próbnik
próbnik (język polski)
[edytuj]- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) techn. przyrząd do pobierania próbek czegoś, np. kopaliny płynnej lub skały ze ściany otworu wiertniczego
- (1.2) pot. zestaw próbek, np. kolorów, wzorów, faktur
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik próbnik próbniki dopełniacz próbnika próbników celownik próbnikowi próbnikom biernik próbnik próbniki narzędnik próbnikiem próbnikami miejscownik próbniku próbnikach wołacz próbniku próbniki
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) próbnik kosmiczny • próbnik izolacji • próbnik napięcia
- synonimy:
- (1.2) wzornik
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. próba ż, próbowanie n, próbka ż, probówka ż, próbówka ż
- czas. próbować ndk., wypróbować dk.
- przym. próbny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła: