Permeabilidade magnética
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Permeability_by_Zureks.svg/220px-Permeability_by_Zureks.svg.png)
En física chámaselle permeabilidade magnética á capacidade dunha substancia ou medio para atraer e facer pasar ó seu través campos magnéticos. Así pois, permeabilidade magnética mide a habilidade dun material para soportar a formación dun campo magnético no seu interior. Polo tanto, é o grao de magnetización que un material consegue en resposta dun campo magnético aplicado.
Vén dada pola relación entre a indución magnética existente e a intensidade do campo magnético que aparece no interior do material. O termo foi usado en setembro de 1885 por Oliver Heaviside. A magnitude recíproca da permeabilidade magnética é a reluctancia magnética.
En unidades do SI, a permeabilidade mídese en Henrios por metro (H/m ou H·m−1), ou Newtons por Amperios ó cadrado (N·A−2).
A magnitude así definida, o grao de magnetización dun material en resposta a un campo magnético, é a permeabilidade absoluta e represéntase polo símbolo (letra grega)
onde B é a indución magnética (densidade de fluxo magnético) no material, e H a intensidade do campo magnético.
Para o baleiro, µ0 = 4
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3a/Permeability_of_ferromagnet_by_Zureks.svg/220px-Permeability_of_ferromagnet_by_Zureks.svg.png)
![]() |
Este artigo sobre física é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.
Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír. |