چ
ظاهر
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0b/%D8%AD%D8%B1%D9%81_%DA%86.png/220px-%D8%AD%D8%B1%D9%81_%DA%86.png)
چ، حرف هفتم در الفبای فارسی است. این حرف در الفبای عربی، وجود ندارد.
- در الفبای ایرانیک: ч[۱]
|
شكل حرف | ||||
---|---|---|---|---|
جدا | آغازی | میانی | پایانی | |
چ | چ | چ | چ |
چ یکی از همخوانها (صامتها) است و هفتمین حرف از الفبای فارسی، هشتمین حرف از الفبای اردو و چهارمین حرف الفبای ترکی است. این حرف در الفبای عربی وجود ندارد.
در فارسی در قدیم آن را جیم مَعْقود و جیم فارسی نیز نامیدهاند. ارزش عددی آن را در حساب جمل، مانند «ج»، سه در نظر میگیرند از لحاظ آواشناسی، «چ» صامتی شُشی، برونسو، سخت، بیواک، دمیده، انفجاری ـ سایشی و لثوی ـ کامی است.[۲]
کلمات دارای حرف چ
[ویرایش]چوب، چاپ، چرک، چک، چانه، چیز، چیت، چیره، چتر، چرا، چون، چفیه، چهار، چادر، چماق، پرچم، پوچ، چپ، بچه، ساچمه، داچ، پارچ، آچمز، ار، چهارچوب، چشم، چسب، چرخ، چِت و موارد دیگر.
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- ↑ «الفبای طبیعی ایرانیک یادگار اصلاحات استاد ذبیح بهروز و دکتر رضا هازلی». kaaa.info.
- ↑ دانشنامهٔ جهان اسلام، سرواژهٔ چ.