Sd.Kfz.250
![]() SdKfz.250/1 | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Typ pojazdu | |
Trakcja |
półgąsienicowa |
Załoga |
2-6 |
Historia | |
Prototypy |
koniec 1939 |
Produkcja | |
Wycofanie | |
Egzemplarze |
6628 szt. |
Dane techniczne | |
Silnik |
1 silnik gaźnikowy, 6-cylindrowy, chłodzony cieczą Maybach HL 42 TRKM o mocy 100 KM |
Transmisja |
mechaniczna |
Poj. zb. paliwa |
140 l |
Pancerz |
grubość: 8 – 14,5 mm |
Długość |
4,56 m |
Szerokość |
1,945 m |
Wysokość |
1,66 m |
Prześwit |
0,28 m |
Masa |
5800 kg (bojowa) |
Moc jedn. |
17,25 KM/t |
Osiągi | |
Prędkość |
65 km/h (po drodze) |
Zasięg pojazdu |
320 km (po drodze) |
Dane operacyjne | |
Uzbrojenie | |
1 karabin maszynowy MG 34 lub MG 42 kal. 7,92 mm (Sd.Kfz 250/1) (inne wersje patrz tekst) | |
Użytkownicy | |
Niemcy |
Leichter Schützenpanzerwagen Sd.Kfz.250 (le.SPW SdKfz.250) – niemiecki lekki półgąsienicowy transporter opancerzony używany w czasie II wojny światowej przez armię niemiecką i niektórych sojuszników. Budowany był od czerwca 1940 roku w dwóch wersjach produkcyjnych (starszej i nowszej) oraz kilkunastu odmianach.
Transportery napędzane były sześciocylindrowymi silnikami gaźnikowymi Maybach HL 42 TRKM o pojemności 4,2 l i mocy 73,6 kW (100 KM), co umożliwiało osiągnięcie prędkości 65 km/h na drodze. Zasięg wozu na drodze wynosił 320 km.
Grubość blach opancerzenia przedniej części wynosiła 14,5 mm, boków 8 mm. Pojazd miał odkryty od góry przedział bojowy oraz pojedyncze drzwi w tylnej płycie kadłuba. Standardowe uzbrojenie składało się z jednego karabinu MG 34.
Wersje produkcyjne
[edytuj | edytuj kod]Transporter budowano z dwiema wersjami kadłuba:
- Alt (stara): podstawowa, z podciętymi, łamanymi burtami i łamaną przednią płytą kadłuba. Model wytwarzany do 1943
- Neu (nowa): uproszczona, z płaskimi burtami i płaską przednią płytą kadłuba (wzorowano się na Sd.Kfz.251 Ausf. D). Model posiadał również wbudowane zasobniki.
Odmiany
[edytuj | edytuj kod]- Sd.Kfz. 250/1 – podstawowa wersja z jednym karabinem maszynowym MG 34 i możliwością montażu drugiego, służąca jako transporter piechoty
-
Sd.Kfz. 250/1 (alt)
-
Sd.Kfz. 250/1 (neu)
-
Sd.Kfz. 250/1 (alt) Afrika Korps
- Sd.Kfz. 250/2 – ruchoma stacja telefoniczna dla jednostek łączności z zamontowanym bębnem do rozciągania polowych linii telefonicznych
-
Sd.Kfz. 250/2 (alt)
- Sd.Kfz. 250/3 – pojazd dowodzenia z radiostacją, z anteną ramową, późne modele z anteną typu gwiazda
-
Sd.Kfz. 250/3 (alt)
-
Sd.Kfz. 250/3 (neu)
- Sd.Kfz. 250/4 – pojazd dowodzenia obroną przeciwlotniczą
- Sd.Kfz. 250/5 – pojazd obserwacyjny dla artylerii
- Sd.Kfz. 250/6 – transporter amunicji
- Sd.Kfz. 250/7 – pojazd wsparcia uzbrojony w moździerz kalibru 80 mm
- Sd.Kfz. 250/8 – pojazd wsparcia uzbrojony w krótkolufową armatę kalibru 75 mm
-
Sd.Kfz. 250/8
- Sd.Kfz. 250/9 – półgąsienicowy opancerzony samochód rozpoznawczy, z działkiem 20 mm w obrotowej wieży
-
Sd.Kfz. 250/9 (alt)
-
Sd.Kfz. 250/9 (neu)
- Sd.Kfz. 250/10 – pojazd z armatą 37 mm
- Sd.Kfz. 250/11 – pojazd uzbrojony w armatę przeciwpancerną Schwere Panzerbuchse 41 kal. 28 mm
- Sd.Kfz. 250/12 – pojazd pomiarowy artylerii przeznaczony do wykrywania celów
- Sd.Kfz.252 – transporter amunicji, całkowicie opancerzony
-
Sd.Kfz.252
- Sd.Kfz.253 – pojazd obserwacyjny dla artylerii, całkowicie opancerzony
-
Sd.Kfz.253
Użycie
[edytuj | edytuj kod]![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Bundesarchiv_Bild_101I-009-0869-21%2C_Russland-Nord%2C_Vormarsch_durch_Lettland.jpg/220px-Bundesarchiv_Bild_101I-009-0869-21%2C_Russland-Nord%2C_Vormarsch_durch_Lettland.jpg)
Sd.Kfz 250/1 zaprojektowany jako lekki transporter opancerzony piechoty był najczęściej wykorzystywany do przewożenia 4 żołnierzy i prowadzenia zwiadu. Jego dwa karabiny MG 34 i lekki pancerz zapewniał pewną ochronę przed napotkanym wrogiem. Przewoził również przeszło 2000 sztuk amunicji. Wykorzystywany głównie w dywizjach pancernych i grenadierów pancernych.
Zdobyczne pojazdy używane były w niewielkich ilościach m.in. przez Armię Czerwoną i Ludowe Wojsko Polskie, głównie w jednostkach rozpoznawczych.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Peter Chamberlain, Hilary L. Doyle: Encyclopedia of German Tanks of World War Two. London: Arms and Armour Press, 1978, s. 161-167. ISBN 0-85368-202-X.
- Leland S. Ness: Jane's World War II tanks and fighting vehicles: the complete guide. London: HarperCollins, 2002, s. 111-112. ISBN 0-00-711228-9.