Ciasto parzone
Wygląd
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3e/French-Cruller-Donut.jpg/220px-French-Cruller-Donut.jpg)
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f4/Cream_puff_%28cropped_and_edited%29.jpg/220px-Cream_puff_%28cropped_and_edited%29.jpg)
Ciasto parzone (ciasto ptysiowe) – rodzaj ciasta otrzymywanego przez zaparzenie mąki pszennej mieszaniną wody z tłuszczem.
Przepis na ciasto parzone powstał w XVIII wieku za sprawą dwóch osób: cukiernika Jeana Avice’a oraz cukiernika i kuchmistrza Marie-Antoine’a Careme’a[1]. Od nazwy pâte à choux[a] oznaczającej ciasto parzone powstało określenie dla gotowych wyrobów takich jak ptysie czy profiterolki: petit-chou[b], co oznacza dosłownie „kapustkę”[1]. Jest to nawiązanie do kształtu przypominającego kapuścianą głowę[1].
Składniki potrzebne do przyrządzenia ciasta: mąka, woda, tłuszcz (masło), jaja, sól. Wypiekanie odbywa się w temperaturze 190–220 °C.
Upieczone wyroby z ciasta parzonego są:
- lekkie
- suche
- puste w środku
- o słomkowym kolorze
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Magdalena Kasprzyk-Chevriaux: Historie kuchenne. Wyborczy ptyś na osłodę. [w:] krakow.wyborcza.pl [on-line]. Agora SA, 30 maja 2015. [dostęp 2018-10-25].
Encyklopedie internetowe (pastry dough):