Піюс XII
Pius XII | |
біскуп Рыму | |
![]() Піюс XII у 1951 | |
Пачатак папства | 2 сакавіка 1939 |
---|---|
Канец папства | 9 кастрычніка 1958 |
Папярэднік | Піюс XI |
Наступнік | Ян XXIII |
Іншыя пасады | Дзяржаўны сакратар Кангрэгацыі па надзвычайных царкоўных справах (1912—1914)
|
Пасьвечаньні | |
Ардынацыя | 2 красавіка 1899 Франчэска ды Паоля Касэта |
Кансэкрацыя | 13 траўня 1917 Бэнэдыкт XV |
Кардынальства | 16 сьнежня 1929 Піюс XI |
Асабістыя зьвесткі | |
Імя пры нараджэньні | Eugenio Maria Giuseppe Giovanni Pacelli |
Нарадзіўся | 2 сакавіка 1876 Рым, Каралеўства Італіі |
Памёр | 9 кастрычніка 1958 (82 гады) Кастэль Гандольфа, Італія |
Пахаваны | |
Дэнамінацыя | Каталіцкая царква[1] |
Бацькі | Філіпа Пачэльлі[d][2] |
Адукацыя | |
Заняткі | рыма-каталіцкі ксёндз, каталіцкі біскуп |
Дэвіз | Opus Justitiae Pax («І чынам ісьціны [будзе] мір» [Іс. 32:17]) |
Подпіс | ![]() |
Герб | ![]() |
Сьвяты́ | |
Дзень памяці | 9 кастрычніка |
Шанаваны ў | Каталіцкай Царкве |
Тытул | Вялебны |
Іншыя папы па імені Піюс |
Папа Піюс XII (па-італьянску: Pio XII), сьвецкае імя Эўджэніё Марыя Джузэпэ Джаваньні Пачэльлі, euˈdʒɛːnjo maˈriːa dʒuˈzɛppe dʒoˈvanni paˈtʃɛlli; 2 сакавіка 1876, Рым, Каралеўства Італіі — 9 кастрычніка 1958, Кастэль Гандольфа, Італія) — Папа Каталіцкай Царквы з 2 сакавіка 1939 да свайго скону. Ягонае папства прыйшлося на час Другой сусьветнай вайны, і хоць афіцыйна Ватыкан прытрымліваўся нэўтралітэту, Піюс XII падтрымліваў стасункі зь нямецкім супрацівам, дыпляматычнымі спосабамі аказваў дапамогу ахвярам вайны і змагаўся за мір. У той жа час ён заключыў з Трэцім райхам канкардат ды захоўваў маўчаньне што да лёсу гэбраяў. Па вайне Піюс XII адстойваў мір і згоду, настойваючы на мяккай палітыцы датычна былых дзяржаваў і паплечнікаў Восі. Быў цьвёрдым праціўнікам камунізму ды Італьянскай камуністычнай партыі.
За ягоным часам Каталіцкая Царква выдала Дэкрэт супраць камунізму, якім абвяшчала адлучэньне ад царквы як вераадступнікаў тых каталікоў, якія прытрымліваюцца камуністычных поглядаў. У выніку каталіцкія вернікі ў краінах Усходняга блёку зазналі вялікія ганеньні і масавыя дэпартацыі сьвятароў. Піюс XII ex cathedra ўвёў догму пра ўнебаўзяцьце Дзевы Марыі ў сваёй Апостальскай канстытуцыі Munificentissimus Deus. Ягоны магістэрыюм уключае амаль 1000 пасланьняў і радыёзваротаў. Сярод сарака аднае ягонае энцыклікі: Mystici corporis Christi пра Царкву як цела Хрыстовае; Mediator Dei пра літургічную рэформу; Humani generis пра погляд Царквы на багаслоўе і эвалюцыю. У 1946 року ён скасаваў італьянскую большасьць у Калегіі кардыналаў.
Па сьмерці Піюса XII ў 1958 року пераемнікам стаў Папа Ян XXIII. 18 лістапада 1965 на другім Ватыканскім саборы Папа Павал VI распачаў працэдуру кананізацыі Піюса XII. У 1990 року Папа Ян Павал II абвясьціў яго слугой Божым, а 19 сьнежня 2009 року Папа Бэнэдыкт XVI прызнаў вялебным.
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]- ^ Catholic-Hierarchy.org (анг.) — USA: 1990.
- ^ а б в г д Traniello F. PIO XII, papa // Dizionario Biografico degli Italiani (італ.) — 2015. — Vol. 84.
- Нарадзіліся 2 сакавіка
- Нарадзіліся ў 1876 годзе
- Памерлі 9 кастрычніка
- Памерлі ў 1958 годзе
- Пахаваныя ў Ватыкане
- Выпускнікі Папскага Грыгарыянскага ўнівэрсытэту
- Рымскія папы
- Апостальскія нунцыі ў Баварыі
- Апостальскія нунцыі ў Нямеччыне
- Апостальскія нунцыі ў Прусіі
- Дзяржаўныя сакратары Сьвятога Стальцу
- Італьянскія папы рымскія
- Камэрленгі Калегіі кардыналаў
- Камэрленгі сьвятой рымскай Царквы
- Італьянскія антыкамуністы
- Нарадзіліся ў Рыме
- Крытыкі клясычнага лібэралізму
- Папскія камэргеры
- Вялікія майстры ордэна Сьвятой Труны Гасподняй
- Памерлі ад сардэчна-судзінных захворваньняў
- Выпускнікі Альма Каледжа Капранікі
- Пахаваныя ў базыліцы сьвятога Пятра
- Асобы на марках
- Памерлі ў Кастэль Гандольфа
- Італьянскія каталіцкія архібіскупы
- Італьянскія кардыналы
- Кавалеры Найвышэйшага ордэна Сьвятога Дабравешчаньня
- Кавалеры ордэна сьвятых Маўрыцыя і Лазара
- Архібіскупы Сардзі