Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν.Μπορείτε να βοηθήσετε προσθέτοντας την κατάλληλη τεκμηρίωση. Υλικό που είναι ατεκμηρίωτο μπορεί να αμφισβητηθεί καινα αφαιρεθεί. Η σήμανση τοποθετήθηκε στις 3/10/2011.
Αυτό το λήμμα παρουσιάζει το θέμα από ελληνική οπτική γωνία ή δίνει δυσανάλογο βάροςστην ελληνική πτυχή ενός παγκόσμιου θέματος. Προσπαθήστε νατο ανασκευάσετε ή καινα προσθέσετε πληροφορίες έτσι ώστε να καλύπτει πληρέστερα και περισσότερο ουδέτερα το θέμα. Παρακαλούμε δείτε τη σχετική συζήτηση στησελίδα συζήτησηςτου λήμματος.
Αυτό το λήμμα αφορά το δέντρο αχλαδιά. Για άλλες χρήσεις, δείτε: αχλαδιά (αποσαφήνιση).
Ηαχλαδιά ή απιδιά είναι οπωροφόρο δέντροκαι ανήκει στηντάξη Ροδώδη καιστην οικογένεια τωνΡοδοειδώνκαι καλλιεργείται δεσε όλες τις εύκρατες χώρες.
Κατάγεται από τις περιοχές γύρω από τηνΚασπία θάλασσα και βρέθηκε στηνΕλλάδα από τα αρχαία χρόνια. ΣτηνΕυρώπη καλλιεργείται από τον 17ο αιώνα.
Άνθος αχλαδιάς.
Η αχλαδιά έχει άνθη λευκόχρωμα ή είναι απαλού ρόδινου χρώματος και μοιάζουν με αυτά της μηλιάς.
Οι καλλιεργούμενες αχλαδιές πολλαπλασιάζονται μεσπόροκαιστη συνέχεια με εμβολιασμό. Από 4 μέχρι 7 χρόνια μετά τη φύτευση αρχίζει η ικανοποιητική απόδοση του δέντρου.
Η αχλαδιά καλλιεργείται γιατο νόστιμο καρπό της τοαχλάδι.
Είναι εξαιρετικά ανθεκτική στις χαμηλές θερμοκρασίες και μπορεί να αντέξει και στους –20 βαθμούς αλλά πριν αρχίσει η άνθιση. Όταν οι καρποί δέσουν τότε η ανθεκτικότητα του δέντρου στο κρύο πέφτει και φτάνει στους –2 βαθμούς.
Το έδαφος πρέπει να είναι ελαφρύ και δροσερό ενώ αργιλώδη εδάφη είναι απαγορευτικά στην ανάπτυξη του δέντρου.
Συνήθως σε ένα στρέμμα μπορούν να φυτευτούν 15-25 δέντρα αλλά σεμη ζωηρές ποικιλίες μπορούμε να δούμε και 100 δέντρα ανά στρέμμα. Όταν δεν υπάρχει αρκετή υγρασία ή ικανοποιητικός αριθμός βροχοπτώσεων τότε χρειάζεται πότισμα γιατί το δέντρο είναι ευαίσθητο στην ξηρασία.
Στην Ελλάδα η συστηματική καλλιέργεια της αχλαδιάς γίνεται κυρίως στηΜακεδονία (περίπου το 40% της εγχώριας παραγωγής), στηνΠελοπόννησο (το 27% της παραγωγής) στη Δυτική Στερεά καιστηΘεσσαλία.
Κρυστάλλι, που καλλιεργείται κυρίως στη Μακεδονία καιστη Βόρεια Πελοπόννησο.
Κοντούλα, η αχλαδιά μεταπιο νόστιμα και ακριβά αχλάδια, εξαιρετικής ποιότητας αλλά και αρκετά ευαίσθητη. Καλλιεργείται στη δυτική Πελοπόννησο.
Βουτυράτη, καλλιεργείται κυρίως στη Μακεδονία και Θεσσαλία.
Δουκέσσα, με τους μικρούς νόστιμους καρπούς καλλιεργείται στη Μακεδονία.
Ακόμα υπάρχουν οιΚάιζερ, Πάς Κρασάν, Αμπάτε Φέτελ, Πάκαμςκαι άλλες.
Εκτός από τις καλλιεργούμενες αχλαδιές υπάρχουν και αυτοφυείς στα δάση της βορείου και νοτίου Ελλάδας γνωστές μετο όνομα αγριαπιδιά, αγκαθιά, αμπουρτζιά κ.λ.π.