sekstet
sekstet (język polski)
[edytuj]![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/21/Steve_Reich_Ensemble_rehearsing_Sextet%2C_LeHavre%2C_France.jpg/220px-Steve_Reich_Ensemble_rehearsing_Sextet%2C_LeHavre%2C_France.jpg)
- wymowa:
- podział przy przenoszeniu wyrazu: seks•tet
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) muz. zespół sześciu muzyków lub śpiewaków[1]; zob. też sekstet w Wikipedii
- (1.2) muz. utwór muzyczny skomponowany na sześć instrumentów lub sześć głosów; zob. też sekstet w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik sekstet sekstety dopełniacz sekstetu sekstetów celownik sekstetowi sekstetom biernik sekstet sekstety narzędnik sekstetem sekstetami miejscownik sekstecie sekstetach wołacz sekstecie sekstety
- przykłady:
- (1.1) Na naszej scenie wystąpi sekstet wokalny z Litwy.
- (1.2) Wspaniałe sekstety kończą oba akty[2].
- (1.2) Najwybitniejsze sekstety smyczkowe skomponował Johannes Brahms[2].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) sekstet dęty / smyczkowy / wokalny
- (1.2) sekstet perkusyjny
- synonimy:
- antonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) sextet, hexad; (1.2) sextet
- francuski: (1.1) sextuor m; (1.2) sextuor m
- niemiecki: (1.1) Sextett n; (1.2) Sextett n
- włoski: (1.1) sestetto m; (1.2) sestetto m
- źródła:
- ↑
Hasło „sekstet” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ 2,0 2,1 z Wikipedii