Wuling Hongguang
Wuling Hongguang – samochód osobowy typu minivan klasy kompaktowej produkowany pod chińską marką od Wuling w latach 2010–2021.
Pierwsza generacja
[edytuj | edytuj kod]![]() Wuling Hongguang | |
Inne nazwy |
Chevrolet Enjoy |
---|---|
Producent | |
Zaprezentowany |
Wrzesień 2010 |
Okres produkcji |
2010–2021 |
Miejsce produkcji | |
Następca |
Wuling Hongguang II |
Dane techniczne | |
Segment | |
Typy nadwozia |
5-drzwiowy minivan |
Skrzynia biegów |
5-biegowa manualna |
Napęd | |
Długość |
4400 mm |
Szerokość |
1680 mm |
Wysokość |
1750-1770 mm |
Rozstaw osi |
2720 mm |
Liczba miejsc |
5-8 |
Dane dodatkowe | |
Pokrewne |
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fb/Wuling_Hongguang_rear_China_2012-04-22.jpg/225px-Wuling_Hongguang_rear_China_2012-04-22.jpg)
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/10/Wuling_Hongguang_S_China_2014-04-24.jpg/225px-Wuling_Hongguang_S_China_2014-04-24.jpg)
Wuling Hongguang I został zaprezentowany po raz pierwszy w 2010 roku.
Model Hongguang pojawił się w ofercie Wulinga jako kompaktowych rozmiarów minivan, zachowujący charakterystyczne dla produktów chińskiej firmy proporcje w postaci wąskiego, wysokiego nadwozia, z gwałtownie opadającą linią maski, podłużnymi reflektorami i podłużnymi lampami tylnymi[1].
Hongguang S
[edytuj | edytuj kod]W sierpniu 2013 roku oferta Wulinga została poszerzona o dodatkowy wariant Hongguanga o nazwie Hongguang S. Samochód zyskał bogatsze wyposażenie standardowe, a także liczne różnice wizualne na czele z innym zderzakiem, zmodyfikowaną atrapą chłodnicy i innymi jednostkami napędowymi[2].
Po debiucie drugiej generacji Hongguanga, z kontynuacją spotkała się jedynie wersja S, z kolei dotychczasowy wariant przemianowano na Hongguang Classic.
Sprzedaż
[edytuj | edytuj kod]W pierwszej kolejności Hongguang trafił do sprzedaży na wewnętrznym rynku chińskim[3]. Między 2013 a 2017 rokiem Wuling Hongguang pierwszej generacji był także produkowany oraz wytwarzany pod marką Chevrolet jako Chevrolet Enjoy z myślą o rynku Indii[4].
Silniki
[edytuj | edytuj kod]- R4 1.2l LMU
- R4 1.3l S-TEC
- R4 1.4l S-TEC
- R4 1.4l LCU
- R4 1.5l L2B
Druga generacja
[edytuj | edytuj kod]![]() Wuling Hongguang S II | |
Producent | |
---|---|
Zaprezentowany |
Styczeń 2015 |
Okres produkcji |
2018–2021 |
Miejsce produkcji | |
Poprzednik |
Wuling Hongguang |
Dane techniczne | |
Segment | |
Typy nadwozia |
5-drzwiowy minivan |
Skrzynia biegów |
5 i 6-biegowa manualna |
Napęd | |
Długość |
4420 mm |
Szerokość |
1685 mm |
Wysokość |
1755-1770 mm |
Rozstaw osi |
2720 mm |
Liczba miejsc |
5-8 |
Dane dodatkowe | |
Pokrewne |
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/ce/Wuling_Hongguang_S_II_03_China_2019-03-17.jpg/225px-Wuling_Hongguang_S_II_03_China_2019-03-17.jpg)
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b1/Wuling_Hongguang_S_II_002.jpg/225px-Wuling_Hongguang_S_II_002.jpg)
Wuling Hongguang S II został zaprezentowany po raz pierwszy w 2018 roku.
Druga generacja Hongguanga dokonała kontynuacji jedynie lepiej wyposażonego wariantu, zachowując w nazwie sufiks S. Samochód przeszedł ewolucyjny zakres zmian w stosunku do poprzednika, zachowując wąską i wysoko zawieszoną sylwetkę, a także bardziej wyraziste, kanciaste prorcje nadwozia z większą, sześciokątną atrapą chłodnicy i wyraźniejszymi przetłoczeniami[5].
Hongguang S EV
[edytuj | edytuj kod]Wuling Hongguang S jest oferowany także w wariancie o napędzie elektrycznym. Układ rozwija 80 KM, składając się z 42 kWh baterii, rozwijając maksymalny zasięg na jednym ładowaniu wynoszący 300 kilometrów[6].
Silniki
[edytuj | edytuj kod]- R4 1.5l L2B
- R4 1.5l LAR
- R4 1.5l LJ0
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ SAIC-GM-Wuling Introduces Wuling Hong Guang. [dostęp 2020-09-12]. (ang.).
- ↑ Wuling Hongguang S. [dostęp 2020-09-12]. (ang.).
- ↑ Wuling Hong Guang Goes on Sale. [dostęp 2020-09-12]. (ang.).
- ↑ Chevrolet Enjoy MPV launched. [dostęp 2020-09-12]. (ang.).
- ↑ SGMW Wuling Hongguang Will Receive a Facelift, the Plus Version To Launch Soon in China Market. [dostęp 2020-09-12]. (ang.).
- ↑ SAIC Wuling Hongguang S EV. [dostęp 2020-09-12]. (ang.).