Κατοικούσε στηνΚαπερναούμ από όπου καταγόταν η γυναίκα του, γιατην οποία ωστόσο τίποτα δεν είναι γνωστό. Γνωρίζουμε ότι ο Πέτρος ήταν έγγαμος, γιατί ο Χριστός θεράπευσε την πεθερά του. Είναι πολύ πιθανό η σύζυγος ναμη ζούσε όταν τον κάλεσε ο Χριστός στο αποστολικό αξίωμα. Μάλιστα, στις ιεραποστολικές του περιοδείες, είχε καιο Πέτρος μαζί του όχι τη γυναίκα του αλλά Χριστιανή αδελφή γιανατον υπηρετεί.
Η κλήση τουστο αποστολικό αξίωμα έγινε σταδιακά. Πρώτα παρουσίασε τον Πέτρο στο Χριστό ο αδελφός του Ανδρέας. Ήταν παρών, προφανώς, στο γάμο της Κανάκαι αμέσως μετά από το γάμο αυτόν εγκαταστάθηκε μετον Ιησού και άλλους μαθητές στην Καπερναούμ. [4](Ιωαν. 2,1-12)
Οι ειδήσεις γιατην ιστορία του Πέτρου μετά την Ανάσταση δεν είναι πολλές καιδεν μπορούμε να έχουμε ένα διάγραμμα της πορείας τουκαι κανένα σταθερό σημείο γιαμια σωστή χρονολόγηση. Στην ιστορία της πρώτης Εκκλησίαςκαι πάλι πρωτοστατεί ο Πέτρος στην πρώτη διοικητικού χαρακτήρα πράξη των Αποστόλων, όταν υπέδειξε σε κοινή σύναξη των πιστών να εκλέξουν τον αντικαταστάτη τουΙούδα του Ισκαριώτη. Την ημέρα της Πεντηκοστής πάλι ο Πέτρος σηκώθηκε μαζί με τους άλλους έντεκα Αποστόλους και μίλησε προς το συγκεντρωμένο πλήθος ώστε να πιστέψουν καινα βαπτιστούν και άλλοι. Στη συνέχεια ο Πέτρος θεράπευσε κάποιο χωλό στο Ναό, όντας μετον Ιωάννη, μίλησε για δεύτερη φορά προς το πλήθος. Αυτός ο λόγος είχε συνέπεια να οδηγηθεί μετον Ιωάννη στο συνέδριο. Οι Ιουδαίοι και μάλιστα οιΣαδδουκαίοι συνέλαβαν για δεύτερη φορά τον Πέτρο καιτον Ιωάννη και τους φυλάκισαν, γιανα αποφυλακιστούν όμως με θαυμαστό τρόπο.
Μετά από μια μακρά περιοδεία που είχε ξεκινήσει από την Ιουδαία κατά την οποία ο Πέτρος ίδρυσε την Εκκλησία της Αντιόχειας και έκανε κηρύγματα, βαπτίζοντας και χειροτονώντας Επισκόπους σε διάφορα μέρη, αφού πρώτα πέρασε από τη Σικελία (όπου χειροτόνησε τους πρώτους Επισκόπους τωνΣυρακουσώνκαι της Κατάνης) κατέληξε στη Ρώμη όπου χειροτόνησε τον άγιο Λίνο πρώτο Επίσκοπο της Ρωμαϊκής Πρωτεύουσας. Εκεί, έμαθε ότι σχεδιαζόταν η σύλληψή του, εξαιτίας των Διώξεων κατά των Χριστιανών, καιγι' αυτό ετοιμαζόταν να φύγει από την πόλη.
Βγαίνοντας από τη Ρώμη, είδε τον Χριστό να κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση κρατώντας έναν σταυρό. Ο Πέτρος τον ρώτησε «Πού πηγαίνεις Κύριε;/Quo vadis, Domine?» κι Εκείνος του απάντησε «Πηγαίνω στη Ρώμη γιανα σταυρωθώ ξανά / Romam vado iterum crucifigi». Τότε ο Πέτρος κατάλαβε ότι έπρεπε να υπομείνει το μαρτύριο και επιστρέφοντας στη Ρώμη παραδόθηκε.
Μάλιστα, ζήτησε νατον σταυρώσουν ανάποδα, γιατί θεωρούσε τον εαυτό του ανάξιο να υπομείνει μαρτύριο παρόμοιο με αυτό του Χριστού. Μαρτύρησε στις 29 Ιουνίουτου έτους 64 ή 67, στο Ιπποδρόμιο τουΝέρωνα.
Ενταφιάστηκε στον Βατικάνειο Λόφο, έξω από τον Ιππόδρομο, όπου και μαρτύρησε (οι αρχαιολογικές έρευνες υποστηρίζουν ότι η μεταξύ τους απόσταση ήταν περίπου 150 μέτρα), καισε εκείνο το σημείο τοποθετήθηκε αρχικά μια κόκκινη πέτρα. Σε εκείνο το σημείο κτίστηκε ένας μικρός ευκτήριος οίκος, όπου οι πρώτοι Χριστιανοί λειτουργούσαν, ενώ μετην επίσημη αναγνώριση του Χριστιανισμού από τον Μεγάλο Κωνσταντίνο, εκεί κτίστηκε μεγαλόπρεπη Βασιλική, η οποία αντικαταστάθηκε αργότερα από εκείνη του Μιχαήλ Αγγέλου. Ο Τάφος του εντοπίζεται κάτω από την κεντρική Αγία Τράπεζα του Καθεδρικού του Αγίου Πέτρου στοΒατικανό.
Ο Πέτρος απεικονίζεται ως μεσήλικας με άσπρα πυκνά μαλλιά και κοντή γενειάδα. Φέρει πάντοτε σκούρο μπλέ χιτώνακαι κίτρινο ιμάτιο, χρώματα καθιερωμένα τόσο στην Ορθόδοξη όσο καιστη Δυτική Εικονογραφία. Συχνά κρατάει κάποια περγαμηνή στο αριστερό του χέρι όπου αναγράφεται κάποιο χωρίο από τηνΕπιστολήτου, ενώ κρατά κλειδιά στο άλλο χέρι, ως έμμεση αναφορά στο Ευαγγελικό χωρίο «σύ εἶ ὁ Πέτρος, καί ἐπί ταύτῃ τῇ πέτρᾳ οἰκοδομήσω μου τήν ἐκκλησίαν, καί πύλαι ἅδουοὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς» (Ματθ. 16, 18-19). Η παρερμηνεία αυτού του χωρίου οδήγησε αρκετές φορές την Εκκλησία σε διαμάχη, αφού χρησιμοποιείται από την Εκκλησία της Ρώμης ως δικαιολογία γιατο«Παπικό Πρωτείο» της επί των άλλων Πατριαρχείων. Η μνήμη του τιμάται στις 29 Ιουνίου από τηνΟρθόδοξηκαιτηΡωμαιοκαθολική Εκκλησία.