Γεννήθηκε σεμια οικογένεια γερουσιαστών της Ρώμης και λέγεται ότι ήταν προ-πρόπαππος τουαγίου Γρηγορίου του Μεγάλου. Ουδέν βέβαιον είναι γνωστό γιατον Φήλικα, μέχρι που διαδέχθηκε τονΆγιο Σιμπλίκιο.
Η πρώτη του πράξη ήταν να αποκηρύξει τοΕνωτικόν, ένα έργο ένωσης που επινοήθηκε από τονΠατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ακάκιοκαι εκδόθηκε από τον αυτοκράτορα Ζήνωνα, μετην προοπτική να καταπραΰνει τη διαμάχη μεταξύ Μονοφυσιτώνκαι Χαλκηδονίων χριστιανών. Επίσης απέστειλε ένα γράμμα διαμαρτυρίας στον Ακάκιο. Ο τελευταίος επέδειξε πείσμα καιστον Ακάκιο επιβλήθηκε ποινή καθαίρεσης.
Το 484 ο Φήλιξ αφόρισε τονΠέτρο Μόνγκους, ο οποίος είχε καταλάβει την πατριαρχική έδρα της Αλεξανδρείας—πράξη που επέφερε σχίσμα μεταξύ Ανατολής και Δύσης, το οποίο ήρθη 519.[2]
Λέγεται ότι ο Φήλιξ εμφανίσθηκε σε έναν από τους απογόνους του, τη δισεγγονή τουΤρασίλλα (θεία του Αγίου Γρηγορίου του Μεγάλου) και της ζήτησε να έλθει στονΠαράδεισο μέσω του θανάτου, καιτην ημέρα τωνΧριστουγέννωνη Τρασίλλα πέθανε, βλέποντας τον Ιησού Χριστό να της γνέφει.[3]
↑Όταν ξεκίνησε η αρίθμηση των Παπών, οΑντιπάπας Φήλιξ Β΄ συνυπολογίστηκε στους επίσημους Πάπες. Πρόσφατα έγινε προσπάθεια τροποποίησης της αρίθμησης, ώστε να εξαιρεθεί ο αντιπάπας, έτσι ο αναφερόμενος εδώ Φήλιξ Γ΄ να θεωρηθεί Β΄ καιοΦήλιξ Δ΄να θεωρηθεί Γ΄. Αλλά αυτή η νέα αρίθμηση δεν έχει καθιερωθεί.