Pismo tanguckie
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8e/Tangutbyalbertkimha.jpg/220px-Tangutbyalbertkimha.jpg)
Pismo tanguckie lub pismo Xixia (chiń.
Stworzono je na rozkaz władcy tanguckiego, Jingzonga, w 1037 roku, na bazie pisma chińskiego oraz pisma Kitanów do zapisu języka tanguckiego.
Po najeździe mongolskim w 1227 roku większość Tangutów została wymordowana, jednak ich pismo pozostało w użyciu jeszcze przez dłuższy czas, ostatnia znana inskrypcja pochodzi z roku 1502[1].
Znaczenie pisma zostało rozszyfrowane dzięki słownikowi chińsko-tanguckiemu z XII wieku. Ze względu na to, że język tangucki jest od dawna wymarły, lekcja znaków pisma Xixia pozostaje nieznana.
Pismo tanguckie składało się z 6,6 tys. znaków, w większości piktofonogramów, opartych na lekcji tanguckiej.
-
Znak „człowiek”
-
Tworzenie znaczeń: znak woda+ziemia=błoto
-
Sztuka wojenna Sun Zi zapisana pismem tanguckim
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Zapomniane państwo Tangutów [w:] Mówią Wieki, nr 07/09 (594)