Albanelaría
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/02/Cachoter%C3%ADa.jpg/200px-Cachoter%C3%ADa.jpg)
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e1/Cachotar%C3%ADa.jpg/200px-Cachotar%C3%ADa.jpg)
A albanelaría[1] é a técnica de colocación de pedras para a construción. Pode subdividirse en:
- cantaría: técnica de tratamento e golpeo da pedra para darlle forma, tanto na súa extracción coma para darlle formas xeométricas ou figurativas;
- cachotaría ou cachotería: sistema que consiste en xuntar pedras de formas irregulares; un tipo particular desta é a cachotaría ciclópea.
- perpiaño: sistema que consiste en xuntar pedras de formas regulares, normalmente paralelepípedos;
Noutras linguas distintas do galego, a clasificación da albanelaría (masonry, en inglés) faise en función de se as pedras que se xuntan levan morteiro (brickwork) ou non (dry stone), aínda que manteñen un expresión para o traballo que se fai nunha soa peza (stone masonry).
Os distintos sistemas de cantaría teñen unha longa tradición na arquitectura popular galega. Dende os cruceiros ou a catedral de Santiago ata as murallas dos castros ou os simples muros de pedra, a arquitectura tradicional leva séculos construíndo obras rechamantes pola súa funcionalidade, importancia ou beleza.
Nomenclatura
[editar | editar a fonte]As caras que conforman unha peza de perpiaño segundo a súa posición no edificio teñen uns nomes moi específicos no léxico galego, que son:
- paramento: é a cara que dá ó exterior;
- sobreleito: é a base sobre a que se apoia a pedra por gravidade;
- leito: é a cara oposta á base;
- xuntas: son os laterais da peza que contactan con outras pedras;
- extradorso[2]: é a cara que dá ó interior da construción;
Loxicamente, as formas irregulares da cachotaría impiden que se lle dean uns nomes estables para cadansúas caras. De tódolos xeitos, cómpre dicir que o perpiaño é unha técnica máis moderna cá cachotaría, e pode incluír distintas técnicas con dificultade gradualmente maior, o cal mesmo permite datar relativamente restos arqueolóxicos (por exemplo, no Castelo da Rocha Forte).
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para albanelería.
- ↑ Do italiano "estradosso", este do latín extra, fora, e dorsum, dorso
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]Bibliografía
[editar | editar a fonte]- de Llano, P. (2006). Arquitectura popular en Galicia. Vigo: Edicións Xerais de Galicia.