ear
Anglés
Etimologia
De l'anglés ancian ēare, eiretat d'un germanic *auson, vengut d'un indoeuropèu ipotetic *h₂ous-. Parent del neerlandés oor, de l'alemand Ohr, del suedés öra; e tanben del grèc ancian
Prononciacion
['ɪə] (UK)
Reialme Unit (Londres) : escotar « ear » Estats Units d'America (Los Angeles) : escotar « ear » Reialme Unit (Escòcia) : escotar « ear » Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « ear » Estats Units d'America (Aurora) : escotar « ear »
Nom comun
ear
Traduccions
- aurelha femenin.
Derivats
- earache
- eardrum
- earlobe
- earmark
- earphone
- earring
- earshot
- earwax