جرج اورول
جرج اورول | |
---|---|
![]() جرج اورول در ۱۹۴۳ | |
نام اصلی | اِریک آرتور بِلِر |
زاده | ۲۵ ژوئن ۱۹۰۳ موتهاری، بیهار، هند بریتانیا (امروز چامپاران شرقی، بیهار، هند) |
درگذشته | ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۵۰ (۴۶ سال) لندن، انگلستان، بریتانیا |
پیشه | نویسنده، رماننویس |
ملیت | انگلیسی هندی |
سبک نوشتاری | ویرانشهر، رمان کلیددار، طنز |
سالهای فعالیت | ۱۹۵۰–۱۹۲۸ |
کتابها | آس و پاسها هوای تازه قلعه حیوانات ۱۹۸۴ دختر کشیش |
دلیل سرشناسی | قلعه حیوانات ۱۹۸۴ |
همسر(ها) | اِیلین اُشانیزی از (۱۹۳۵–۱۹۴۵ تا مرگِ اِیلین) سونیا برانل (۱۹۴۹–۱۹۵۰ تا مرگِ اریک) |
فرزند(ان) | ریچارد بلیر (فرزند خوانده) |
امضا | ![]() |
اریک آرتور بلر (به انگلیسی: Eric Arthur Blair) با نامِ مستعار جُرج اوروِل (به انگلیسی: George Orwell) (۲۵ ژوئن ۱۹۰۳–۲۱ ژانویه ۱۹۵۰)[۱] داستاننویس، روزنامهنگار، منتقدِ ادبی و شاعر انگلیسی بود. او بیشتر برای دو رمان سرشناس و پرفروش مزرعه حیوانات که در ۱۹۴۵ منتشر شد و در اواخر دههٔ ۱۹۵۰ به شهرت رسید و نیز رمان ۱۹۸۴ شناخته میشود. این دو کتاب بر روی هم بیش از هر دو کتابِ دیگری از یک نویسندهٔ قرن بیستمی، فروش داشتهاند.[۲] او همچنین با نقدهای پرشماری که بر کتابها نوشت، بهترین وقایعنگار فرهنگ و ادب انگلیسی قرن شناخته میشود.[۳]
زندگی
[ویرایش]اریک بلر در ۲۵ ژوئن ۱۹۰۳ در شهر موتهاری، استان بیهار در راج بریتانیا[۴] زاده شد. پدرِ پدربزرگِ وی چارلز بلر یک نجیب زادهٔ ثروتمند و زمیندار بود که با لیدی فان -دخترِ ارل وِستمُرلند- ازدواج کرده بود.[۵] پدربزرگِ او، توماس ریچارد آرتور بلر، یک روحانی بود.[۶] خودِ وی، خانواده اش را با دیدگاهِ طبقه اجتماعی و نه بر مبنایِ موقعیت موروثی توصیف میکند.[۷] پدرش ریچارد والمزلی بلر در ادارهٔ خدماتِ رفاهِ سلطنتی کار میکرد.[۸] اِریک بلر (جرج اورول) (اُروِل) دو خواهر داشت. مارجری، پنج سال بزرگتر از وی و اِوریل، پنج سال کوچکتر بود. زمانی که اریک یک ساله بود، مادرش او و خواهر بزرگترش را به انگلستان برد.[۹] آیدا بلر و فرزندانش در هنلی-آن-تیمز آکسفوردشر ساکن شدند. اریک با مادر و خواهرانِ خود بزرگ میشد و جز یک دیدارِ کوتاه در میانهٔ سالِ ۱۹۰۷،[۱۰] پدرِ خود ریچارد بلر را تا سال ۱۹۱۲ ندید.[۶] دفتر خاطراتِ مادرش از سالِ ۱۹۰۵ توصیفِ دورانی پر جُنبوجوش از فعالیتهای اجتماعی و علایقِ هنری است.
خانوادهٔ بِلِرها پیش از جنگ جهانی اول به شیپلیک نقلِ مکان کردند. اریک در آنجا با خانوادهٔ بادیکامها و به ویژه با جاسینتا بادیکام دوست شد.[۱۱] جاسینتا و اریک شعر میگفتند و مینوشتند و رؤیای نویسندهٔ معروف شدن را داشتند. اریک گفته بود ممکن است روزی یک کتاب در سبکِ اچ. جی. ولز و آرمانشهری بنویسد. در این هنگام، او از تیراندازی، ماهیگیری و تماشای پرندهها با همراهیِ برادر و خواهرِ جاسینتا هم لذت میبرد.[۱۱]
در پنج سالگی، اریک به یک دِیرمدرسه در هنلی-آن-تیمز، که خواهر بزرگترش مارجوری نیز حضور داشت، فرستاده شد. این مدرسه، یک صومعهٔ کاتولیک رومی با یاریِ راهبه فرانسوی اورسولاین بود که پس از تعلیقِ آموزشِ مذهبی در سال ۱۹۰۳ در فرانسه به انگلستان آمده بود.[۱۲] مادرِ اِریک دوست داشت که او به جای یک مدرسهٔ مذهبی، به یک مدرسهٔ آموزش و پرورش عمومی برود اما خانوادهاش توانِ پرداخت هزینهٔ آن را نداشت، نیاز بود برایش بورسیه گرفته شود. چارلز لیموزین، برادرِ آیدا بلر، پیشنهاد کرد اریک به مدرسهای در ایستبورن فرستاده شود.[۶] لیموزین یک گلفبازِ ماهر بود و مدیرِ مدرسه و مسابقاتِ باشگاه گلف ایستبورن را میشناخت و در چندین مسابقه در سال ۱۹۰۳ و ۱۹۰۴ پیروزیهایی به دست آورده بود.[۱۳] مدیر یاری رساندن به بلر را برای گرفتنِ بورس تحصیلی پذیرفت و تمهیداتِ مالیِ ویژهای برقرار کرد تا پدر و مادر اریک تنها نیمی از هزینههای معمولِ مدرسه را پرداخت کنند. در سپتامبر ۱۹۱۱ اریک به مدرسهٔ سنت سیپریان رسید. او برای پنج سال در آن مدرسه بود و تنها برای تعطیلات مدرسه به خانه بازمیگشت. او هیچچیز از کاهشِ هزینههای تحصیلش نمیدانست، گرچه بزودی دریافت که «از یک خانوادهٔ فقیر میآید.»[۱۴] او از مدرسه خوشش نمیآمد.[۱۵]
پلیس شدن در برمه
[ویرایش]جرج اورول، از اکتبر ۱۹۲۲ تا دسامبر ۱۹۲۷ میلادی، در پلیس سلطنتی هند در برمه خدمت میکرد.[۱۶] در آن دوران، برمه، استانی در هند بریتانیا بود.[۱۷]
در اکتبر سال ۱۹۲۲ میلادی، سوار بر ناو اِساِس هرفوردشر و از راهِ کانال سوئز و سریلانکا به سفر دریایی برای پیوستن به پلیسِ سلطنتیِ هند در برمه اقدام کرد. یک ماهِ بعد به رانگون رسید و سپس برای آموزش در مدرسهٔ آموزشِ پلیس به ماندالی رفت. پس از مدتی کوتاه از خدمت در میامیو، به یک پاسگاهِ مرزی در میانگمیا در ۱۹۲۴ گمارده شد. کار بهعنوانِ یک پلیسِ امپریالیستی، به وی مسئولیتِ بسیار بیشتری نسبت به قبل داد. هنگامیکه او در دلتای توانته به عنوان یک افسرِ زیربخش خدمت میکرد، مسئولِ امنیتِ نزدیک به ۲۰۰٬۰۰۰ تن بود. در پایان سال ۱۹۲۴ میلادی، به مقامِ دستیارِ سرپرستِ منطقه ارتقا یافت و به سیریم منتقل شد که به رانگون نزدیکتر بود.
پالایشگاهِ سرریم وابسته به شرکت نفت برمه در آن منطقه، شبانهروز مشغولِ آلوده کردنِ محیط و منابعِ گیاهی با گوگرد دیاکسید بود اما شهر درعینِ حال، در نزدیکی رانگون هم قرار داشت. از همینرو بلر هرگاه میتوانست به شهر میرفت تا «به جستجو در یک کتابفروشی یا خوردنِ غذاهایی که خوب پخته شده باشند و به دور از روالِ خستهکنندهٔ زندگیِ پلیسی» مشغول باشد.[۱۸]
درکِ بیخانمانی و فقر
[ویرایش]زندگی در محیطی طبقاتی در هند و انگلیس باعثِ نگاهِ ویژهٔ او به پدیدهٔ فقر شد؛ موضوعی که مهمترین عنصرِ رمانها و نوشتارهای او را تشکیل میدهد. در جوانی برای کسب تجربه مدتی را در بین فقرا، بیخانمانان و کارگرانِ فصلی لندن و پاریس گذراند و بعضی مواقع در ظرفشوییِ یک هتل کار میکرد. در این زمان شروع به نوشتن تجربیات خود کرد که به نخستین کتابش آس و پاسها در پاریس و لندن (ترجمه درستتر: فقر و دربهدری در پاریس و لندن) انجامید. بیدرنگ پس از این کتاب، به رماننویسی پرداخت و دو رمان نخستش نیز بر اساس همین تجربیاتش در برمه (روزهای برمه) و انگلیس (دختر کشیش) شکل گرفت.
جنگ در اسپانیا
[ویرایش]اورول نیز مانند بسیاری از نویسندگان و روشنفکران اروپایی همعصر خود، در دهه ۱۹۳۰ به اسپانیا رفت تا علیه ارتش فاشیست ژنرال فرانکو بجنگد. او در این جنگ مجروح شد و هرگز کاملاً بهبود نیافت و همین جراحت در نهایت به مرگ او انجامید. اورول کتاب درود بر کاتالونیا را بر اساس دیدههای خود در اسپانیا نوشت.
تأثیراتِ جنگ
[ویرایش]هوای تازه واپسین رمان او پیش از آغاز جنگ جهانی دوم است. در سالهای نخستین جنگ به روزنامهنگاری و نقد کتاب پرداخت، ولی در سال ۱۹۴۳ پس از مرگ مادرش کار بر روی رمانی که تا امروز به آن مشهور است یعنی مزرعه حیوانات (در ایران قلعه حیوانات) را آغاز کرد. رمان او بهدلیل اشاره غیرمستقیمش به شوروی که آن زمان متحدِ انگلیس بود، تا یک سال چاپ نشد. با انتشار کتاب در ۱۹۴۵ در انگلیس و ۱۹۴۶ در آمریکا اورول به شهرت رسید. در چهار سالِ بعدی، اورول به جزیرهٔ جوره در شمالِ اسکاتلند رفت و افزون بر ادامهٔ کارِ ستوننویسی برای روزنامهها، کار بر روی مهمترین و واپسین اثرِ خود هزار و نهصد و هشتاد و چهار را آغاز کرد.
بیماری و ازدواج
[ویرایش]مدت کوتاهی بعد اورول بهدلیل بیماری مزمن ریویاش در بیمارستان بستری شد. او در همان بیمارستان با سونیا برونل ازدواج کرد.
درگذشت
[ویرایش]هفت ماه پس از چاپِ کتابِ ۱۹۸۴، اورول در بیستم ژانویه ۱۹۵۰ در اثر بیماری سل درگذشت؛ و قبر او در کلیسای آل سنت، ساتون کورتننی در آکسفوردشر در بریتانیا قرار دارد.
سبک زندگی
[ویرایش]اورول یک سیگاری قهار بود، به شکلی که با وجودِ وضعیتِ وخیمِ ریههایش همیشه در حالِ سیگار کشیدن بود. او همچنین علاقهٔ شدیدی به نوشیدنِ چای داشت و حتی مقالهای به نام چگونه یک چایِ عالی درست کنیم نوشته بود.[۱۹][۲۰] او آبجوی انگلیسی را ستایش میکرد و در سال ۱۹۴۶ مقالهای دربارهٔ یک میکده رؤیایی و ایدئال نوشت که «ماهِ زیرِ آب» نام گرفت.
خانه محل تولد
[ویرایش]در یکم ژوئیه ۲۰۱۴ خانه محل تولد وی در شهر موتهاری استان بیهار، توسط دولت محلی به موزه تبدیل شد.[۲۱]
خاطرات پسر جرج اورول
[ویرایش]ژوئن سال ۱۹۴۴، جرج اورول و همسرش آیلین، پسری سهساله را به فرزندی پذیرفتند که نامش ریچارد هوراشیو بلر بود. او که اکنون مهندس بازنشسته است، هرگز فاش نساخت که فرزندخوانده اورول است. او برای نخستین بار تصمیم گرفت در حاشیه جشنواره ادبی آکسفورد دربارهٔ پدرش سخن بگوید و از خاطرات کودکیاش حرف بزند.[۲۲]
کتابشناسی
[ویرایش]بیشتر شهرت او وابسته به دو رمان پادآرمانشهریاش قلعه حیوانات[۲۳] و ۱۹۸۴ است که تحت کنترل درآمدن زندگی و حتی افکار مردم را در جهان آینده توصیف میکند. در واقع هر دو کتاب قلعه حیوانات و هزار و نهصد و هشتاد و چهار دارای یک محتوا و بهویژه در نقدِ مدلِ حکومتی استالینیستی بلوک شرق است و تنها فرم دو کتاب متفاوت است. کتابِ نخست، غیرمستقیمتر و کتاب دوم که چهار سال پس از آغاز جنگ سرد چاپ شد، صریحتر سیستمهای تمامیتخواه را به نقد میکشد.
فهرست آثار
[ویرایش]رمانها
- روزهای برمه (۱۹۳۴)
- دختر کشیش (۱۹۳۵)
- به آسپیدیستراها رسیدگی کن (پول و دیگر هیچ) (۱۹۳۶)
- هوای تازه (گریز) (۱۹۳۹)
- قلعه حیوانات (۱۹۴۵)
- ۱۹۸۴ (هزار و نهصد و هشتاد و چهار) (۱۹۴۹)
کتابها بر اساس تجربیات شخصی
- آس و پاسها در پاریس و لندن (۱۹۳۳)
- جاده بهسوی اسکله ویگان (۱۹۳۷)
- درود بر کاتالونیا (۱۹۳۸)
مقالات
- یک فنجان چای دبش (۱۲ ژانویهٔ ۱۹۴۶)
اقتباس از کتابها
[ویرایش]دو کتاب قلعه حیوانات و ۱۹۸۴ بارها مورد انواع اقتباسهای هنری در تئاتر، تلویزیون و سینما قرار گرفتهاند که شاید معروفترین آنها، فیلم ۱۹۸۴ به کارگردانی مایکل اندرسون و همچنین هر دو اثر یاد شده توسط مایکل ردفورد باشد. این فیلم که با وفاداری کامل به اصل اثر ساخته شدهاست در ۱۴ دسامبر ۱۹۸۴ در سینماهای جهان به نمایش درآمد و توانست ۶ جایزه را در فستیوالهای جهانی سینما ازآن خود کند. همچنین گروه موسیقی پینک فلوید آلبوم جانوران (آلبوم پینک فلوید) را به اقتباس از کتاب قلعه حیوانات ساخته است که یکی از آلبوم های شاخص این گروه موسیقی است
جستارهای وابسته
[ویرایش]پانویس
[ویرایش]- ↑ "George Orwell". UCL Orwell Archives. Archived from the original on 27 February 2009. Retrieved 7 November 2008.
- ↑ ^ Rodden, John, ed. (2007). The Cambridge companion to George Orwell. Cambridge University Press. p. 10. ISBN 0-521-67507-3.
- ↑ نشریه اکونومیست - ۲۸ ژوئیه 2009 "Still the Moon Under Water".
- ↑ Crick, Bernard (2004). "Eric Arthur Blair [pseud. George Orwell] (1903–1950)". Oxford Dictionary of National Biography. Oxford, England, United Kingdom: Oxford University Press.
- ↑ Stansky, Peter; Abrahams, William (1994). "From Bengal to St Cyprian's". The unknown Orwell: Orwell, the transformation. Stanford, California, United States: Stanford University Press. pp. 5–12. ISBN 978-0-8047-2342-8.
- ↑ ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ Taylor, D. J. (2003). Orwell: The Life. Henry Holt and Company. ISBN 0-8050-7473-2.
- ↑ Orwell, George (February 1937). "8". The Road to Wigan Pier. Left Book Club. p. 1.
- ↑ "BBC News – The Indian Animal Farm where Orwell was born". BBC News.
- ↑ Crick (1982), p. 48
- ↑ A Kind of Compulsion 1903–36, xviii
- ↑ ۱۱٫۰ ۱۱٫۱ Buddicom, Jacintha (1974). Eric and Us. Frewin. ISBN 0-85632-076-5.
- ↑ Bowker, Gordon. "George Orwell": 21.
{{cite journal}}
: Cite journal requires|journal=
(help) - ↑ "Royal Eastbourne Golf Club – Hambro Bowl". Regc.unospace.net. Archived from the original on 28 April 2011. Retrieved 21 October 2010.
- ↑ Bowker,p.30
- ↑ Jacob, Alaric (1984). "Sharing Orwell's Joys, but not his Fears". In Norris, Christopher (ed.). Inside the Myth. Lawrence and Wishart.
- ↑ جرج اورول (2009) Diaries, p. 1. , edited by Peter Davison. Harvill Secker, London.
- ↑ Crick, Bernard (2004) "Blair, Eric Arthur [George Orwell] (1903–1950)" in Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press. Oxford Dictionary of National Biography. Retrieved 13 August 2013.
- ↑ Stansky & Abrahams, The Unknown Orwell, pp.170–171
- ↑ «یک فنجان چای دبش با جرج اورول، بخشی از مقاله با صدای اورول». gooshe.net. ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۳. دریافتشده در ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۳.
- ↑ Taylor, D. J. (2003), Orwell: The Life, Henry Holt and Company, ISBN 0-8050-7473-2
- ↑ George Orwell's birthplace in India set to become a museum The Guardian
- ↑ جرج اورول برای نخستین بار از پدرش سخن میگوید ایبنا
- ↑ (به انگلیسی: Animal Farm)
منابع
[ویرایش]- کتاب همسرایان دفتر اول: جرج اورول. تألیف: غلامحسین مراقبی (این کتاب نقدی است بر زندگی اورول بهویژه از منظر کتابهایش: آس و پاس در پاریس و لندن، درود بر کاتالونیا.)
پیوند به بیرون
[ویرایش]![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fa/Wikiquote-logo.svg/34px-Wikiquote-logo.svg.png)
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fa/Wikiquote-logo.svg/34px-Wikiquote-logo.svg.png)
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fa/Wikiquote-logo.svg/34px-Wikiquote-logo.svg.png)
- آیندهپژوهان
- ادبیات پسااستعماری
- افراد انگلیسی اسکاتلندیتبار
- افراد انگلیسی فرانسویتبار
- افراد جنگ جهانی دوم اهل بریتانیا
- افراد جنگ داخلی اسپانیا اهل بریتانیا
- افراد هندی انگلیسیتبار
- انسانگرایان اهل انگلستان
- انسانگرایان سکولار
- انگلیکانهای اهل انگلستان
- اهالی آکسفوردشر
- اهالی بریتانیای هند مستعمراتی
- اهالی بیهار
- اهالی هنلی-آن-تیمز
- برندگان جایزه پرومتئوس
- بیخدایان اهل انگلستان
- پادکمونیستهای انگلیسی
- پروپاگاندایستهای اهل بریتانیا
- پسااستعماری
- تاریخنگاران سده ۲۰ (میلادی)
- تاریخنگاران فاشیسم
- جرج اورول
- جستارنویسان مرد اهل بریتانیا
- جستارنویسان مرد
- چپهای ضد استالینیسم
- خاطرهنویسان اهل انگلستان
- خاکسپاریها در آکسفوردشر
- خالقان زبان فراساخته
- خبرنگاران جنگی اهل انگلستان
- خبرنگاران جنگی اهل بریتانیا
- دانشآموختگان کالج ایتن
- درگذشتگان ۱۹۵۰ (میلادی)
- درگذشتگان به علت سل
- درگذشتگان به علت عفونت در انگلستان
- درگذشتگان سده ۲۰ (میلادی) به علت سل
- رماننویسان اهل انگلستان
- رماننویسان اهل بیهار
- رماننویسان سده ۲۰ (میلادی) اهل انگلستان
- روزنامهنگاران اهل انگلستان
- روزنامهنگاران تحقیقی اهل بریتانیا
- روزنامهنگاران مرد اهل انگلستان
- روزنامهنگاران نظر
- زادگان ۱۹۰۳ (میلادی)
- سکولارهای اهل بریتانیا
- سوسیالیستهای اهل انگلستان
- سوسیالدموکراتها
- سوسیالدموکراتهای اهل اروپا
- شاعران اهل انگلستان
- شاعران اهل بیهار
- شاعران سده ۲۰ (میلادی) اهل انگلستان
- شاعران سده ۲۰ (میلادی)
- شکگرایان اهل انگلستان
- ضد سرمایهداران اهل بریتانیا
- ضد فاشیست اهل انگلستان
- ضد فاشیستها
- ضد ملیگرایان
- طنزپردازان اهل انگلستان
- فعالان آزادی بیان
- فعالان اجتماعی اهل انگلستان
- فعالان دموکراسی اهل انگلستان
- فیلسوفان آموزش و پرورش
- فیلسوفان اجتماعی
- فیلسوفان اخلاق
- فیلسوفان ادبیات
- فیلسوفان اهل انگلستان
- فیلسوفان اهل بریتانیا
- فیلسوفان بیخدا
- فیلسوفان تاریخ
- فیلسوفان سده ۲۰ (میلادی) اهل بریتانیا
- فیلسوفان سده ۲۰ (میلادی)
- فیلسوفان سیاسی
- فیلسوفان علوم اجتماعی
- فیلسوفان فرهنگ
- کتابفروشان اهل انگلستان
- کمونیستهای اهل انگلستان
- گزارشگران و خبرنگاران اهل انگلستان
- لغتسازان
- مقالهنویسان اهل انگلستان
- مقالهنویسان سده ۲۰ (میلادی)
- منتقدان اجتماعی
- منتقدان ادیان
- منتقدان اهل بریتانیا
- منتقدان فرهنگی
- منتقدان کاتولیسیزم
- منتقدان مسیحیت
- موجزنویسان
- مورخان انگلیسی سده ۲۰ (میلادی)
- نجاتیافتگان از تیراندازی اهل بریتانیا
- نظریهپردازان ادبی
- نظریهپردازان تمدن غرب
- نظریهپردازان رسانه
- نظریهپردازان علوم بلاغی
- نویسندگان اندیشه آزاد
- نویسندگان اهل انگلستان
- نویسندگان با نام مستعار سده ۲۰ (میلادی)
- نویسندگان سیاسی اهل انگلستان
- نویسندگان غیر داستانی سده ۲۰ (میلادی) اهل انگلستان
- نویسندگان فرانسویزبان
- نویسندگان مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل انگلستان
- نویسندگان نوگرا
- بیخدایان سده ۲۰ (میلادی)
- روزنامهنگاران نظر بریتانیایی
- نویسندگان برنده جایزه هوگو
- فیلسوفان زبان
- فیلسوفان جنگ
- مجریهای رادیو بیبیسی
- کارکنان تیپهای بینالمللی
- نظریهپردازان ادبی اهل بریتانیا
- فیلسوفان سیاسی اهل انگلستان