Морфологические и синтаксические свойства[ править ]
Основа инфекта: exspirā-
Praesens
Indicatīvus
Coniunctīvus
Imperatīvus
Act.
Pass.
Act.
Pass.
Act.
Pass.
Sing.
1 p.
exspirō
exspiror
exspirem
exspirer
—
—
2 p.
exspiras
exspirāris
exspires
exspirēris
exspirā
exspirare
3 p.
exspirat
exspirātur
exspiret
exspirētur
—
—
Plur.
1 p.
exspirāmus
exspirāmur
exspirēmus
exspirēmur
—
—
2 p.
exspirātis
exspirāmini
exspirētis
exspirēmini
exspirāte
exspiramini
3 p.
exspirant
exspirantur
exspirent
exspirentur
—
—
Imperfectum
Indicatīvus
Coniunctīvus
Act.
Pass.
Act.
Pass.
Sing.
1 p.
exspirābam
exspirābar
exspirārem
exspirārer
2 p.
exspirābas
exspirabāris
exspirāres
exspirarēris
3 p.
exspirābat
exspirabātur
exspirāret
exspirarētur
Plur.
1 p.
exspirabāmus
exspirabāmur
exspirarēmus
exspirarēmur
2 p.
exspirabātis
exspirabamini
exspirarētis
exspirarēmini
3 p.
exspirābant
exspirabantur
exspirarent
exspirarentur
Futūrum I
Indicatīvus
Imperatīvus
Act.
Pass.
Act.
Sing.
1 p.
exspirābo
exspirabor
—
2 p.
exspirābis
exspiraberis
exspirāto
3 p.
exspirābit
exspirabitur
exspirāto
Plur.
1 p.
exspirabimus
exspirabimur
—
2 p.
exspirabitis
exspirabimini
exspiratōte
3 p.
exspirabuntur
exspiranto
Infīnitivus praesentis actīvi
exspirāre
Infīnitivus praesentis passīvi
exspirāri
Participium praesentis actīvi
exspirāns
Gerundium
exspirandī
Gerundivum
exspirandus, -a, -um
Основа перфекта: exspirāv-
Perfectum
Plusquamperfectum
Futūrum II
Indicatīvus
Coniunctīvus
Indicatīvus
Coniunctīvus
Indicatīvus
Act.
Act.
Act.
Act.
Act.
Sg.
1 p.
exspirāvī
exspirāverim
exspirāveram
exspirāvissem
exspirāverō
2 p.
exspirāvisti
exspirāveris
exspirāveras
exspirāvisses
exspirāveris
3 p.
exspirāvit
exspirāverit
exspirāverat
exspirāvisset
exspirāverit
Pl.
1 p.
exspirāvimus
exspirāverimus
exspirāverāmus
exspirāvissēmus
exspirāverimus
2 p.
exspirāvistis
exspirāveritis
exspirāverātis
exspirāvissētis
exspirāveritis
3 p.
exspirāvērunt
exspirāverint
exspirāverant
exspirāvissent
exspirāverint
Infīnitivus perfecti actīvi
exspirāvisse
Основа супина: exspirāt-
Participium perfecti passivi
exspirātus, -a, -um
Participium futuri activi
exspirātūrus, -a, -um
Supinum I
exspirātum
Supinum II
exspirātū
exspiro
Глагол, первое спряжение.
Приставка: ex- ; корень: -- .
выдувать, выдыхать, испускать (odorem suo de corpore Lcr ); издавать (unda freti exspirat sonos Sil ); извергать (flumen sanguinis de pectore Lcr ; flammas pectore V ); выделять из себя (cadavera vermes exspirant Lcr );
(тж. animam e. V, O, AG ) умирать (in pugna et in acie L ): mecum exspiratura res publica erat? L разве вместе со мной погибнет и республика?; Sophroniscum Socrates e. non patitur Sen Сократ обессмертил (отца своего) Софрониска;
утрачивать законную силу (obligatione exspirante Dig );
выдыхаться, испаряться (unguenta exspirant PM );
вырываться, устремляться наружу (exspirantes pectoris irae Ctl ; per fauces Aetnae exspirant ignes Lcr ). ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации ).
От ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания[ править ]