Aeronautica Militare
![]() |
Ten artykuł wymaga uzupełnienia informacji. |
![]() Godło Aeronautica Militare | |
Państwo | |
---|---|
Data sformowania |
12 czerwca 1946 |
Dane podstawowe | |
Obecny dowódca |
generał porucznik Giuseppe Bernardis |
Podporządkowanie | |
Liczebność |
45 879 ludzi |
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3e/Roundel_of_Italy.svg/200px-Roundel_of_Italy.svg.png)
Aeronautica Militare – siły powietrzne, jeden z rodzajów sił zbrojnych Włoch.
Historia
[edytuj | edytuj kod]- Osobny artykuł:
Początki powietrznych operacji włoskiej armii sięgają XIX wieku. W listopadzie 1884 roku utworzono Służbę Lotniczą (Servizio Aeronautico), na wyposażeniu której znalazły się balony. W styczniu 1885 roku, jednostka została przemianowana na Sekcję Balonów (Sezione Aerostatica). Pierwszy samolot pojawił się już w 1909 roku a w trakcie trwania wojny włosko-tureckiej w latach 1911–1912 w Libii, samoloty zostały po raz pierwszy przez Włochy użyte w działaniach bojowych. W październiku 1912 roku, własną, niezależną od armii jednostkę lotniczą utworzyła włoska marynarka. W maju 1913 roku jednostka została przekształcona w Sekcję Lotnictwa Marynarki Wojennej (Sezione Aeronautica della Marina). 18 czerwca 1913 roku utworzono Korpus Lotniczy (Corpo Aeronautico). Korpus był niezależną od armii jednostką, znajdującą się w strukturze Ministerstwa Wojny (Ministero della Guerra). 7 stycznia 1915 roku, na mocy królewskiego dekretu, Korpus został przemianowany na Korpus Lotnictwa Wojskowego (Corpo Aeronautico Militare), nadal niezależny od armii i podlegający bezpośrednio Ministerstwu Wojny. Stan taki trwał do 28 marca 1923, kiedy to kolejnym dekretem króla Wiktora Emanuela III, utworzone zostały samodzielne Królewskie Siły Powietrzne – Regia Aeronautica. Po wojnie w referendum zrealizowanym w wyniku proklamacji Włoskiej Republiki 18 czerwca 1946 r. Regia Aeronautica straciła swoją królewską nazwę i jej nazwa została zmieniona na Aeronautica Militare Italiana (AMI)[1]. W latach 30. lotnictwo włoskie było praktycznie w całości wyposażone w samoloty własnej konstrukcji.
Wyposażenie
[edytuj | edytuj kod]Włoskie Siły Powietrzne noszą obecnie nazwę Aeronautica Militare Italiana (AMI) stanowią 5 Aliancką Taktyczną Brygadę Powietrzną. W swoich szeregach Włosi mają niemieckie samoloty Panavia Tornado, wyposażone m.in. w pociski MBB Kormoran. Zakupione zostały w liczbie 100 sztuk w Wielkiej Brytanii, służą one głównie do zadań szturmowym. W 1991 roku podczas I wojny w Zatoce Perskiej samoloty Tornado uczestniczyły w ataku na Irak w ramach operacji Pustynna Burza. Siły AMI podlegają kwaterze głównej w Rzymie. Skrzydło lotnicze podlega także Narodowemu Dowództwu Obrony Powietrznej. Głównym wyposażeniem włoskich wojsk w latach 90. był samolot Lockheed F-104S, który został zastąpiony przez Eurofighter Typhoon. Od 1995 roku we włoskich siłach lotniczych służy włosko-brazylijski samolot szturmowy AMX-T. Zastąpił on wysłużone samoloty szturmowe Fiat G.91R i G.91Y oraz samoloty rozpoznawcze Lockheed RF-104G. Innymi samolotami służącymi w latach dziewięćdziesiątych były Breguet Atlantic służące do patrolowania morza. W 2012 wycofano ostatnie z wypożyczonych od USAF General Dynamics F-16 Fighting Falcon, wykorzystywanych przez 9 lat jako rozwiązane przejściowe do czasu osiągnięcia gotowości operacyjnej Eurofighterów. Przez najbliższe dekady trzon lotnictwa bojowego mają stanowić 96 Eurofighter Typhoon i 90 Lockheed Martin F-35 Lightning II.
General Atomics Aeronautical Systems dostarczył wszystkie zamówione bezzałogowe samoloty rozpoznawcze MALE RQ-1 Predator A. Modele zamówione na potrzeby Włoskich Sił Powietrznych zostały pozbawione przenoszenia uzbrojenia. Łącznie od 2004 roku wojsko włoskie otrzymało 9 sztuk RQ-1, 6 sztuk MQ-9 Reaper oraz w listopadzie 2015 roku złożono zamówienie na uzbrojenie dla MQ-9[2]. W styczniu 2017 roku koncert Leonardo podpisał z włoskim Narodowym Dyrektoriatem Uzbrojenia (NAD) kontrakt na dostawę 5 przedseryjnych samolotów treningowych M-345 HET (High Efficiency Trainer), które mają zastąpić wiekowe MB-339[3][4][5].
W służbie
[edytuj | edytuj kod]Zdjęcie | Samolot | Producent | Typ | Wersja/oznaczenie[6] | Liczba sztuk | Uwagi |
---|---|---|---|---|---|---|
Samoloty bojowe | ||||||
![]() |
Lockheed Martin F-35 Lightning II | ![]() ![]() ![]() |
Myśliwiec wielozadaniowy | F-35A F-35B |
17 3 |
|
Eurofighter Typhoon | ![]() ![]() ![]() ![]() |
Myśliwiec wielozadaniowy | F-2000A TF-2000A |
80 14 |
W latach 2004–2020 dostarczono 96. | |
![]() |
Panavia Tornado | ![]() ![]() ![]() |
Myśliwiec szturmowy SEAD Treningowy |
IDS A-200A/C ECR EA-200B IDS TA-200A/B |
50 16 7 |
|
![]() |
AMX International AMX | ![]() ![]() |
Samolot szturmowy | A-11A TA-11A |
19 5 |
Wycofane ze służby wraz z dniem 5 kwietnia 2024 |
211 | ||||||
Wczesnego ostrzegania i patrolowe | ||||||
![]() |
Alenia C-27J Spartan | ![]() |
SIGINT | MC-27J Praetorian | 3 | |
![]() |
ATR 72 MP | ![]() ![]() |
Morski patrolowiec | P-72A | 4[7] | |
![]() |
Gulfstream G550 | ![]() |
wczesne ostrzeganie | EL/W-2085 | 2[8] | Offset za M-346. |
9 | ||||||
Samoloty transportowe i Powietrzne tankowce | ||||||
Boeing KC-767 | ![]() |
Transportowy/Tankowiec | KC-767A | 4 | ||
![]() |
Lockheed C-130 Hercules | ![]() |
Transportowy Transportowy/Tankowiec |
C-130J-30 C-130J KC-130J |
10 6 2 |
W 2009 utracono 1 KC-130J. |
![]() |
Alenia C-27J Spartan | ![]() |
Transportowy | C-27J | 9 | |
Piaggio P.180 Avanti | ![]() |
Lekki transportowiec Szkolne |
VC-180A VC-180B T-180A |
11 2 4 |
||
Airbus A319CJ | ![]() |
Transport VIP | VC-319A | 2 | ||
![]() |
Airbus A340 | ![]() |
Transport VIP | A340-541 | 1 | |
![]() |
Dassault Falcon 900EX | ![]() |
Transport VIP | VC-900A Easy/VC-900B |
3 2 |
|
56 | ||||||
Samoloty szkolno-treningowe | ||||||
![]() |
Aermacchi SF-260 | ![]() |
szkolenie podstawowe | T-260EA | 30 | |
![]() |
Aermacchi M.B.339 | ![]() |
szkolno-treningowy/akrobacyjny | T-339A FT-339B/C AT-339A |
34 29 18 |
|
![]() |
Alenia Aermacchi M-345 | ![]() |
szkolenie podstawowe | T-345A | 2[9]/3 | |
![]() |
Aermacchi M-346 Master | ![]() |
szkolenie zaawansowane | T-346A | 18[10] | Dostarczone w latach 2011-2018. |
![]() |
Tecnam P2006T | ![]() |
szkolenie wielosilnikowe | T-2006A | 3 | |
132 | ||||||
Śmigłowce | ||||||
![]() |
Agusta-Bell AB212AM Twin Huey | ![]() |
Śmigłowiec użytkowy | HH-212A | 33 | |
![]() |
AgustaWestland AW139 | ![]() |
SAR VIP szkolne |
HH-139A HH-139B VH-139A UH-139A |
13 17 4 2 |
Dwa w Protezione Civile. Dostarczone w latach 2012-2022. |
![]() |
Leonardo AW101[11] | ![]() ![]() |
CSAR / MEDEVAC | HH-101A Caesar | 12 | Dostarczone w latach 2015-2020. |
![]() |
Agusta NH-500E Defender | ![]() |
Śmigłowiec szkolny/bojowy | TH-500B NH-500 |
45 2 |
|
150 | ||||||
Inne | ||||||
MQ-1 Predator | ![]() |
taktyczny BSL | MQ-1C Predator A+ | 8[12] | ||
MQ-9 Reaper | ![]() |
taktyczny BSL | MQ-9B | 6 | W listopadzie 2015 roku rząd Włoch zwrócił się do Amerykanów z prośbą o sprzedaż uzbrojenia dla bsl Reaper[13]. | |
14 | ||||||
Suma | ||||||
579 |
Wycofane
[edytuj | edytuj kod]Myśliwce
[edytuj | edytuj kod]- Ambrosini S.A.I.207
- Fiat CR.32
- Fiat CR.42 Falco
- Fiat G.50 Freccia
- Fiat G.55 Centauro
- Macchi MC.200 Saetta
- Macchi MC.202 Folgore
- Macchi MC.205 Veltro
- Reggiane Re.2000 Falco I
- Reggiane Re.2001 Falco II
- Reggiane Re.2002 Ariete
- Reggiane Re.2005 Sagittario
- Caproni Vizzola F.5
Ciężkie myśliwce i samoloty szturmowe
[edytuj | edytuj kod]Bombowce
[edytuj | edytuj kod]![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/83/Eurofighter_Typhoon_02.jpg/300px-Eurofighter_Typhoon_02.jpg)
- Savoia-Marchetti SM.79 Sparviero
- Savoia-Marchetti SM.81 Pipistrello
- Savoia-Marchetti SM.82 Canguro
- Savoia-Marchetti SM.84
- Fiat BR.20 Cicogna
- CANT Z.1007 Alcione
- CANT Z.1018 Leone
- Caproni 135
- Piaggio P.32
- Piaggio P.108
Transportowe
[edytuj | edytuj kod]- Caproni 111
- Caproni Ca.133
- Caproni 309/310/311/313/314
- IMAM Ro 37
- IMAM Ro 43/44
- CANT Z.501 Gabbiano
- CANT Z.506 Airone
- Fiat RS 14
- S.M. 73/74/75/83
- Fiat G.12
- Aeritalia G.222
Treningowe
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Leszek A. Wieliczko, Siły Powietrzne Włoch, „Lotnictwo”, nr 4-5 (2017), s. 44–58, ISSN 1732-5323
- ↑ Andrzej Hładij: Koniec produkcji Predatorów A. Ostatnie egzemplarze dla Włoch. defence24.pl, 2015-12-30. [dostęp 2017-11-27].
- ↑ Oblot M-345
- ↑ Juliusz Sabak: Włochy: Rusza produkcja samolotów treningowych M-345 HET. defence24.pl, 2017-01-16.
- ↑ WŁOCHY PIERWSZYM NABYWCĄ M-345
- ↑ UTILIZZO DELLA NOMENCLATURA “MISSION DESIGN SERIES” (MDS). MINISTERO DELLA DIFESA
- ↑ WŁOSI ODBIERAJĄ PIERWSZE P-72A
- ↑ Włochy wzmacniają lotnictwo. F-35 i maszyny wczesnego ostrzegania. defence24.pl, 2016-12-21.
- ↑ Maciej Hypś: Aeronautica Militare odebrała pierwsze T-345A. Konflikty.pl, 2020-12-27. [dostęp 2020-12-27].
- ↑ WŁOCHY ZAMAWIAJĄ KOLEJNE T-346A
- ↑ Łukasz Golowanow: Pierwszy HH-101 we włoskich siłach powietrznych. konflikty.pl, 25 lutego 2016. [dostęp 2017-03-09].
- ↑ OSTATNIE PREDATORY DLA WŁOCH
- ↑ UZBROJENIE DLA WŁOSKICH REAPERÓW