ประเทศตรินิแดดและโตเบโก
สาธารณรัฐตรินิแดดและโตเบโก Republic of Trinidad and Tobago (อังกฤษ) | |
---|---|
![]() ที่ตั้งของ ประเทศตรินิแดดและโตเบโก (เขียว) ในทวีปอเมริกาใต้ (เทา) | |
![]() | |
เมืองหลวง | พอร์ตออฟสเปน 10°40′0″N 61°30′27″W / 10.66667°N 61.50750°W |
เมืองใหญ่สุด | ซานเฟอร์นันโด 10°17′N 61°28′W / 10.283°N 61.467°W |
ภาษาราชการ | อังกฤษ[1] |
ภาษาอื่น ๆ | ดูภาษาในตรินิแดดและโตเบโก[2] |
กลุ่มชาติพันธุ์ (ค.ศ. 2011)[3] | |
ศาสนา (ค.ศ. 2011)[3] | |
การปกครอง | รัฐเดี่ยว สาธารณรัฐประชาธิปไตยระบบรัฐสภา |
คริสติน แคนกาลู (อิสระ) | |
เคธ โรว์ลีย์ (พีเอ็นเอ็ม) | |
บริดจิด แอนนิเซตต์-จอร์จ (พีเอ็นเอ็ม) | |
Nigel de Freitas | |
ไอวอร์ อาร์ชี | |
กมลา ประสาท-พิเสสร (ยูเอ็นซี) | |
สภานิติบัญญัติ | รัฐสภา |
• สภาสูง | วุฒิสภา |
• สภาล่าง | สภาผู้แทนราษฎร |
ก่อตั้ง | |
• เอกราชจากสหราชอาณาจักร | 31 สิงหาคม ค.ศ. 1962 |
1 สิงหาคม ค.ศ. 1973 | |
• สาธารณรัฐ | 1 สิงหาคม ค.ศ. 1976 (ฉลองวันที่ 24 กันยายน)[4][5][6] |
พื้นที่ | |
• รวม | 5,131 ตารางกิโลเมตร (1,981 ตารางไมล์) (อันดับที่ 164) |
น้อยมาก | |
ประชากร | |
• ค.ศ. 2020 ประมาณ | 1,366,725[7] (อันดับที่ 151) |
• สำมะโนประชากร ค.ศ. 2011 | 1,328,019[8] |
264 ต่อตารางกิโลเมตร (683.8 ต่อตารางไมล์) (อันดับที่ 34) | |
จีดีพี (อำนาจซื้อ) | ค.ศ. 2019 (ประมาณ) |
• รวม | 45.148 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ |
• ต่อหัว | 32,684 ดอลลาร์สหรัฐ[9] |
จีดีพี (ราคาตลาด) | ค.ศ. 2019 (ประมาณ) |
• รวม | 22.438 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ |
• ต่อหัว | 16,243 ดอลลาร์สหรัฐ[9] |
จีนี (ค.ศ. 2012) | 39.0[10] ปานกลาง |
เอชดีไอ (ค.ศ. 2019) | ![]() สูง · อันดับที่ 67 |
สกุลเงิน | ดอลลาร์ตรินิแดดและโตเบโก (TTD) |
เขตเวลา | UTC-4 (เวลามาตรฐานแอตแลนติก) |
รูปแบบวันที่ | วว/ดด/ปปปป |
ขับรถด้าน | ซ้ายมือ |
รหัสโทรศัพท์ | +1 (868) |
โดเมนบนสุด | .tt |
ตรินิแดดและโตเบโก (อังกฤษ: Trinidad and Tobago, /ˈtrɪnɪdæd ... toʊbˈeɪɡoʊ/ ( ฟังเสียง)) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐตรินิแดดและโตเบโก (Republic of Trinidad and Tobago) เป็นชาติที่ตั้งอยู่ในทะเลแคริบเบียนมีบางส่วนติดทวีปอเมริกาใต้ ตั้งอยู่ห่างจากชายฝั่งเวเนซุเอลา 11 กิโลเมตร เป็นรัฐที่เป็นหมู่เกาะ ประกอบด้วยเกาะหลัก 2 เกาะคือ เกาะตรินิแดด เกาะโตเบโก และเกาะเล็กอื่น ๆ อีก 21 เกาะ โดยตรินิแดดเป็นเกาะที่ใหญ่กว่าและมีประชากรมากกว่า ในขณะที่โตเบโกมีขนาดเล็กกว่า (303 ตารางกิโลเมตร ประมาณร้อยละ 6 ของพื้นที่ประเทศทั้งหมด) และมีประชากรน้อยกว่า (50,000 คน ร้อยละ 4 ของจำนวนประชากรทั้งหมด) ในภาษาอังกฤษ พลเมืองมีชื่อเรียกเป็นทางการว่า Trinidadians (ชาวตรินิแดด) หรือ Tobagonians (ชาวโตเบโก) หรือ Citizens of Trinidad and Tobago (ชาวตรินิแดดและโตเบโก) แต่ก็มีชื่อเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่า Trinis หรือ Trinbagonians
ตรินิแดดและโตเบโกมีลักษณะต่างจากประเทศในภูมิภาคแคริบเบียนที่ใช้ภาษาอังกฤษประเทศอื่น ๆ คือมีการประกอบอุตสาหกรรมเป็นส่วนใหญ่ โดยมีพื้นฐานเศรษฐกิจอยู่บนปิโตรเลียมและปิโตรเคมี
ผู้ที่สืบเชื้อสายมาจากชาวอินเดียและชาวแอฟริกามีจำนวนรวมกันถึงเกือบร้อยละ 80 ของจำนวนประชากร ส่วนที่เหลือเป็นเชื้อชาติผสม, ชาวยุโรป, ชาวจีน และชาวซีเรีย-เลบานอน ตรินิแดดและโตเบโกมีชื่อเสียงในเรื่องงานคาร์นิวัลที่จัดก่อนฤดูถือบวชของคริสต์ (Lenten) และเป็นถิ่นกำเนิดของดนตรีสตีลแพน (Steelpan) และการเต้นลิมโบ เมืองหลวง (พอร์ตออฟสเปน) เป็นผู้เสนอตัวเป็นที่ตั้งสำนักงานเลขาธิการถาวรเขตการค้าเสรีอเมริกา (Free Trade Area of the Americas: FTAA-ALCA)
การเมืองการปกครอง
[แก้]ฝ่ายบริหาร
[แก้]ประธานาธิบดี เป็นประมุขของรัฐ นายกรัฐมนตรีเป็นหัวหน้าคณะรัฐบาล ประธานาธิบดีมาจากการเลือกตั้งในแบบคณะผู้เลือกตั้ง (Electroral College) ประกอบด้วยสมาชิกจากวุฒิสภา (Senate) และ สภาผู้แทนราษฎร วาระการดำรงตำแหน่ง 5 ปี และสามารถดำรงตำแหน่งเป็นวาระที่ 2 ได้ ประธานาธิบดีเป็นผู้แต่งตั้งนายกรัฐมนตรี (โดยทั่วไปจะเป็นผู้นำพรรคการเมืองเสียงข้างมาก หรือ ผู้นำรัฐบาลผสม) และเป็นผู้แต่งตั้งคณะรัฐมนตรีจากสมาชิกรัฐสภา
ฝ่ายนิติบัญญัติ
[แก้]ระบบ 2 สภา (bicameral parliament) ประกอบด้วย (1) วุฒิสภา (Senate) สมาชิก 31 ที่นั่ง 16 ที่นั่งมาจากการแต่งตั้งโดยพรรคการเมืองเสียงข้างมากในสภา 9 ที่นั่งจากการแต่งตั้งโดยประธานาธิบดี (2) สภาผู้แทนราษฎร (house of Representatives) จำนวน 41 เสียง สมาชิกมาจากการแต่งตั้งในระบบคะแนนนิยม วาระการดำรงตำแหน่ง 5 ปี
ฝ่ายตุลาการ
[แก้]ระบอบกฎหมาย : ระบบกฎหมายจารีตประเพณีของอังกฤษ (English Common Law) มีการตรวจสอบความชอบด้วยกฎหมายในศาลฎีกาสูงสุด รูปแบบ : ศาลสูงสุด (Supreme Court of Judicature) ประกอบด้วยศาลสูง (High Court of Justice และศาลอุทธรณ์ (Court of Appeals) ศาลสูงสุดของศาลอุทธรณ์ได้แก่ สภาองคมนตรี (Privy Council) ในกรุงลอนดอน นอกจากนี้ยังเป็นสมาชิกของ Caribbean Court of Justice (CCJ)
การแบ่งเขตการปกครอง
[แก้]![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f0/Regional_corporations_and_municipalities_of_Trinidad_and_Tobago.svg/500px-Regional_corporations_and_municipalities_of_Trinidad_and_Tobago.svg.png)
ประเทศตรินิแดดและโตเบโกแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 ภูมิภาค 3 เขตการปกครอง (boroughs) 2 นคร และ 1 เขต (Ward - เขตการเลือกตั้ง)
9 ภูมิภาค ได้แก่ Couva (Tabaquite หรือ Talparo) Diego Martin Mayaro (Rio Claro) Penal (Debe) Princes Town Sangre Grande ซานฮวน (Laventille) Siparia และTunapuna (Piarco)
3 เขตการปกครอง (boroughs) ได้แก่ Arima Chaguanas และPoint Fortin
2 นคร ได้แก่ พอร์ตออฟสเปนและSan Fernando
1 เขต (Ward - เขตการเลือกตั้ง) ได้แก่ โตเบโก
เศรษฐกิจ
[แก้]ตรินิแดดและโตเบโกมีชื่อเสียงว่าเป็นแหล่งการลงทุนที่ดีสำหรับธุรกิจระหว่างประเทศ ประสบความสำเร็จในการปฏิรูปทางเศรษฐกิจตั้งแต่ปี 2538 ธุรกิจการท่องเที่ยวขยายตัวอย่างรวดเร็วแม้ยังเป็นสัดส่วนที่ไม่มากนักเมื่อเทียบกับธุรกิจท่องเที่ยวในประเทศหมู่เกาะแคริบเบียนอื่นๆ นอกจากนี้ เนื่องจากราคาน้ำมัน ปิโตรเคมี และก๊าซธรรมชาติเหลวซึ่งเป็นสินค้าอุตสาหกรรมของประเทศนี้ขยับตัวสูงขึ้น ทำให้เม็ดเงินลงทุนจากต่างชาติหลั่งไหลเข้ามาและทำให้เศรษฐกิจเติบโตอย่างต่อเนื่อง
ประชากรศาสตร์
[แก้]เชื้อชาติ
[แก้]ใน ค.ศ. 2005 มีประชากรร้อยละ 96 หรือประมาณ 1.3 ล้านคนอาศัยอยู่บนเกาะตรินิแดด ส่วนอีกร้อยละ 4 อาศัยอยู่บนเกาะโตเบโก ซึ่งแต่ละเชื้อชาติที่อาศัยอยู่ในประเทศ แสดงให้เห็นถึงประวัติความเป็นมาและการอพยพย้ายถิ่นฐานของกลุ่มชนหลายเชื้อชาติ[12] มีสองกลุ่มชาติพันธุ์หลักในประเทศคือ แอฟริกา-ตรินิแดด และอินเดีย-ตรินิแดด ทั้งยังมีคนจากชาติอื่น เช่น ลูกผสม, ยุโรป, จีน, ซีเรีย-เลบานอน และกลุ่มอเมรินเดียน เป็นต้น
ศาสนา
[แก้]ประเทศตรินิแดดและโตเบโก ถือเป็นประเทศที่มีความหลากหลายทางศาสนา แต่โดยหลักแล้วประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์ ร้อยละ 65.7 อันมีนิกายโรมันคาทอลิก, แองกลิคัน, เซเวนเดย์แอดเวนติสต์, เพรสไบทีเรียน, เมโธดิส, พยานพระยะโฮวาห์ และอีแวนเจริคัล ขณะที่ศาสนาพราหมณ์-ฮินดู มีศาสนิกร้อยละ 25.6 และศาสนาอิสลาม มีศาสนิกร้อยละ 6.6[13]
นอกจากนี้ยังศาสนาของชนแอฟริกา คือ สปิริตชวลแบปติสต์ และโอริซา ซึ่งถือเป็นศาสนาที่โตเร็วที่สุด ทำนองเดียวกัน ลัทธิอิแวนเจริคัล (พระวรสาร) และลัทธิอื่นๆ ที่ถือว่านอกรีตของศาสนาคริสต์นั้นก็เติบโตขึ้นในประเทศ ทั้งที่ลัทธิดังกล่าวถูกกำหนดว่าไม่ถูกต้องก็ตาม
มีชุมชนศาสนิกในศาสนาบาไฮ ซึ่งเผยแผ่ศาสนาในประเทศ[14] และมีกลุ่มศาสนิกยูดาห์กลุ่มเล็ก ๆ ประมาณ 55-100 คน[15] นอกจากนี้ยังมีกลุ่มที่นับถือศาสนาพุทธ และลัทธิเต๋าในกลุ่มเชื้อสายจีน
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Government of the Republic of Trinidad and Tobago. "Home". Ttconnect.gov.tt. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-06-15. สืบค้นเมื่อ 2019-03-16.
- ↑ "Trinidad and Tobago – Languages". Ethnologue.com. สืบค้นเมื่อ 20 May 2018.
- ↑ 3.0 3.1 Trinidad and Tobago 2011 Population and Housing Census Demographic Report (PDF) (Report). Trinidad and Tobago Central Statistical Office. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2019-08-20.
- ↑ "Trinidad and Tobago : History". The Commonwealth. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-03-20. สืบค้นเมื่อ 2019-03-16.
- ↑ "T&T history & society – Discover Trinidad & Tobago". 22 October 2013.
- ↑ "History of Tobago: a myTobago visitor guide article". mytobago.info.
- ↑ (CSO), Central Statistical Office. "T&T at a Glance".
- ↑ Trinidad and Tobago 2011 Population and Housing Census Demographic Report (PDF) (Report). Trinidad and Tobago Central Statistical Office. p. 2. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2019-08-20.
- ↑ 9.0 9.1 "Report for Selected Countries and Subjects". www.imf.org.
- ↑ Bridglal, Carla (12 March 2013). "Allowing govt to manage better". Trinidad Express Newspapers. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 March 2013. สืบค้นเมื่อ 23 December 2013.
- ↑ Human Development Report 2020 The Next Frontier: Human Development and the Anthropocene (PDF). United Nations Development Programme. 15 December 2020. pp. 343–346. ISBN 978-92-1-126442-5. สืบค้นเมื่อ 16 December 2020.
- ↑ "Trouble in paradise". BBC News. May 1, 2002
- ↑ "2000 census" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2012-03-14. สืบค้นเมื่อ 2012-03-12.
- ↑ The Baha'is of Trinidad and Tobago
- ↑ "In a corner of the Caribbean, Trinidad's Jews keep the faith". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-03-22. สืบค้นเมื่อ 2012-03-12.
บรรณานุกรม
[แก้]- Carmichael, Gertrude (1961). The History of the West Indian Islands of Trinidad and Tobago, 1498–1900. London: Alvin Redman.
- Kiely, Ray (1996). The Politics of Labour and Development in Trinidad. Press University of the West Indies. ISBN 9789766400170.
- Williams, Eric (1964). History of the People of Trinidad and Tobago. New York: Frederick A. Praeger. LCCN 64-13390.
- Ramkissoon, Harold; Kahwa, Ishenkumba A. (2015). "Caricom" (PDF). UNESCO Science Report: towards 2030. Paris: UNESCO. pp. 156–173. ISBN 978-92-3-100129-1.
- Rough Guides (2018). The Rough Guide to Trinidad and Tobago.
บทความนี้รวมข้อความจากงานที่มีเนื้อหาเสรี (free content) ข้อความนำมาจาก UNESCO Science Report: towards 2030, 156–173, Harold Ramkissoon & Ishenkumba A. Kahwa, UNESCO Publishing.
อ่านเพิ่ม
[แก้]- Besson, Gérard & Brereton, Bridget. The Book of Trinidad (2nd edition), Port of Spain: Paria Publishing Co. Ltd., 1992. ISBN 976-8054-36-0
- Julian Kenny. Views from the Ridge, Port of Spain: Prospect Press, Media and Editorial Projects Limited, 2000/2007. ISBN 976-95057-0-6
- Lans, Cheryl. Creole Remedies of Trinidad and Tobago. C. Lans, 2001.
- Mendes, John. Côté ci Côté là: Trinidad & Tobago Dictionary. Arima, Trinidad, 1986.
- Saith, Radhica and Lyndersay, Mark. Why Not a Woman? Port of Spain: Paria Publishing Co. Ltd, 1993. ISBN 976-8054-42-5
- Jeremy Taylor. Visitor's Guide to Trinidad & Tobago, London: Macmillan, 1986, ISBN 978-0-333-41985-4). 2nd edition as Trinidad and Tobago: An Introduction and Guide, London: Macmillan, 1991. ISBN 978-0-333-55607-8).
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]- Government of the Republic of Trinidad and Tobago เก็บถาวร 2020-05-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
- Trinidad and Tobago Tourism Company official website
- Trinidad and Tobago. The World Factbook. Central Intelligence Agency.
- Trinidad and Tobago from UCB Libraries GovPubs
- ประเทศตรินิแดดและโตเบโก ที่เว็บไซต์ Curlie
- Trinidad and Tobago profile from the BBC News
- World Bank Summary Trade Statistics Trinidad and Tobago
Wikimedia Atlas of Trinidad and Tobago
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ ประเทศตรินิแดดและโตเบโก ที่โอเพินสตรีตแมป
- Key Development Forecasts for Trinidad and Tobago from International Futures
- Guanaguanare – the Laughing Gull. Carib Indians in Trinidad – includes 2 videos