Марлен Дытрых
Марлен Дытрых | |
Marlene Dietrich | |
фота 1948 году | |
Імя пры нараджэньні | Марыя Магдалена Дытрых |
---|---|
Дата нараджэньня | 27 сьнежня 1901 |
Месца нараджэньня | ![]() |
Дата сьмерці | 6 траўня 1992 (90 гадоў) |
Месца сьмерці | ![]() |
Прычына сьмерці | ныркавая недастатковасьць[d] |
Месца пахаваньня | |
Грамадзянства | ЗША |
Месца вучобы | |
Занятак | акторка сьпявачка |
Месца працы | |
Гады дзейнасьці | 1919—1984 |
Псэўданімы | Marlene Dietrich |
Бацька | Louis Erich Otto Dietrich[d] |
Маці | Wilhelmina Elisabeth Joséphine Felsing[d] |
Дзеці | Марыя Рыва[d] |
Узнагароды | |
IMDb | ID nm0000017 |
Сайт | marlene.com (анг.) |
Подпіс | ![]() |
Марлен Дытрых (па-нямецку: Marie Magdalene Dietrich, 27 сьнежня 1901 — 6 траўня 1992) — нямецкая і амэрыканская кінаакторка і сьпявачка.
Біяграфія
[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]Марыя Магдалена Дытрых нарадзілася 27 сьнежня 1901 у Шэнэбэргу, раёне Бэрліна, у сям’і афіцэра паліцыі Люі Эрыха Ота Дытрыха і яго жонкі Ёханы Фэльзынг. Да 1918 наведвае сярэднюю школу ў Бэрліне. Адначасна вучыцца гульні на скрыпцы ў прафэсара Дэсаў. У 1919—1921 займаецца музыкай у Ваймары ў прафэсара Робэрта Райца; у Бэрліне паступае ў акторскую школу Макса Райнхарта.
З 1922 выконвае дробныя ролі ў розных бэрлінскіх тэатрах; у тым жа годзе ўпершыню зьяўляецца на экране.
17 траўня 1923 выходзіць замуж за адміністратара кінавытворчасьці Рудольфа Зыбэра, у сьнежні 1924 у іх нараджаецца дачка Марыя. У 1925 Марлен аднаўляе працу ў тэатры і кіно. Яе заўважаюць крытыкі, завучы яе нямецкай Грэтай Гарбу. У 1928 першыя запісы песень на пласьцінкі разам з ансамблем рэвю «Гэта лунае ў паветры». Праз год Джозаф фон Штэрнбэрг бачыць яе ў рэвю «Два гальштукі» і запрашае на ролю Лолы Лолы ў фільме «Блакітны анёл».
У лютым 1930 Марлен Дытрых падпісвае кантракт зь фірмай «Paramount Pictures» і 1 красавіка 1930, у дзень прэм’еры «Блакітнага анёла», пакідае Бэрлін.
Шэсьць фільмаў, якія яна здымае ў Галівудзе са Штэрнбэргам, прыносяць ёй сусьветную вядомасьць. «Д’ябал — гэта жанчына» (The Devil is a Woman, 1935) становіцца іх апошняй сумеснай працай. У 1939 Марлен Дытрых атрымлівае амэрыканскае грамадзянства. З сакавіка 1943 на працягу трох гадоў выступае з канцэртамі ў войсках.
З 1946 па 1951 зноў рэгулярна здымаецца ў кіно. Акрамя гэтага яна вядзе радыёперадачы і піша артыкулы ў гламурныя часопісы. У 1953 у Лас-Вэгасе пачынае новую пасьпяховую кар’еру сьпявачкі і канфэрансье. На экране Марлен Дытрых зьяўляецца ўсё радзей, пры гэтым сама выбірае ролі і здымаецца ў дробных сцэнах за вялікія грошы. У 1960 яна прыяжджае з гастролямі ў Заходнюю Нямеччыну, дзе ёй адмаўляюць у гасьціннасьці з прычыны яе пазыцыі ў пэрыяд Другой сусьветнай вайны. У 1963 зь велізарным посьпехам праходзяць яе канцэрты ў Маскве і Ленінградзе. У 1975 у выніку няшчаснага выпадку ў Аўстраліі (пералом шыйкі сьцягна) сканчае кар’еру.
Апошнія 13 гадоў свайго жыцьця Дытрых праводзіць у сваёй кватэры ў Парыжы, падтрымліваючы сувязь з вонкавым сьветам толькі пасродкам тэлефону. У 1979 у Нямеччыне выходзяць яе мэмуары. У 1982—1983 Максыміліян Шэль запісвае зь ёй на плёнку шматгадзіннае інтэрвію, якое выкарыстае затым у сваім дакумэнтальным фільме «Марлен».
Марлен Дытрых памерла 6 траўня 1992 у сваёй кватэры ў Парыжы — па афіцыйнай вэрсіі ў выніку парушэньня функцыі сэрца і нырак.
Памяць
[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]- 24 ліпеня 2008 году на хаце ў раёне Шэнэбэрг, у якім нарадзілася Марлен Дытрых, была ўсталяваная памятная дошка ў яе гонар[2].
Фільмаграфія
[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]- 1922 Такія мужчыны / So sind die Männer
- 1923 Трагедыя каханьня / Tragödie der Liebe
- 1923 Чалавек у дарозе / Der Mensch am Wege
- 1923 Скачок у жыцьцё / Der Sprung ins Leben
- 1926 Манон Леска / Manon Lescaut
- 1926 Дзюбары сёньня / Eine Dubyrry von heute
- 1926 Вышэй галаву, Чарлі! / Kopf hoch, Charly!
- 1926 Мадам не жадае дзяцей / Madame wünscht keine Kinder
- 1926 Жартаўнік / Der Juxbaron
- 1927 Яго найвялікшы зман / Madame wünscht keine Kinder
- 1927 Кафэ Электрык / Café Electric
- 1928 Прынцэса Олала / Prinzessin Olala
- 1928 Цэлую вашу руку, мадам / Ich küsse Ihre Hand, Madame
- 1929 Жанчына, па якой тужаць / Die Frau, nach der man sich sehnt
- 1929 Карабель страчаных / Der Schiff der verlorenen Menschen
- 1929 Небясьпекі шлюбнага пэрыяду / Gefahren der Brautzeit
- 1930 Блакітны анёл / Der blaue Engel — Лола Лола
- 1930 Марока / Morocco — Эмі Джолі
- 1931 Аганьбаваная / Dishonored — Мэры Калвэрэр
- 1932 Шанхайскі экспрэс / Shanghai Express — Магдален
- 1932 Бялявая Вэнэра / Blonde Venus — Хэлен Фарадэй
- 1933 Песьня песень / Song of Songs — Лілі Кжэпанэк
- 1934 Крывавая імпэратрыца / The Scarlet Empress — Кацярына II
- 1935 Д’ябал — гэта жанчына / The Devil is a Woman — Конча Пэрэз
- 1936 Жаданьне / Desire — Мадэлен дэ Бюпрэ
- 1936 Сад Алаха / The Garden of Allah — Даміні Энфільдэн
- 1937 Рыцар без дасьпехаў / Knight Without Amour — Герцагіня Алесандра Ўладзінава
- 1937 Анёл / Angel — Марыя 'Анёл' Бэйкер
- 1939 Дэстры зноў у сядле / Destry Rides Again — Фрэнчы
- 1940 Сем грэшнікаў / Seven Sinners — Біжу Блянш
- 1941 Полымя Новага Арлеана / The Flame of New Orlean — Герцагіня Клэр Лэдо
- 1941 Мужчынская энэргія / Manpower — Фэй Дуваль
- 1942 Так жадае лэдзі / The Lady is Willing — Элізабэт Мадэн
- 1942 Нягоднікі / The Spoilers — Шэры Малот
- 1942 Піцбург / Pittsburg — Джосі 'Ханкі' Вінтэрс
- 1944 Кісмэт / Kismet — Джаміла
- 1944 Сьледуя за хлопцамі / Follow the Boys — камэа
- 1946 Марцін Руманьяк / Martin Roumagnac — Блянш Фэранд
- 1947 Залатыя завушніцы / Golden Earrings — Лідзія
- 1948 Замежны раман / A Foreign Affair — Эрыка фон Шлютаў
- 1949 Галаваломка / Jigsaw — камэа
- 1950 Страх сцэны / Stage Fright — Шарлот Інвуд
- 1951 На небе няма шашы / No Highway in the Sky
- 1951 Ранча з благой славай / Rancho Notorious — Алтар Кін
- 1956 Вакол сьвету за 80 дзён / Around the World in 80 Days — Гаспадыня салёну
- 1957 Монтэ-Карлё / Montecarlo — Марыя дэ Крэвэсье
- 1957 Сьведка абвінавачваньня / Witness for the Prosecution — Крысьцін Хэльм Воль
- 1957 Пячатка зла / Touch of Evil — Таня
- 1961 Нюрнбэрскі працэс / Judgment at Nuremberg — Місіс Бэртхалт
- 1962 Чорная ліса. Праўдзівая гісторыя Адольфа Гітлера / The Black Fox. The True Story of Adolf Hitler — дыктар
- 1963 Парыж у сьпякоту / Paris When It Sizzles — камэа (у тытрах не паказаная)
- 1978 Прыгожы жыгала — бедны жыгала / Schöner Gigolo, armer Gigolo — Баранэса фон Зомэрынг
- 1984 Марлен / Marlene — голас за кадрам
Глядзіце таксама
[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]- ^ https://www.berlin.de/senuvk/umwelt/stadtgruen/friedhoefe_begraebnisstaetten/downloads/eg-liste.pdf
- ^ На доме Марлен Дытрых у Бэрліне зьявілася памятная дошка (рас.) // Радыё «Нямецкая хваля», 24 ліпеня 2008 г. Праверана 28 траўня 2016 г.
Вонкавыя спасылкі
[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]- Афіцыйны сайт
- Marlene Dietrich (анг.) на сайце IMDb
- Нарадзіліся 27 сьнежня
- Нарадзіліся ў 1901 годзе
- Памерлі 6 траўня
- Памерлі ў 1992 годзе
- Пахаваныя ў Бэрліне
- Кавалеры францускага Ордэна «За заслугі»
- Камандоры францускага Ордэна мастацтваў і літаратуры
- Кавалеры францускага Ордэна літаратуры і мастацтва
- Камандоры ордэна Ганаровага легіёну
- Афіцэры ордэна Ганаровага легіёну
- Кавалеры ордэна Ганаровага легіёну
- Ганаровыя грамадзяне Бэрліну
- Нарадзіліся ў Бэрліне
- Нямецкія акторкі
- Акторкі ЗША
- Памерлі ў Парыжы