minister
minister (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) urzędnik będący członkiem rządu i kierujący ministerstwem; zob. też minister w Wikipedii
- (1.2) st.pol. duchowny protestancki, pastor
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik minister ministrowie dopełniacz ministra ministrów celownik ministrowi ministrom biernik ministra ministrów narzędnik ministrem ministrami miejscownik ministrze ministrach wołacz ministrze ministrowie - (2.1) nieodm.,
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik minister minister dopełniacz minister minister celownik minister minister biernik minister minister narzędnik minister minister miejscownik minister minister wołacz minister minister
- przykłady:
- (1.1) Premier i ministrowie pozowali razem do zdjęcia.
- (1.1) Ministrem finansów został były dyrektor tego banku.
- (2.1) Minister edukacji odwiedziła wczoraj szkoły podstawowe w Małopolsce.
- składnia:
- (1.1) minister + D.
- kolokacje:
- (1.1) minister zdrowia / finansów / rolnictwa • Rada Ministrów • minister bez teki • godność / urząd / stanowisko ministra • zostać / być mianowanym ministrem
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ministerstwo n, ministrowa ż, ministrówna ż, ministrant m, ministrantka ż, ministrantura ż, ministrowanie n
- czas. ministrować ndk.
- przym. ministerialny, ministrancki, ministerski
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- afrykanerski: (1.1) minister
- albański: (1.1) ministër m
- angielski: (1.1) minister
- arabski: (1.1) وزير m (wazir)
- azerski: (1.1) nazir
- baskijski: (1.1) ministro
- baszkirski: (1.1) министр (ministr)
- bengalski: (1.1) মন্ত্রী (mantrī)
- białoruski: (1.1) міністр m (ministr)
- birmański: (1.1) ဝန်ကြီး (wankri:)
- bośniacki: (1.1) ministar m
- bułgarski: (1.1) министър m (minist″r)
- cebuano: (1.1) ministro
- chiński standardowy: (1.1) trad.
部長 / uproszcz.部 长 (bùzhǎng) - chorwacki: (1.1) ministar m
- czeski: (1.1) ministr m
- cziczewa: (1.1) nduna
- dolnołużycki: (1.1) ministaŕ m
- duński: (1.1) minister w
- esperanto: (1.1) ministro
- estoński: (1.1) minister
- fiński: (1.1) ministeri
- francuski: (1.1) ministre m
- fryzyjski: (1.1) minister
- galicyjski: (1.1) ministro m
- górnołużycki: (1.1) minister m
- gruziński: (1.1) მინისტრი (minisṭri)
- gudźarati: (1.1) મંત્રી m (mantrī)
- haitański: (1.1) minis
- hausa: (1.1) minista m
- hebrajski: (1.1) שר m (sar)
- hindi: (1.1) मंत्री m (mantrī)
- hiszpański: (1.1) ministro m
- holenderski: (1.1) minister m
- ibański: (1.1) menteri
- ido: (1.1) ministro
- indonezyjski: (1.1) menteri
- irlandzki: (1.1) aire m
- islandzki: (1.1) ráðherra m
- japoński: (1.1)
大臣 (daijin) - jidysz: (1.1) מיניסטער m (minister)
- kannada: (1.1) ಮಂತ್ರಿ (mantri)
- kaszubski: (1.1) minister m
- kataloński: (1.1) ministre m
- kazachski: (1.1) министр (mïnïstr)
- khmerski: (1.1) រដ្ឋមន្ត្រី (rŏət mŭəntrəy)
- kirgiski: (1.1) министр (ministr)
- koreański: (1.1) 장관 (jang-gwan)
- krymskotatarski: (1.1) nazir
- kurmandżi: (1.1) wezîr m
- laotański: (1.1) ລັດຖະມົນຕີ (ladthamonti)
- litewski: (1.1) ministras m
- luksemburski: (1.1) Minister m
- łotewski: (1.1) ministrs m
- macedoński: (1.1) министер m (minister)
- malajalam: (1.1) മന്ത്രി (mantri)
- malajski: (1.1) menteri
- malgaski: (1.1) minisitra
- maltański: (1.1) ministru m
- maoryski: (1.1) minita
- marathi: (1.1) मंत्री m (mantrī)
- mongolski: (1.1) сайд (sajd)
- nepalski: (1.1) मन्त्री (mantrī)
- niemiecki: (1.1) Minister m
- norweski (bokmål): (1.1) minister m
- norweski (nynorsk): (1.1) minister m
- norweski (riksmål): (1.1) minister w
- nowogrecki: (1.1) υπουργός m (ypourgós)
- ormiański: (1.1) նախարար (naxarar)
- osmański: (1.1) وزیر (vezir)
- papiamento: (1.1) minister
- paszto: (1.1) وزير m (wazir)
- pendżabski: (1.1) ਮੰਤਰੀ (matarī)
- perski: (1.1) وزیر (vazir)
- polski język migowy: (w zapisie SignWriting)
- portugalski: (1.1) ministro m
- północnolapoński: (1.1) ministtar
- prowansalski: (1.1) ministre m
- rosyjski: (1.1) министр m
- rumuński: (1.1) ministru m
- sanskryt: (1.1) मन्त्रिन् m (mantrín)
- serbski: (1.1) министар m
- slovio: (1.1) minister (министер)
- słowacki: (1.1) minister m
- słoweński: (1.1) minister m
- somalijski: (1.1) wasiir
- sotho: (1.1) tona
- staroangielski: (1.1) þegen m
- suahili: (1.1) waziri klasa 5/1
- sundajski: (1.1) menteri
- szkocki gaelicki: (1.1) ministear m
- szwedzki: (1.1) minister w
- tadżycki: (1.1) вазир (vazir)
- tajski: (1.1) รัฐมนตรี (rạṭ̄hmntrī)
- tamilski: (1.1) மந்திரி (mantiri)
- telugu: (1.1) మంత్రి (mantri)
- turecki: (1.1) bakan, przest. nazır
- turkmeński: (1.1) ministr
- ukraiński: (1.1) міністр m (ministr)
- urdu: (1.1) وزیر m (vazīr)
- uzbecki: (1.1) vazir
- walijski: (1.1) gweinidog m
- węgierski: (1.1) miniszter
- wietnamski: (1.1) bộ trưởng
- włoski: (1.1) ministro m
- zulu: (1.1) ungqongqoshe klasa 1a/2a
- źródła:
minister (język angielski)
- wymowa:
- IPA: /ˈmɪnɨstɚ/ lub IPA: /ˈmɪnɪstə/
- wymowa amerykańska
- wymowa brytyjska
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) polit. minister
- (1.2) w dyplomacji: poseł nadzwyczajny, minister pełnomocny
- (1.3) rel. minister (duchowny protestancki, zwłaszcza kalwiński)
- (1.4) ktoś służący innym ludziom
czasownik
- (2.1) służyć
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ministry, ministration
- przym. ministerial
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
minister (język górnołużycki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) minister
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ministerstwo
- przym. ministerski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
minister (język łaciński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- odmiana:
- (1.1-4) minist|er, ~ri (deklinacja II)
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. ministro
- przym. ministerialis, ministratorius
- rzecz. ministerialis m, ministerium n, ministra ż, ministratio ż, ministrator m, ministratrix ż, ministratus m, ministrum n
- etymologia:
- łac. minor → mniejszy; źródłosłów dla ang. minister, bask. ministro, chorw. ministar, dłuż. ministaŕ, duń. minister, eo ministro, fiń. ministeri, franc. ministre, głuż. minister, hiszp. ministro, katal. ministre, niem. Minister, pol. minister, port. ministro, ros. министр, rum. ministru, slovio minister, szw. minister, węg. miniszter, wł. ministro
- uwagi:
- źródła:
minister (slovio)
- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- министер
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) minister
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
minister (język słowacki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski żywotny
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik minister ministri dopełniacz ministra ministrov celownik ministrovi ministrom biernik ministra ministrov miejscownik ministrovi ministroch narzędnik ministrom ministrami
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) minister bez portefeuille → minister bez teki • pot. financminister → minister finansów
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ministerstvo n, ministerko n
- forma żeńska ministerka ż
- zdrobn. ministrík m
- przym. ministerský
- przysł. ministersky
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
minister (język szwedzki)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- odmiana:
- (1.1) en minister, ministern, ministrar, ministrarna
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) budgetminister • premiärminister • statsminister • utrikesminister
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła: