ของ
ภาษาไทย
[แก้ไข]รูปแบบอื่น
[แก้ไข]- (เลิกใช้) ฃอง
รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม *
การออกเสียง
[แก้ไข]การแบ่งพยางค์ | ของ | |
การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | kɔ̌ɔng |
ราชบัณฑิตยสภา | khong | |
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /kʰɔːŋ˩˩˦/(สัมผัส) |
คำนาม
[แก้ไข]ของ
คำประสม
[แก้ไข]- ของกลาง
- ของกำนัล
- ของกำมะลอ
- ของกิน
- ของเก่า
- ของขบเคี้ยว
- ของขลัง
- ของขวัญ
- ของขึ้น
- ของแข็ง
- ของค้าง
- ของคาว
- ของเค็ม
- ของเคียง
- ของโจร
- ของชำ
- ของชำร่วย
- ของใช้
- ของดี
- ของตลาด
- ของตาย
- ของเถื่อน
- ของนอก
- ของป่า
- ของร้อน
- ของระบาด
- ของรับไหว้
- ของลับ
- ของเล่น
- ของเลื่อน
- ของเลื่อนเตือนขันหมาก
- ของวัด
- ของว่าง
- ของสงฆ์
- ของสงวน
- ของสด
- ของสดของคาว
- ของสดคาว
- ของสูง
- ของเสีย
- ของแสลง
- ของหมั้น
- ของหลวง
- ของหลุด
- ของหวาน
- ของหายตะพายบาป
- ของเหลว
- ของแห้ง
- ของไหล
- ของไหว้
- ข้าวของ
- จ้างทำของ
- เจ้าของ
- ปล่อยของ
- ลองของ
- เล่นขายของ
- วิ่งเก็บของ
- สิ่งของ
- ออกของ
คำบุพบท
[แก้ไข]ของ
คำประสม
[แก้ไข]คำแปลภาษาอื่น
[แก้ไข]คำกำกับนามที่เป็นผู้ครอบครอง
ภาษาคำเมือง
[แก้ไข]คำนาม
[แก้ไข]ของ
- อีกรูปหนึ่งของ ᨡᩬᨦ (ของ)
คำบุพบท
[แก้ไข]ของ
- อีกรูปหนึ่งของ ᨡᩬᨦ (ของ)
หมวดหมู่:
- ศัพท์ภาษาไทยที่สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาไทดั้งเดิม
- สัมผัส:ภาษาไทย/ɔːŋ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 1 พยางค์
- คำหลักภาษาไทย
- คำนามภาษาไทย
- คำบุพบทภาษาไทย
- อังกฤษ translations
- คำหลักภาษาคำเมือง
- คำนามภาษาคำเมือง
- คำนามภาษาคำเมืองในอักษรไทย
- คำบุพบทภาษาคำเมือง
- คำบุพบทภาษาคำเมืองในอักษรไทย