Nashorn
![]() | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Producent |
Deutsche-Eisenwerke |
Typ pojazdu | |
Trakcja |
gąsienicowa |
Załoga |
5 (dowódca, celowniczy, dwóch ładowniczych, kierowca) |
Historia | |
Prototypy |
1942 |
Produkcja |
luty 1943 – marzec 1945 |
Egzemplarze |
494 |
Dane techniczne | |
Silnik |
1 silnik gaźnikowy, 12-cylindrowy Maybach HL120 TRM o mocy 300 KM (221 kW) przy 3000 obr./min. |
Transmisja |
mechaniczna |
Poj. zb. paliwa |
470 l |
Pancerz |
spawany z płyt walcowanych, grubość: 10–30 mm |
Długość |
8,44 m |
Szerokość |
2,86 m |
Wysokość |
2,65 m |
Prześwit |
0,40 m |
Masa |
24 000 kg (bojowa) |
Nacisk jedn. |
0,85 kg/cm² |
Osiągi | |
Prędkość |
42 km/h (po drodze) |
Zasięg pojazdu |
260 km (na drodze) |
Pokonywanie przeszkód | |
Brody (głęb.) |
1,00 m |
Rowy (szer.) |
2,30 m |
Ściany (wys.) |
0,60 m |
Kąt podjazdu |
30° |
Dane operacyjne | |
Uzbrojenie | |
1 armata przeciwpancerna 8,8 cm Pak 43 L/71 kal. 88 mm (zapas amunicji – 18 szt.) 1 karabin maszynowy MG 34 (zapas amunicji – 600 szt.) | |
Użytkownicy | |
Niemcy |
Nashorn (niem. „nosorożec”) – niemiecki niszczyciel czołgów z okresu II wojny światowej (wczesne wersje tego pojazdu znane były także jako Hornisse – „szerszeń”). Powstał w 1942 roku i miał stanowić jedynie tymczasowe rozwiązanie do momentu wejścia do służby projektowanych wtedy innych konstrukcji, ale pomimo słabego opancerzenia i dość wysokiej sylwetki pozostał w użyciu do końca wojny.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Po rozpoczęciu operacji Barbarossa i po pojawieniu się w większej liczbie radzieckich czołgów T-34 i KW-1, już pod koniec 1941 roku niemieckie wojska zaczęły odczuwać brak mobilnej i skutecznej broni przeciwpancernej – holowane działa przeciwpancerne były zbyt mało mobilne, a istniejące niszczyciele czołgów typu Panzerjäger I nie były wystarczająco silnie uzbrojone.
W lutym 1942 roku zakłady zbrojeniowe Alkett opracowały podwozie na nowy niszczyciel czołgów Geschützwagen III/IV wykorzystujący części z czołgów PzKpfw III i PzKpfw IV, który postanowiono uzbroić w armatę przeciwpancerną 8,8 cm Panzerabwehrkanone (PaK) 43 L/71 – odmianę słynnej niemieckiej „osiemdziesiątki ósemki”. Wybór uzbrojenia wymusił jednak pewne zmiany w konstrukcji podwozia – przedłużono je, a silnik został przeniesiony z tyłu na środek pojazdu. Sama armata była na tyle ciężka, że w celu zmniejszenia masy nowej konstrukcji opancerzenie zostało zredukowane do absolutnego minimum.
Nowy pojazd został pokazany Adolfowi Hitlerowi w październiku 1942 i po jego akceptacji wszedł do produkcji na początku 1943. Pełna, oficjalna nazwa brzmiała 8.8cm PaK43 (L/71) auf Geschützwagen III/IV (Sd. Kfz. 164), ale ogólnie znany był jako Panzerjäger Hornisse.
Pod koniec 1943 lub na początku 1944 powstał nowy model „Szerszenia” uzbrojony w zmodernizowane działo 8.8cm PaK43/1 (L/71). W tej wersji zmodyfikowano także nieco opancerzenie z przodu pojazdu. Różnice pomiędzy nowym a starym modelem były jednak minimalne, praktycznie można je było tylko odróżnić po działach. Ta wersja otrzymała nazwę Nashorn.
Łącznie wyprodukowano 494 pojazdy w obu wersjach, większość z nich została wyprodukowana w 1943.
Użycie bojowe
[edytuj | edytuj kod]Szerszenie/Nosorożce stanowiły uzbrojenie oddziałów ciężkich niszczycieli czołgów (schwere Panzerjäger Abteilungen). Każdy oddział wyposażony był w 30 pojazdów tego typu, łącznie powstało sześć tego typu formacji – schwere Panzerjäger Abteilung 560, 655, 525, 93, 519 i 88. Jednostki wyposażone w Nashorny walczyły do końca wojny na wszystkich frontach.
Ich debiut bojowy przypadł w czasie bitwy na łuku kurskim, gdzie spisały się bardzo dobrze. Znakomite, dalekonośne i skuteczne działo, pozwalające na zniszczenie przeciwnika na znacznej odległości, skutecznie niwelowało słabe strony tego pojazdu, jakimi było cienkie opancerzenie i dość wysoki profil. Pojazdy tego typu znakomicie nadawały się do prowadzenia walki na płaskich, otwartych terenach, jakimi były stepy południowej Rosji. Niepotwierdzonym rekordem jest zniszczenie przez Nashorna sowieckiego czołgu z odległości 4600 m.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Janusz Ledwoch, 1997, Niemieckie wozy bojowe 1933–1945, Warszawa, Militaria, ISBN 83-86209-57-7.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Panzerwaffe
- OnWar. onwar.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-26)].