måleur
Sustantif
[candjî]singulî | pluriyal |
---|---|
måleur | måleurs |
måleur omrin
- sacwè ki vs arive, et ki vos fwait bråmint do må.
- Li måleur aprind a viker.
- Cwand l’ palasse del fatålité
Nos vént prinde a pårt, nos ravôteye,
Nos n’ avans nén pus onk ki l’ ôte,
Ni l’ foice, ni l’ pouvwer do rbouter
Li måleur ki nos acåbele— Joseph Vrindts, ”Vîx Lîge” (1901), p.12, “Li Bonne Chance fait tot” (fråze rifondowe).
Ratourneures
[candjî]- li ci ki n' a pont d' måleurs è ratind
- on måleur ni vént måy tot seu
- cwand on cnoxhe les måleurs des ôtes, on rprind co les sinnes
Parintaedje
[candjî]Sinonimeye
[candjî]Ortografeyes
[candjî]Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
Ratournaedjes
[candjî]Mot-fråze
[candjî]måleur
- (eployî avou l' divancete a) prevént, mancêye ene sakî d' on måleur.
- Måleur å ci k’ n’ a nén fwait
Ses foices e meyeu d’ l’ anêye !
Måleur å ci k’ endè rlait ! — Jules Claskin, « Airs di flûte et autres poèmes wallons », édition critique de Maurice Piron, 1956, « Terza Rima », 1923, p.42 (fråze rifondowe).
- Måleur å ci k’ n’ a nén fwait
Ratournaedjes
[candjî]}}