Muzeum Dziedzictwa Sakralnego w Wilnie
![Ziemia](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
![]() Muzeum Dziedzictwa Sakralnego w Wilnie – wnętrze | |
Państwo | |
---|---|
Miejscowość | |
Adres |
Šv. Mykolo g. 9, Vilnius, Lithuania |
Data założenia |
2005 |
Dyrektor |
Sigita Maslauskaitė |
Położenie na mapie Wilna ![]() | |
Położenie na mapie Litwy ![]() | |
![]() | |
Strona internetowa |
Muzeum Dziedzictwa Sakralnego w Wilnie mieści się w murach odrestaurowanego kościoła św. Michała Archanioła i klasztoru bernardynek na Starym Mieście w Wilnie – jest to była świątynia rzymskokatolicka, jedyny renesansowy kościół miasta. Obiekty te po burzliwych dziejach i wieloletnim zaniedbaniu zostały przekazane kurii diecezji wileńskiej w 1993.
7 października 2005 arcybiskup metropolita wileński kardynał Audrys Bačkis dekretem ustanowił na terenie kościoła i klasztoru Muzeum Dziedzictwa Sakralnego. W 2005 rozpoczęto prace konserwatorskie.
18 października 2009 Muzeum Dziedzictwa Sakralnego zostało otwarte.
W kościele zachował się nagrobek fundatora kościoła, Lwa Sapiehy i jego żon Doroty z Firlejów (†1591) i Elżbiety Radziwiłłówny (†1611). Jest to największy nagrobek grupowy na Litwie i jedyny zachowany. Na szczycie jest figura Chrystusa Zmartwychwstałego, pod nią został wkomponowany relief przedstawiający śpiących rycerzy. Po obu stronach reliefu są figury patronek obu żon – św. Elżbiety i św. Doroty. Nieco niżej są personifikacje cnót – Wiary i Nadziei. Nagrobek pochodzi z drugiej ćwierci XVII wieku, jednak w jego strukturze wykorzystano trzy wcześniejsze, bardziej prymitywne, reliefowe wizerunki Sapiehy i jego żon. Prawdopodobnie przed wybudowaniem kościoła św. Michała zdobiły one nagrobek, który znajdował się w katedrze wileńskiej.
Zachowały się też, epitafium wcześnie zmarłego Krzysztofa (†1631), syna Lwa Sapiehy, pomnik nagrobkowy Teodory Krystyny (†1652), żony Kazimierza Lwa Sapiehy oraz epitafium, w postaci fresku, Anny (†1760).
-
Wejście do muzeum
-
Zrekonstruowany ołtarz
-
Nagrobek grupowy Lwa Sapiehy i jego żon Doroty z Firlejów (†1591) i Elżbiety Radziwiłłówny (†1611)
-
Epitafium Krzysztofa Sapiehy (†1631), syna Lwa
-
Nagrobek Teodory Krystyny (†1652), żony Kazimierza Lwa Sapiehy
-
Epitafium Anny Sapiehy
Zbiory muzealne
[edytuj | edytuj kod]Eksponaty muzealne pochodzą z katedry wileńskiej, kościołów św. Piotra i Pawła na Antokolu, kościoła św. Michała, kościoła św. Teresy i z kościołów spoza Wilna. Sercem ekspozycji są monstrancje, kielichy i relikwiarze ze skarbca katedry wileńskiej. Są to nie tylko świadectwa tradycji religijnej ale też najwyższej klasy dzieła sztuki złotniczej mistrzów litewskich i z najlepszych warsztatów złotniczych całej Europy. W ekspozycji znajdują się ponadto inne naczynia liturgiczne, szaty liturgiczne, pastorały, obrazy, koszulki i korony z obrazów, ołtarzyki procesyjne, krzyże ołtarzowe i ocalałe rzeźby drewniane z nieistniejących już dzisiaj ołtarzy.
- Wybrane monstrancje i relikwiarze
-
Wielka monstrancja. Srebrna monstrancja o wysokości 150 cm, ufundowana dla kościoła św. Michała w Gieranionach przez Alberta Gasztowta
-
Złota monstrancja. Rzeczpospolita Obojga Narodów – 1649 – 55. Ufundowana dla skarbca katedry wileńskiej przez biskupa wileńskiego Jerzego Tyszkiewicza
-
Srebrna monstrancja. Wilno przed 1744. Fundatorzy biskup smoleński Bogusław Korwin Gosiewski i jego siostra Teresa Gosiewska-Sapieżyna.
-
Relikwiarz św. Stanisława. Europa Środkowa, Wilno(?), 1500-1503. Według tradycji ten fragment szczątków świętego krakowska kapituła katedralna podarowała katedrze wileńskiej z okazji jej konsekracji w 1388. Jednak relikwiarz jest późniejszy o co najmniej sto lat.
-
Relikwiarze (od lewej):św. Kazimierza. Wilno 1637; św. Eustachego, Wilno przed 1539; św. Stanisława, Wilno ok. 1728-1730
-
Krzyż relikwiarzowy „Drzewo Życia"
- Wybrane elementy wyposażenia kościołów
-
Fisharmonia, małe organy z górnymi piszczałkami(?)
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Dalia Vasiliuniene: Muzeum Dziedzictwa Sakralnego. Przewodnik.. Litwa: 2010. ISBN 978-609-95148-2-6.
- Bažnytinio paveldo muziejus. [dostęp 2015-08-03].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]Oficjalna strona Muzeum Dziedzictwa Sakralnego w Wilnie (ang.)