Rachunek różnicowy
Rachunek różnicowy – dział matematyki badający funkcje za pomocą wyrażeń zwanych różnicami skończonymi[1]. Jest blisko związany z rachunkiem różniczkowym i pozwala na analogiczne metody w matematyce dyskretnej. Zajmuje się między innymi równaniami różnicowymi i jest podstawą wielu metod numerycznych.
W przypadku funkcji zmiennej rzeczywistej pochodną definiuje się jako W matematyce dyskretnej jednak operujemy na funkcjach Dla takich funkcji czymś zupełnie analogicznym jest operator różnicowy – z tym, że w przypadku funkcji do wartości możemy się zbliżyć najbliżej tylko jako Dlatego
Niektóre analogie między rachunkiem różnicowym a rachunkiem różniczkowym
[edytuj | edytuj kod]W rachunku różnicowym odpowiednikiem funkcji potęgowej o wykładniku całkowitym jest tzw. potęga krocząca ubywająca lub przyrastająca Działanie operatora na funkcję daje w wyniku:
Jest to wzór analogiczny do
Operator podobnie jak operator jest przekształceniem liniowym:
Istnieje operacja odwrotna do różnicowania – jest to sumowanie, dyskretna analogia całki. Występuje ona również w wersji nieoznaczonej i oznaczonej. W szczególności
co przypomina wzór na całkę
Przekształcenie Abela jest dyskretnym odpowiednikiem całkowania przez części.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ rachunek różnicowy, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2022-10-03] .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Ronald L. Graham, Donald E. Knuth, Oren Patashnik: Matematyka konkretna. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14764-4.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]Finite-difference calculus (ang.), Encyclopedia of Mathematics, encyclopediaofmath.org, [dostęp 2023-06-18].