลีย์ทางตอนเหนือ[1]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ 1.0 1.1 "Maine Road through the ages". BBC Sport. 11 May 2003.
Known as 'The Wembley of the North', an 80,000 capacity meant it was the second biggest ground in the country, behind only Wembley.
- ↑ Manchester City: The Complete Record, p91
- ↑ Penney, Ian (1995). The Maine Road Encyclopedia. Edinburgh: Mainstream. ISBN 1-85158-710-1. p127
- ↑ "Maine Road". mcivta.com. สืบค้นเมื่อ 2011-08-17.
Estimates of the capacity ranged from 80 to 100,000
- ↑ James, Gary (2008). Manchester A Football History. Halifax: James Ward. ISBN 978-0-9558127-0-5., p265
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Commons-logo.svg/30px-Commons-logo.svg.png)
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ เมนโรด