Schütte-Lanz G.I
![]() | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Producent | |
Typ | |
Konstrukcja | |
Historia | |
Liczba egz. |
1 |
Dane techniczne | |
Napęd |
2 × Mercedes D.III |
Moc | |
Wymiary | |
Rozpiętość |
22 m |
Długość |
12 m |
Wysokość |
4,2 m |
Powierzchnia nośna |
100 m² |
Masa | |
Własna |
1850 kg |
Startowa |
3100 kg |
Osiągi | |
Prędkość maks. |
125 km/h |
Długotrwałość lotu |
6 h |
Dane operacyjne | |
Uzbrojenie | |
1 ruchomy km kal. 7,9 mm | |
Użytkownicy | |
Cesarstwo Niemieckie |
Schütte-Lanz G.I – niemiecki eksperymentalny samolot bombowy w układzie dwupłatu z okresu I wojny światowej, zaprojektowany i zbudowany w wytwórni Schütte-Lanz . Wyprodukowana w jednym egzemplarzu maszyna nie weszła do produkcji seryjnej.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Znana z produkcji sterowców niemiecka wytwórnia Schütte-Lanz zbudowała w okresie I wojny światowej serię prototypów samolotów, z których jednak żaden nie trafił do produkcji seryjnej[1]. Jedną z takich konstrukcji była eksperymentalna maszyna zbudowana na podstawie powstałej w 1914 roku koncepcji Kampfflugzeug (dosłownie samolotu bitewnego)[1][2]. Początkowo samolot otrzymał oznaczenie Schütte-Lanz K.I (kategoria K), zmienione później na G.I (kategoria dwusilnikowych samolotów bombowych)[1]. Pokryty sklejką kadłub prototypu miał przekrój pięcioboczny, przy czym górna część była płaska, boki zwężały się, a dwie dolne powierzchnie stykały się pod kątem na środku spodu kadłuba[1][2]. Dwa silniki Mercedes D.III o mocy 118 kW (160 KM) każdy zostały zamontowane na przedzie dolnych płatów w konfiguracji pchającej, typowej dla większości niemieckich dwusilnikowych samolotów tamtych czasów[1][2]. Ich śmigła otrzymały wydłużone wały, sięgając poza krawędzie spływu skrzydeł[1][2]. Usterzenie składało się z trójkątnego statecznika poziomego ciągnącego się prawie przez połowę długości kadłuba oraz małych rozmiarów sterów wysokości i kierunku[1][2]. W przedniej kabinie znajdowało się stanowisko strzelca, wyposażone w ruchomy karabin maszynowy[1][2].
Schütte-Lanz G.I został zbudowany na przełomie 1914 i 1915 roku[3]. Okazał się zbyt ciężki i miał słabe osiągi, więc jego rozwój zakończył się na etapie prototypu[1].
Opis konstrukcji i dane techniczne
[edytuj | edytuj kod]Schütte-Lanz G.I był dwusilnikowym eksperymentalnym samolotem w układzie dwupłatu[2][3]. Długość samolotu wynosiła 12 metrów, a jego wysokość 4,2 metra[1][2]. Rozpiętość skrzydeł wynosiła 22 metry, a powierzchnia nośna 100 m²[1][2]. Masa własna wynosiła 1850 kg, zaś masa całkowita (startowa) 3100 kg[1][2]. Napęd samolotu stanowiły dwa chłodzone cieczą 6-cylindrowe silniki rzędowe Mercedes D.III o mocy 118 kW (160 KM) każdy, napędzające śmigła pchające[1][2]. Prędkość maksymalna samolotu wynosiła 125 km/h, a długotrwałość lotu sześć godzin[1][2].
Uzbrojenie stanowił umieszczony w przedniej kabinie pojedynczy ruchomy karabin maszynowy Parabellum kalibru 7,92 mm[1][2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Peter Gray, Owen Thetford: German Aircraft of The First World War. Wyd. 2. London: Putnam, 1970. ISBN 0-85177-809-7. (ang.).
- Jack Herris: German Aircraft of Minor Manufacturers in WWI. Volume 2: Krieger to Union. T. 50. Aeronaut Books, 2020, seria: Great War Aviation Centennial Series. ISBN 978-1-935881-86-5. (ang.).
- Jane’s Fighting Aircraft of World War I. C.G. Grey (red.). London: Studio Editions, 1990. ISBN 1-85170-347-0. (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Sylwetka samolotu Schütte-Lanz G.I w serwisie «Уголок неба». airwar.ru. [dostęp 2024-06-03]. (ros.).