büyü
Turski
[uredi]Imenica
[uredi]büyü (akuzativ büyüyü, množina büyüler)
Deklinacija
[uredi]Deklinacija: büyü
Jednina (tekil) | Množina (çoğul) | |
---|---|---|
Nominativ (yalın) | büyü | büyüler |
Akuzativ (belirtme) | büyüyü | büyüleri |
Dativ (yönelme) | büyüye | büyülere |
Lokativ (bulunma) | büyüde | büyülerde |
Ablativ (ayrılma) | büyüden | büyülerden |
Genitiv* (tamlayan) | büyünün | büyülerin |
Instrumental* (vasıta) | büyüyle | büyülerle |
* Genitiv i instrumental ne smatraju se padežima u turskoj gramatici
S prisvojnim zamjenicama
* Genitiv i instrumental ne smatraju se padežima u turskoj gramatici