Amerikaanse presidentsverkiezingen 2012
Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2012 | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Datum | 6 november 2012 | ||||||
Land | ![]() | ||||||
Te verdelen zetels | 270 van de 538 kiesmannen nodig om te winnen | ||||||
Opkomst | 54,9%[1] | ||||||
Resultaat | |||||||
Genomineerde | Barack Obama | ||||||
Partij | Democratische Partij | ||||||
Percentage Kiesmannen |
51,1% 332 | ||||||
Genomineerde | Mitt Romney | ||||||
Partij | Republikeinse Partij | ||||||
Percentage Kiesmannen |
47,2% 206 | ||||||
Nieuwe president | Barack Obama (D) | ||||||
Vorige president | Barack Obama (D) | ||||||
Begin regeerperiode | Kabinet-Obama | ||||||
![]() | |||||||
Opvolging verkiezingen | |||||||
| |||||||
|
De Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2012 waren de presidentsverkiezingen in de Verenigde Staten die op dinsdag 6 november 2012 werden gehouden. Zittend president Barack Obama won hierbij de meeste kiesmannen en werd daarmee herkozen voor een tweede termijn. Het was de 57e vierjaarlijkse presidentsverkiezing, waarin het kiescollege gekozen werd dat dan op 17 december 2012 officieel de president en vicepresident koos. De winnaar is op 20 januari 2013, zo is grondwettelijk bepaald, beëdigd. Omdat dit op een zondag viel, werd de publieke ceremonie een dag later gehouden.
Verschillende kandidaten dongen mee naar de nominatie van de Republikeinse Partij in een reeks voorverkiezingen in het voorjaar van 2012, waar Mitt Romney aan het langste eind trok.[2] Mitt Romney nam het op tegen de Democratische kandidaat en tegen eventuele andere kandidaten. De zittende Amerikaanse president Barack Obama werd door de Democraten genomineerd als presidentskandidaat.
De presidentsverkiezingen vielen samen met verkiezingen voor de Senaat en voor het Huis van Afgevaardigden. In verschillende staten werden ook gouverneurs en plaatselijke legislaturen verkozen.
Presidentskandidaten
[bewerken | brontekst bewerken]-
Voormalig
Gouverneur
Mitt Romney
uit Massachusetts
Republikeinse Partij
Vicepresidentskandidaten
[bewerken | brontekst bewerken]Veranderingen in het Kiescollege
[bewerken | brontekst bewerken]![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/75/US_Election08-12shift.png/260px-US_Election08-12shift.png)
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6f/Electoral_College_2012.svg/260px-Electoral_College_2012.svg.png)
Er was een wijziging ten opzichte van de vorige verkiezingen in de verdeling van kiesmannen over de staten. Deze verdeling was gebaseerd op de volkstelling van 2010.[3] Acht staten (Arizona, Florida, Georgia, Nevada, South Carolina, Texas, Utah en Washington) kregen meer kiesmannen toegewezen. Tien staten (Illinois, Iowa, Louisiana, Massachusetts, Michigan, Missouri, New Jersey, New York, Ohio en Pennsylvania) zagen hun aantal kiesmannen afnemen.
In de toenmalige politieke situatie zorgde die veranderingen ervoor dat de Democratische Partij netto zes stemmen verloren in staten die in de laatste verkiezingen gewonnen werden door Al Gore, John Kerry en Barack Obama, vooral in het noordoosten van de Verenigde Staten. De Republikeinen daarentegen zouden voordeel kunnen halen uit die veranderingen. De traditioneel Republikeinse staat Texas, bijvoorbeeld, kreeg er vier kiesmannen bij.
Kandidaten en voorverkiezingen
[bewerken | brontekst bewerken]![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ee/1rightarrow_blue.svg/15px-1rightarrow_blue.svg.png)
Zittend president van de Verenigde Staten en voormalig senator uit Illinois Barack Obama kondigde op 4 april 2011 aan dat hij zich herkiesbaar zou stellen.[4][5] Verschillende voormalige medewerkers van Obama's kabinet en stafleden van het Democratic National Committee waren officieel bezig met de campagne.[6][7] Net zoals in 2008 was Chicago (Illinois) het hoofdkwartier van Obama's campagne.[8]
Het was lang niet helemaal duidelijk of Joe Biden al dan niet opnieuw Obama's running mate zou zijn. Op het internet circuleerden allerlei berichten over buitenlandminister Hillary Clinton als Obama's toekomstige running mate.[9] Die mogelijkheid werd echter door alle betrokken partijen ontkend.[10][11][12] Op 28 januari 2012 bevestigde Obama dat Joe Biden opnieuw zijn "running mate" werd.[13]
Andere kandidaten
[bewerken | brontekst bewerken]- Warren Mosler, zakenman uit Connecticut[14] (trok zich terug in april 2010)[15]
- Darcy Richardson, activist uit Florida[16][17]
- Vermin Supreme, performance-kunstenaar uit Massachusetts[17]
- Randall Terry, pro-life activist uit New York[17]
Mitt Romney, de voormalige gouverneur van Massachusetts werd op 31 augustus 2012 officieel door de Republikeinse Partij genomineerd als hun presidentskandidaat.
Andere kandidaten
[bewerken | brontekst bewerken]![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5f/Ron_Paul_by_Gage_Skidmore_3_%28crop_2%29.jpg/260px-Ron_Paul_by_Gage_Skidmore_3_%28crop_2%29.jpg)
- Ron Paul, lid van het Huis van Afgevaardigden uit Texas[18][19]
- Newt Gingrich, voormalig voorzitter van het Huis van Afgevaardigden uit Georgia[20][21] (trok zich terug op 1 mei 2012)[22]
- Rick Santorum, voormalig senator uit Pennsylvania[23][24] (trok zich op 10 april 2012 terug)[25]
- Michele Bachmann, afgevaardigde uit Minnesota[26][27] (trok zich terug op 4 januari 2012)[28][29]
- Herman Cain, ondernemer en auteur uit Georgia[30][31] (schortte zijn campagne op 3 december 2011 op)[32]
- Jon Huntsman, voormalig ambassadeur in China en voormalig gouverneur van Utah. (trok zich terug op 15 januari 2012 en gaf zijn steun aan Mitt Romney)[33]
- Gary Johnson, voormalig gouverneur van New Mexico[34][35] (trok zijn kandidatuur terug op 28 december 2011 en nam deel aan de verkiezingen als kandidaat voor de Libertarische Partij)[36]
- Tim Pawlenty, voormalig gouverneur van Minnesota[37] (schortte zijn campagne op 14 augustus 2011 op en gaf zijn steun aan Mitt Romney)[38]
- Rick Perry, gouverneur van Texas[39][40] (schortte zijn campagne op 19 januari 2012 op en gaf zijn steun aan Newt Gingrich)[41]
- Andere kandidaten
Verschillende andere personen hebben zich kandidaat gesteld voor de Republikeinse nominatie, maar werden niet uitgenodigd op de debatten:
- Jack Fellure, uit West Virginia[42] (trok zich terug op 22 juni 2011)[43]
- Stewart Greenleaf, senator in het parlement van Pennsylvania[44]
- Fred Karger, homorechtenactivist uit Californië[45]
- Andy Martin, uit Illinois[46]
- Thaddeus McCotter, afgevaardigde uit Michigan[47] (trok zich terug op 22 september 2011 en gaf zijn steun aan Mitt Romney)[48]
- Jimmy McMillan, uit New York[49]
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/75/Gary_Johnson_by_Gage_Skidmore_3.jpg/260px-Gary_Johnson_by_Gage_Skidmore_3.jpg)
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f5/Roseanne_barr_cropped.jpg/260px-Roseanne_barr_cropped.jpg)
- Buddy Roemer, voormalig gouverneur van Louisiana[50]
- Jonathon Sharkey, uit Florida[51] (trok zich terug op 17 augustus 2011)[52]
Genomineerd voor de verkiezingen was Gary Johnson samen met running mate James P. Gray
- Andere kandidaten
Genomineerd voor de verkiezingen was Jill Stein samen met running mate Cheri Honkala
- Andere kandidaten
Genomineerd voor de verkiezingen was Virgil Goode samen met running mate Jim Clymer
- Andere kandidaten
Genomineerd voor de verkiezingen was Peta Lindsay
Genomineerd voor de verkiezingen was Tom Hoefling samen met running mate Robert Ornelas
- Andere kandidaten
Genomineerd voor de verkiezingen was Roseanne Barr samen met running mate Cindy Sheehan
- Andere kandidaten
Voorverkiezingen
[bewerken | brontekst bewerken]In de Amerikaanse presidentsverkiezingen zijn de voorverkiezingen een reeks primary's en caucus-bijeenkomsten waarbij zowel de Democraten als de Republikeinen hun president en vicepresident bepalen. In 2012 stonden vooral de voorverkiezingen van de Republikeinse Partij in de belangstelling, omdat verwacht werd dat zittend president Barack Obama de nominatie van de Democratische zonder veel tegenstand zou krijgen. Bij de Republikeinen daarentegen waren er verschillende kandidaten die officieel en actief meedingen voor de nominatie.
Herman Cain steeg snel in de opiniepeilingen in oktober, maar schortte zijn campagne in december op na verschillende beschuldigingen van seksuele intimidatie. De strijd om de Republikeinse nominatie kwam relatief laat op gang in 2011. In april 2011 kwam de zakenman Donald Trump veel in de media en werd hij genoemd als een mogelijke kopman in de voorverkiezingen. Op 15 mei kondigde Trump aan dat hij zich niet kandidaat zou stellen voor de verkiezingen. Newt Gingrich, voormalig voorzitter van het Huis van Afgevaardigden, liet in mei weten dat hij deel zou nemen, maar zijn campagne kwam slechts moeizaam van de grond. Andere Republikeinen die hun deelname aan de race bevestigden, waren Mitt Romney en Ron Paul, die beiden al deelnamen in 2008, Michele Bachmann, Tim Pawlenty en Herman Cain.
Op 13 augustus 2011 werd de Ames Straw Poll gehouden, een traditionele informele stemming van de Republikeinen in Ames (Iowa). Afgevaardigde Michele Bachmann won de straw poll terwijl Ron Paul als tweede eindigde.[53] De dag na de straw poll kondigde Tim Pawlenty aan zich uit de verkiezingen terug te trekken.[38] De Texaanse gouverneur Rick Perry opende diezelfde dag zijn campagne nadat supporters hem opgeroepen hadden. Zijn kandidatuur werd meteen nationaal nieuws, waardoor Perry plots bij de grote kanshebbers werd gerekend.
Vanaf september 2011 werden er verschillende grote televisiedebatten gehouden, waarop Bachmann, Cain, Gingrich, Huntsman, Paul, Perry, Romney en Santorum steeds aanwezig waren. In de maanden voor de eerste voorverkiezing, de caucus van Iowa op 3 januari 2012, klommen verschillende van hen snel in de opiniepeilingen, waarna ze een voor een terug wegzakten. Rick Perry begon in de zomer van 2011 aan zijn klim en deed het erg goed in de peilingen tot begin-oktober. Zijn campagne leed sterk onder zijn debatprestaties, die erg slecht onthaald werden. Bovendien werd zijn campagne steeds meer bekritiseerd door zowel de media als conservatieven. Ongeveer gelijkertijd met Perry's val in oktober zag de zakenman en radiopresentator Herman Cain zijn kansen stijgen. In zijn campagne vergaarde hij in korte tijd veel populariteit door zijn plannen om de belastingen te verlagen, het zogenaamde "9-9-9-plan". Herman Cain kreeg echter te maken met meerdere beschuldigingen van seksuele intimidatie, die hij tijdens zijn ondernemerschap zou hebben gepleegd. Cain ontkende herhaaldelijk en wees alle beschuldigingen aan zijn adres van de hand, maar besloot op 3 december zijn campagne op te schorten. Na Herman Cain, groeide voormalig voorzitter van het Huis van Afgevaardigden Newt Gingrich uit tot de Republikeinse frontrunner. In december schoot Gingrich omhoog in de peilingen, tot ver boven Mitt Romney, die steeds een relatief stabiele score haalde. Gingrichs populariteit nam halverwege december echter terug af, onder andere door Romneys gerichte aanvallen op Gingrich.
Kort voor de eerste voorverkiezing, de caucus van Iowa op 3 januari 2012, deed Rick Santorum het onverwacht erg goed in de opiniepeilingen. Hoewel Mitt Romney eerst uitgeroepen werd als de heel erg nipte winnaar van de Iowa-caucus, met slechts acht stemmen meer dan Santorum, bleek na een hertelling dat Santorum eigenlijk gewonnen had. Kandidate Michele Bachmann verliet de race na teleurstellende resultaten.[28] In de primary van New Hampshire behaalde Romney de verwachte zege. Jon Huntsman, die zijn campagne-activiteiten op New Hampshire had toegespitst, eindigde derde na Romney en Paul en besloot na afloop van de primary zijn campagne te beëindigen.[33] Op 21 januari behaalde Newt Gingrich een grote overwinning in de primary van South Carolina, onder andere door enkele sterke optredens in debatten.[54] In de belangrijke primary van Florida op 31 januari, echter, won Mitt Romney overtuigend met 46% van de stemmen. Gingrich eindigde tweede. De laatst overgebeleven kandidaten voor de voorverkiezingen voor de Republikeinse nominatie waren Romney en Paul.
Verkiezingsdebatten
[bewerken | brontekst bewerken]In de aanloop naar de verkiezingen zouden er vier debatten worden gehouden. Op 3 oktober in Denver (Colorado), op 11 oktober in Danville (Kentucky) wat een debat tussen de beide running mates zou zijn, op 16 oktober in Hempstead (New York) en op 22 oktober in Boca Raton (Florida).
Het eerste debat werd gewonnen door Mitt Romney.[55] Het daarop volgende debat, tussen de twee vicepresidentskandidaten werd gewonnen door Joe Biden.[56] Het derde debat werd gewonnen door de zittend president Obama.[57] Het laatste debat werd door Obama gewonnen.[58]
Overige kandidaten werden niet toegelaten tot de debatten; de kandidaten Jill Stein en Cheri Honkala van de Groene Partij zijn voor het Hostra-debat op 16 oktober gearresteerd toen zij toegang tot het debat probeerden te zoeken.[59]
Uitslag
[bewerken | brontekst bewerken]Naam | Partij | Running mate | Thuisstaat | Kiesmannen | Gewonnen staten | Aantal stemmen | Percentage |
---|---|---|---|---|---|---|---|
Barack Obama | Democratische Partij | Joe Biden | Illinois | 332 | 26 + DC | 65 899 660 | 51,0% |
Mitt Romney | Republikeinse Partij | Paul Ryan | Massachusetts | 206 | 24 | 60 932 152 | 47,2% |
Gary Johnson | Libertarische Partij | Jim Gray | New Mexico | 0 | 0 | 1 275 827 | 1,0% |
Jill Stein | Groene Partij | Cheri Honkala | Massachusetts | 0 | 0 | 468 907 | 0,4% |
Overige | - | - | - | 0 | 0 | 556 094 | 0,4% |
Totaal | 538 | 50 + DC | 129 132 640 | 100,0% |
Externe links
[bewerken | brontekst bewerken]- (en) Lijst van kandidaten, Federal Election Commission (gearchiveerd)
- Verkiezingen USA 2012, Theusa.nl
- Amerika Kiest 2012, Nos.nl (gearchiveerd)
- Actualiteiten en opinie, VerkiezingenVS.com
- ↑ Korte, Gregory, "This year's voter turnout may fall short of 2008", 7 november 2012. Gearchiveerd op 1 november 2020. Geraadpleegd op 8 november 2012.
- ↑ Romney aangesteld als presidentskandidaat, De Standaard
- ↑ (en) "Apportionment Population and Number of Representatives, by State: 2010 Census", U.S. Census Bureau, 2010, online geraadpleegd op 09-01-2012.
- ↑ (en) "Obama announces re-election bid", UPI.com, 04-04-2011, online geraadpleegd op 09-01-2012. Gearchiveerd op 11 januari 2012.
- ↑ (en) "Obama launches 2012 campaign with web video", CBS News, 04-04-2011, online geraadpleegd op 09-01-2012. Gearchiveerd op 6 september 2011.
- ↑ (en) "Exclusive: White House privately plots 2012 campaign run", Politico.com, 24-02-2010, online geraadpleegd op 09-01-2012. Gearchiveerd op 12 januari 2012.
- ↑ (en) "Obama Re-Election Effort Already Taking Shape", PoliticsDaily.com, 24-10-2010, online geraadpleegd op 09-01-2012. (gearchiveerd)
- ↑ (en) "Chicago to serve as HQ for Obama's 2012 bid", Chicago BreakingNews, 20-01-2011, online geraadpleegd op 09-01-2012. Gearchiveerd op 19 april 2012.
- ↑ (en) "Just the Ticket", The New York Times, 08-01-2012, online geraadpleegd op 12-01-2012.
- ↑ (en) "Hillary Clinton: VP run not 'in the realm of possibility'", MSNBC, 13-10-2011, online geraadpleegd op 12-01-2012. (gearchiveerd)
- ↑ (en) "Biden says he's still on Obama's 2012 ticket", USA Today, 12-10-2011, online geraadpleegd op 12-01-2012. Gearchiveerd op 15 december 2011.
- ↑ (en) "Bob Woodward: Hillary Clinton as VP is 'on the table'", Politico.com, 06-10-2011, online geraadpleegd op 12-01-2012. Gearchiveerd op 5 januari 2012.
- ↑ Joe Biden opnieuw running mate Obama. Gearchiveerd op 4 februari 2011.
- ↑ (en) "Another hat in the ring? Financial analyst Warren Mosler considers U.S. Senate run", Courant.com, 25-02-2010, online geraadpleegd op 09-01-2012. (gearchiveerd)
- ↑ (en) "Warren Bruce Mosler Termination Report", Federal Election Commission, 01-04-2010, online geraadpleegd op 09-01-2012. (nictusa.com, pagina niet meer beschikbaar)
- ↑ (en) "Obama draws opponent in New Hampshire Primary", 24-10-2011, online geraadpleegd op 09-01-2012.
- ↑ a b c (en) "Candidates for President of the United States", New Hampshire Secretary of State, 28-10-2011, online geraadpleegd op 09-01-2012.
- ↑ (en) "Ron Paul announces third presidential run", CBS News, 13-05-2011, online geraadpleegd op 09-01-2012. Gearchiveerd op 15 januari 2012.
- ↑ (en) "Rep. Ron Paul announces candidacy for president", CNN, 13-05-2011, online geraadpleegd op 09-01-2012. Gearchiveerd op 12 januari 2012.
- ↑ (en) "Newt Gingrich running for president", Politico.com, 11-05-2011, online geraadpleegd op 09-01-2012. Gearchiveerd op 6 januari 2012.
- ↑ (en) "Video: Gingrich Announces for President", The New York Times, 11-05-2011, online geraadpleegd op 09-01-2012. Gearchiveerd op 19 januari 2012.
- ↑ Gingrich werpt handdoek in Amerikaanse verkiezingen. Gearchiveerd op 23 mei 2012.
- ↑ (en) "Ex-Senator Santorum Begins Raising Money for Possible 2012 White House Bid", Bloomberg, 14-04-2011.
- ↑ (en) "'Culture Warrior' Rick Santorum jumps in", The New York Times, 06-07-2011. Gearchiveerd op 12 november 2016.
- ↑ (en) "US Election 2012: Santorum drops out of race", The Telegraph, 10-04-2012
- ↑ (en) "Michele Bachmann is in", Politico.com, 13-06-2011, online geraadpleegd op 10-01-2012. Gearchiveerd op 11 januari 2012.
- ↑ "Michele Bachmann wil president VS worden", NOS, 28-06-2011, online geraadpleegd op 10-01-2012.
- ↑ a b (en) "Michele Bachmann drops out of GOP race after Iowa caucuses", The Washington Post, 04-01-2012, online geraadpleegd op 10-01-2012. Gearchiveerd op 12 januari 2012.
- ↑ "Michele Bachmann gooit nu al de handdoek in de ring", De Morgen, 04-01-2012, online geraadpleegd op 12-01-2012. Gearchiveerd op 11 januari 2012.
- ↑ (en) "Herman Cain, Former CEO of Godfather's Pizza, Announces His Candidacy", ABC News, 21-05-2011, online geraadpleegd op 10-01-2012. Gearchiveerd op 11 januari 2012.
- ↑ (en) "Herman Cain Makes It Official", The Atlantic, 21-05-2011, online geraadpleegd op 10-01-2012. Gearchiveerd op 13 januari 2012.
- ↑ "Vrouw nummer vijf doet Cain de das om", NOS, 04-12-2011, online geraadpleegd op 10-01-2012. Gearchiveerd op 7 januari 2012.
- ↑ a b "Republikein Huntsman uit de race", NOS, 15-01-2012, online geraadpleegd op 16-01-2012. Gearchiveerd op 18 januari 2012.
- ↑ (en) "Ex-N.M. governor Gary Johnson announces for president", USA Today, 21-04-2011, online geraadpleegd op 10-01-2012. Gearchiveerd op 6 september 2011.
- ↑ (en) "Gary Johnson throws his hat into the GOP presidential ring, will he be the 2012 Ron Paul?", LA Times, 21-04-2011, online geraadpleegd op 10-01-2012. Gearchiveerd op 17 oktober 2011.
- ↑ (en) "Ex-New Mexico Governor Seeks Libertarian Nod", The New York Times, 28-12-2011, online geraadpleegd op 10-01-2012.
- ↑ (en) "Pawlenty headed to Iowa to formally declare candidacy", CNN, 20-05-2011, online geraadpleegd op 10-01-2012. Gearchiveerd op 16 februari 2012.
- ↑ a b (en) "Ex-Minn. Gov. Tim Pawlenty ends White House bid", The Huffington Post, 14-08-2011, online geraadpleegd op 10-01-2012. (gearchiveerd)
- ↑ (en) "Texas Gov. Rick Perry Jumps In Presidential Race", ABC News, 11-08-2011, online geraadpleegd op 09-01-2012. (gearchiveerd)
- ↑ (en) "Texas Gov. Rick Perry declares GOP presidential bid", LA Times, 13-08-2011, online geraadpleegd op 09-01-2012. Gearchiveerd op 6 november 2012.
- ↑ "Perry stapt uit race om Witte Huis", NOS, 19-01-2012, online geraadpleegd op 19-01-2012. Gearchiveerd op 21 januari 2012.
- ↑ (en) "Reports Image Index for Candidate ID: P20000089", Federal Election Commission, online geraadpleegd 11-01-2012. (gearchiveerd)
- ↑ (en) "Page by Page Report Display", Federal Election Commission, online geraadpleegd 11-01-2012. (pagina niet meer beschikbaar)
- ↑ (en) "Greenleaf on presidential ballot", PhillyBurbs.com, 01-11-2011, online geraadpleegd op 11-01-2012.
- ↑ (en) "Openly gay Republican Fred Karger announces 2012 presidential run", CBS News, 23-03-2011, online geraadpleegd op 11-01-2012. Gearchiveerd op 2 februari 2012.
- ↑ (en) "Andy Martin, self-proclaimed 'king of the birthers,' says he'll run for president", LA Times, 29-12-2010, online geraadpleegd op 11-01-2012. Gearchiveerd op 12 januari 2012.
- ↑ (en) "Little-known Republican McCotter opens White House bid", Reuters, 03-07-2011, online geraadpleegd op 11-01-2012.
- ↑ (en) "Thad McCotter dropping out of presidential race", The Washington Post, 22-09-2011, online geraadpleegd op 11-01-2012. Gearchiveerd op 18 februari 2012.
- ↑ (en) "Jimmy McMillan Says He Will Challenge Obama in ’12", The New York Observer, 23-10-2010, online geraadpleegd op 11-01-2012. (gearchiveerd)
- ↑ (en) "Roemer kicks off 2012 presidential bid", Fox Toledo, 21-07-2011, online geraadpleegd op 11-01-2012.
- ↑ (en) "Florida vampire to run for president", WTSP, 15-03-2010, online geraadpleegd op 11-01-2012. (gearchiveerd)
- ↑ (en) "Miscellaneous Report to the FEC", Federal Elections Commission, 24-08-2011, online geraadpleegd op 11-01-2012. (gearchiveerd)
- ↑ (en) "Bachmann wins Ames straw poll", The Washington Examiner, 13-08-2011, online geraadpleegd op 11-01-2012.
- ↑ (en) "Gingrich Wins South Carolina Primary, Upending G.O.P. Race", The New York Times, 21-01-2012, online geraadpleegd op 22-01-2012. Gearchiveerd op 23 januari 2012.
- ↑ Romney wint debat van Obama en blijft in de race. Gearchiveerd op 18 september 2015.
- ↑ (en) Joe Biden wint debat vice-presidentskandidaten. Gearchiveerd op 27 november 2013.
- ↑ Peiling: Obama revancheert zich en wint tweede debat, RTL Nieuws, 17 oktober 2012 (gearchiveerd)
- ↑ Obama wint het laatste debat. Gearchiveerd op 4 november 2012.
- ↑ (en) Arrestatie van kandidaten van de Groene Partij