Blackburn Botha
![]() | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Producent | |
Typ |
morski samolot bombowy, torpedowy i rozpoznawczy |
Konstrukcja |
dwusilnikowy górnopłat o konstrukcji metalowej, podwozie chowane w locie |
Załoga |
3–4 (pilot, nawigator-bombardier, radiooperator, strzelec) |
Historia | |
Data oblotu |
28 grudnia 1938 |
Lata produkcji |
1938–1942 |
Wycofanie ze służby |
1944 |
Dane techniczne | |
Napęd |
2 silniki gwiazdowe 14-cylindrowe Bristol Perseus XA |
Moc |
930 KM (683 kW) każdy |
Wymiary | |
Rozpiętość |
17,98 m |
Długość |
15,58 m |
Wysokość |
4,46 m |
Powierzchnia nośna |
48,12 m² |
Masa | |
Własna |
5460 kg |
Startowa |
8369 kg |
Osiągi | |
Prędkość maks. |
401 km/h |
Prędkość przelotowa |
341 km/h |
Prędkość wznoszenia |
5,0 m/s |
Pułap |
5600 m |
Zasięg |
2044 km |
Dane operacyjne | |
Uzbrojenie | |
1 karabin maszynowy Vickers Mk V kal. 7,7 mm (stały z przodu kadłuba) 2 karabiny maszynowe Lewis Mk III (ruchome w górnej wieżyczce strzeleckiej na grzbiecie kadłuba) 907 kg bomb lub bomb głębinowych albo 1 torpeda typu Mk XII kal. 457 mm | |
Użytkownicy | |
Wielka Brytania | |
Rzuty | |
![]() |
Blackburn B.26 Botha – brytyjski samolot bombowy, torpedowy i rozpoznawczy z okresu II wojny światowej, produkowany przez przedsiębiorstwo Blackburn Aircraft[1].
Nazwany na cześć Louisa Bothy, pierwszego premiera Związku Południowej Afryki.
Historia
[edytuj | edytuj kod]W połowie lat 30. XX wieku brytyjskie Ministerstwo Lotnictwa w związku z potrzebą modernizacji swoich sił wydało szereg wymagań na nowe samoloty wojskowe, jedno z nich z 1936 roku dotyczyło morskiego samolotu bombowo-torpedowego przystosowanego do startu z baz lądowych.
Na podstawie tych wymagań wytwórnia lotnicza Blackburn Aircraft Limited opracowała samolot, który oznaczono fabrycznym kodem B.26. Projekt tego samolotu przedstawiono w Ministerstwie Lotniczym i spotkał się on z uznaniem. Podjęło ono decyzję o produkcji seryjnej tego samolotu, nawet bez budowy i sprawdzenia prototypu. Przed podjęciem jednak produkcji seryjnej zmieniono jeszcze parametry wymagane dla samolotu: m.in. zwiększono wymaganą prędkość, udźwig bomb.
Pomimo że projekt samolotu ze względu na silniki o zbyt małej mocy, nie spełniał wymogów, to w 1938 roku rozpoczęto ich produkcję seryjną. Samolot ten otrzymał nazwę Blackburn Botha, a pierwszy seryjny samolot został oblatany 28 grudnia 1938 i był to zarazem oblot pierwszego samolotu tego typu.
W trakcie prób w locie okazało się, że samolot ten ma sporo drobnych usterek konstrukcyjnych, które wyeliminowano w następnym egzemplarzu, na podstawie którego budowano pozostałe samoloty z zamówionej serii oznaczonej jako Mk I.
Po wybuchu II wojny światowej samolot ten okazał się już konstrukcją przestarzałą i w 1942 roku zakończono jego produkcję. Nie podjęto również nowej wersji tego samolotu oznaczonej jako Mk II, która miała mocniejsze silniki.
Ostatecznie w latach 1938–1942 wyprodukowano 580 samolotów Botha, z czego 380 w zakładzie w Brough, a 200 w Dumbarton[1].
Służba
[edytuj | edytuj kod]Samoloty Blackburn Botha weszły w 1939 roku na wyposażenie jednostek treningowych, a w 1940 roku do jednostek bojowych lotnictwa obrony wybrzeża, gdzie miały zastąpić samoloty Avro Anson. W sierpniu 1940 roku rozpoczęły one loty patrolowe nad Morzem Północnym, lecz już w listopadzie 1940 roku wycofano je z lotów bojowych, gdyż nie spełniały swoich zadań.
Wycofane z jednostek bojowych oraz wyprodukowane samoloty kierowano już wyłącznie do szkół lotniczych i jednostek treningowych, gdzie użytkowano je do 1943 roku. Potem wykorzystywano je już wyłącznie na ziemi, do szkolenia strzelców pokładowych.
Większość egzemplarzy złomowano w 1943 roku. Nie zachował się żaden egzemplarz samolotu[1].
Konstrukcja
[edytuj | edytuj kod]Samolot Blackburn Botha to dwusilnikowy górnopłat o konstrukcji metalowej, kabiny zakryte, podwozie wciągane w locie. Napęd: dwa silniki gwiazdowe umieszczone w gondolach na skrzydłach
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Blackburn Botha. BAE Systems. [dostęp 2024-01-25]. (ang.).