Wahadło radiestezyjne
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f4/Radiesthetic_pendulum.jpg/250px-Radiesthetic_pendulum.jpg)
Wahadło radiestezyjne – jeden z podstawowych przyrządów badawczych radiestety. Wahadło to ma służyć do wykrywania różnego typu źródeł domniemanego promieniowania.
Wahadło radiestezyjne przybiera różne symetryczne kształty, a najczęściej występuje w postaci stożków bądź kul, które są zawieszone na niesprężystym sznurku lub łańcuszku. Większość wahadełek składa się z 10-20 centymetrowej nitki i ciężarka o masie 20-50 gramów; nie jest to oczywiście regułą. Nowym użytkownikom wahadełka sugeruje się, aby sami wybrali najlepszy dla siebie model. Nie stosuje się raczej wahadełek stalowych, ze względu na ryzyko działań magnetycznych. [1]
Wahadło uniwersalne
Wahadło uniwersalne opracowane przez radiestetów francuskich (de Belizal'a, Chaumery'ego) i udoskonalone przez polskiego konstruktora sprzętu radiestezyjnego Józefa Baja, stanowi drewniana kula odpowiednio zorientowana w przestrzeni (zaznaczono na niej równik elektromagnetyczny i dwa południki: elektryczny i magnetyczny) zawieszona na metalowym kabłąku.
Ta konstrukcja umożliwia bardzo precyzyjne zaznaczenie na całej powierzchni kuli miejsca emisji lub odbioru każdego rodzaju domniemanego promieniowania radiestezyjnego. Wahadła te są przyrządami radiestezyjnymi, znajdującymi zastosowanie w diagnostyce radiestezyjnej, chromoterapii (leczenie kolorami), pracach badawczych i poszukiwawczych.
Karnak
Karnak to wahadło z grupy egipskich - trudne do zasugerowania, jest bardzo pomocne przy sprawdzaniu żywności, leków, dozowaniu lekarstw i innych pracach radiestezyjnych.
Isis
Isis wahadło z grupy egipskich. Występuje w dwóch wielkościach jako Isis i Isis Long. Wykorzystywane do prac radiestezyjnych takich jak sprawdzanie żywności, leków, dozowania lekarstw itp. Jest również niezbędne jako pierwsza pomoc np. przy likwidowaniu bólów, do regulacji ciśnienia tętniczego itp.
Biały Ozyrys
BIAŁY OZYRYS to wahadło - emitor terapeutyczny drugiej generacji.
Czarny Ozyrys
Czarny Ozyrys składa się z cterech ogniw (baterii), jest zakończony stożkiem i wykonany z drewna. Stosowany do wzmocnienia fali nośnej przy układach stacjonarnych Białych Ozyrysów. Ze względu na ciągłą emisję koloru szarego przy przechowywaniu jak i w czasie pracy należy zachowywać warunki BHP w radiestezji.
Zobacz też
Bibliografia
- Leszek Tulik, Radiestezja w nowej szacie czyli Homeo-Farmakopunktura, Zabrze, 2006, ISBN 978-83-903947-2-5
- Leszek Tulik, Homeopatia inaczej, Zabrze, 1991, ISBN 83-85367-03-9
- Mirosław Winczewski, "Radiestezja dla każdego" Studio Astropsychologi, 2004, ISBN 83-7377-134-4
- Leszek Matela, "Radiestezja, nauka, praktyka, ochrona przed szkodliwym promieniowaniem" KOS, 1996, ISBN 83-86757-40-X
- Bernard Britlan, "Przygoda z wahadełkiem" F.H.U Storczyk ISBN 978-83-925491-4-7
- Zbigniew Królicki, "Energia kształtów, czyli radiestezyjne oddziaływanie form geometrycznych" Ravi, 2003, ISBN 83-7229-073-3
- Zbigniew Królicki, "Radiestezja stosowana" Ravi,ISBN 83-7229-074-1
- Franciszek Dąbrowski, "Radiestezja sposób na życie", 2009, ISBN 978-83-86737-39-0
- ↑ Książka "Radiestezja" Jean-Lousis Crozier & Jacques Mandorla; ISBN 83-7311-620-6; strony 110-111